Tak się szczęśliwie złożyło, że w Roku Wielkiego Jubileuszu
Chrześcijaństwa "Solidarność" obchodzi 20-lecie swojego istnienia.
Na Podkarpaciu patronat honorowy nad uroczystością objął przewodniczący
Komisji Krajowej NSZZ "Solidarność" Marian Krzaklewski. Wśród zaproszonych,
honorowych działaczy Związku znalazł się m.in. wicemarszałek Sejmu
RP Stanisław Zając.
Świętowanie odbyło się 8 lipca w Dukli i Krośnie. Obchody
jubileuszowe "Solidarności" rozpoczęto o godz. 8.00 Mszą św. w kościele
Ojców Bernardynów w Dukli. Następnie członkowie Związku i duchowni
przeszli do Muzeum Historycznego - Pałacu. Otwarcia wystawy pt. Z
dziejów Solidarności Podkarpackiej dokonał Marian Krzaklewski. Po
zwiedzeniu i wspomnieniach, wszyscy udali się do Krosna. Jechali
szlakiem węgierskim, uświęconym przejazdem Ojca Świętego.
Miejscem obrad walnego zjazdu "Solidarności" był kościół
votum Świętych Piotra i Jana z Dukli. Świątynię tę, 10 czerwca 1997
r. poświęcił Ojciec Święty, a w sali, gdzie obradowano, spożył z
pielgrzymami obiad.
Przenieśmy się na chwilę w przeszłość, do wyborów prezydenckich
sprzed pięciu lat. Dzień przed wyborami Ojciec Święty skierował do
rodaków słowa przestrogi. Uczynił to słowami dramatu narodowego: "
Listopad dla Polaków niebezpieczna pora!" (Noc listopadowa St. Wyspiańskiego)
.
Przegrane wybory Papież przeżył bardzo boleśnie. Dał
to odczuć Polakom. Kiedy niedługo po tym przybyła do Ojca Świętego
delegacja z Krosna z zaproszeniem na kanonizację powiedział: "W obecnej
sytuacji to będzie trudne..." - jednak po chwili uśmiechnął się i
z radością w głosie dodał: "Tak, ale Południe czyste!" Była to pochwała
dla południowej Polski.
W 1996 r. Ojciec Święty obchodził swój Złoty Jubileusz
Kapłaństwa. 11 listopada przybyła do Watykanu 25 tys. Pielgrzymka "
Solidarności" z całej Polski. W imieniu pielgrzymów życzenia jubileuszowe
Ojcu Świętemu złożył Marian Krzaklewski. Dziękując, Papież powiedział,
że "Solidarność" jest mu bardzo droga i bliska sercu. Wciąż wiąże
z nią nadzieje.
Opowiadanie z końca 2 Księgi Samuela należy do epilogu (rozdz. 21-24), który domyka historię Dawida w świetle przymierza. Całe opowiadanie zaczyna się od wzmianki o gniewie Pana na Izraela. Grzech króla splata się tu z losem wspólnoty. Władza w Biblii niesie odpowiedzialność, nie przywilej. Król nakazuje spis Izraela i Judy. W świecie starożytnym spis służył wojsku i daninom. W Izraelu dotykał jeszcze głębiej, bo lud pozostawał własnością Pana. Tora łączy spis z motywem okupu za życie i ostrzega przed plagą (Wj 30,11-16). W tej perspektywie liczby odsłaniają pragnienie oparcia się na sile policzonej i przewidywalnej. Paralelny opis w 1 Księdze Kronik nazywa sprawcę pokusy „szatanem” (satan), przeciwnikiem, i odsłania warstwę duchowej walki.
Pierwsza Księga Królewska zaczyna się od sceny przekazania władzy. 1 Krl 2 należy do opowiadania o królach, które badacze nazywają historią deuteronomistyczną (od Pwt po 2 Krl). W tym nurcie miarą władcy staje się wierność Torze. Testament Dawida brzmi jak mowa pożegnalna. Formuła „idę drogą całej ziemi” przypomina, że także król wchodzi w los każdego człowieka. Dawid mówi do Salomona językiem przymierza: strzeż nakazów Pana, chodź Jego drogami, zachowuj ustawy i przykazania zapisane w Prawie Mojżesza. Słownictwo poleceń tworzy szeroki katalog: ustawy, przykazania, prawa, nakazy. Taki zestaw obejmuje całe życie, nie tylko kult i nie tylko politykę. Czasownik „strzec” sugeruje czujność i troskę. Pwt 17 stawia królowi podobne zadanie: władza dojrzewa pod Słowem, nie ponad nim. Wezwanie „bądź mocny i bądź mężem” opisuje odwagę moralną. Kończy się czas ojca. Zaczyna się czas decyzji syna. W tle stoi obietnica dana Dawidowi o trwałości jego „domu” (hebr. bajit), rozumianego jako dynastia. To samo słowo w Biblii oznacza także świątynię. Ta podwójna perspektywa prowadzi ku budowie przybytku w Jerozolimie i ku pytaniu o wierność rodu Dawida. Notatka o czterdziestu latach panowania Dawida ma charakter królewskiego epitafium, typowego dla Ksiąg Królewskich. Tradycja podaje podział tego czasu na Hebron i Jerozolimę. Zdanie o umocnieniu królestwa Salomona otwiera perspektywę mądrości i pokoju, a także prób serca. Augustyn widzi w obietnicach dane Dawidowi wskazanie na Chrystusa. Zauważa obraz przyszłości w Salomonie; pokój wpisany w imię i budowę świątyni. Pełnia spełnia się w Chrystusie, który buduje dom Boga z ludzi i trwa „na wieki”.
W Saint-Nicolas-de-Port w Lotaryngii usiłowano podpalić monumentalną gotycką bazylikę św. Mikołaja. Pożar ugaszono dzięki szybkiej reakcji parafianina, który wszedł do wypełnionej dymem świątyni.
Zdaniem burmistrza miasta chodzi o świadomą próbę podpalenia. Jak podaje La Croix, ogień podłożono w dwóch miejscach. Podpalone zostały stosy papieru. Dzięki szybkiej reakcji, pożar został ugaszony. „Szkody materialne są niewielkie, ale jesteśmy zbulwersowani. Bazylika jest dumą mieszkańców Portois i całej Lotaryngii” - powiedział burmistrz Luc Binsinger.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.