W górę po niewidzialnych stopniach
Drogą ostatnią z dróg najkrótszą
Kwietniową nocą cicho stąpa
Pielgrzym pielgrzymom, Dusza duszom.

W górę, by stanąć w świętym gronie
Tak z ludzkiej jak i z woli Boskiej.
W nieziemską podróż w jedną stronę
Wyrusza dobry Pasterz z Polski.

W dole nadzieja żywych potok
Z najdalszych miejsc do Rzymu wiedzie.
Płoną gościńce łuną złotą
Śląc blask ku Niebu i pacierze.

Idą ujęci śmierci czarem
Wszystkim wraz z życiem zapisanej,
By podziękować Mu za wiarę
W Jego i nasze zmartwychwstanie

I płyną w ciemność jak przysięga
Z rozgrzanych szczerą modlitwa ust
Wyżej i wyżej aż do Nieba
Słowa miłości: Totus Tuus!

kwiecień 2005