Reklama

Niedziela Małopolska

Kraków: Akademicka Droga Światła

W środę wieczorem z Wawelu na Skałkę przeszła Akademicka Droga Światła. Studenci pod przewodnictwem abp. Marka Jędraszewskiego rozważali 14 stacji upamiętniających spotkania zmartwychwstałego Chrystusa z przyjaciółmi i uczniami.

[ TEMATY ]

Droga Światła

fietzfotos/pixabay.com

Metropolita krakowski był autorem rozważań kolejnych stacji. Nawiązywał do Ewangelii oraz przytaczał fragmenty homilii i przemówień Jana Pawła II, wygłoszonych podczas pierwszej pielgrzymki do Polski, której czterdziesta rocznica przypada w tym roku.

Podczas wędrówki uczestnicy nabożeństwa zastanawiali się m.in. nad zwycięstwem Maksymiliana Marii Kolbego osiągniętym przez postawę miłości, wagą poświęcenia w ramach walki o wolność, nauczania i podejmowanej na co dzień pracy zawodowej czy trudu rodzicielstwa w kształtowaniu przyszłości ojczyzny a także koniecznością dbania o ład moralny oraz zadaniami i zobowiązaniami, jakie płyną z Chrystusowego krzyża i zmartwychwstania.

- Zrozumcie, że człowiek stworzony przez Boga na Jego obraz i podobieństwo, jest równocześnie wezwany w Chrystusie do tego, aby w nim objawiło się to, co jest z Boga. Aby w każdym z nas objawił się w jakiejś mierze Bóg. Pomyślcie nad tym! – mówił abp Jędraszewski cytując Jana Pawła II.

Reklama

Studenci przemierzali ulice miasta z radosnym śpiewem na ustach. Ponadto procesji towarzyszył zapalony paschał jako symbol życia, pochodnie oraz taniec ognia wykonywany z użyciem specjalnych sprzętów zwanych poikami.

Jak przyznawali uczestnicy nabożeństwa wyjście na ulice miasta z radosną nowiną o zmartwychwstaniu Jezusa to umocnienie. - Niewątpliwie wymaga to odwagi, ale jest również doświadczeniem wspólnoty, która idzie i cieszy się oraz dzieli publicznie swoją wiarą - powiedział Mateusz.

Z kolei ks. Dariusz Talik, diecezjalny duszpasterz akademicki, dodał, że Akademicka Droga Światła uczy dostrzegać obecność Boga w życiu człowieka. - Szczęśliwy jest ten, kto umie Go dostrzec. Zobaczyć ogień miłości i światło Boga w codzienności, podczas gdy tak wielu niestety koncentruje się na tym, że wkoło jest ciemność - podsumował duchowny.

Droga Światła (Via Lucis) to nabożeństwo wielkanocne, wzorowane na Drodze Krzyżowej (Via Crucis). Polega ono na przeżywaniu spotkań Chrystusa Zmartwychwstałego z uczniami aż do momentu zesłania Ducha Świętego. Autorem schematu nabożeństwa jest św. Jan Paweł II.

2019-05-09 10:24

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kraków: Akademicka Droga Światła z arcybiskupem

[ TEMATY ]

Droga Światła

Dawid Bujas OFMConv

Ulicami Krakowa przeszła Droga Światła, zorganizowana przez krakowskie duszpasterstwa akademickie. Przewodził jej metropolita krakowski, abp Marek Jędraszewski. Rozważania nawiązywały do Ewangelii, ale także przywoływały homilie i przemówienia Jana Pawła II, wygłoszone podczas pierwszej pielgrzymki do Polski, której czterdziesta rocznica przypada w tym roku.

Stacja I – Chrystus powstaje z martwych, rozpoczęła się od fragmentu Ewangelii według św. Marka, w którym kobiety przybyły do grobu Jezusa, by go namaścić. Zastały jednak na miejscu odsunięty kamień i anioła, który przekazał im radosną nowinę o zmartwychwstaniu. Św. Jan Paweł II podczas homilii w czasie Mszy św., odprawionej na terenie byłego obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu-Brzezince 7 czerwca 1979 roku powiedział, że jest to niezwykłe miejsce zwycięstwa św. Maksymiliana Marii Kolbego przez wiarę i miłość. – Pragniemy ogarnąć uczuciem najgłębszej czci każde z tych zwycięstw, każdy przejaw człowieczeństwa, które było zaprzeczeniem systemu systematycznego zaprzeczania człowieczeństwa. Na miejscu tak straszliwego podeptania człowieczeństwa, godności ludzkiej – zwycięstwo człowieka!

Stacja II – Apostołowie przybywają do pustego grobu, przywołała fragment Ewangelii według św. Łukasza, w którym pusty grób wprawił św. Piotra w zdziwienie. Od tamtej pory groby ludzkie budzą refleksje o ziarnie wrzuconym w ziemię. W swojej homilii wygłoszonej na Placu Zwycięstwa 2 czerwca 1979 roku św. Jan Paweł II stwierdził, że stojąc w pobliżu Grobu Nieznanego Żołnierza należy podjąć refleksję w ilu miejscach świata ginęli za wolność naszej ojczyzny bezimienni bohaterowie. – Przyklęknąłem przy tym grobie, wspólnie z Księdzem Prymasem, aby oddać cześć każdemu ziarnu, które – padając w ziemię i obumierając w niej – przynosi owoc

Stacja III – Zmartwychwstały Pan objawia się Magdalenie, nawiązała do sceny z Ewangelii według św. Marka gdy Jezus ukazał się Marii Magdalenie. Św. Jan Paweł II w przemówieniu do młodzieży akademickiej zgromadzonej przed kościołem św. Anny 3 czerwca 1979 roku mówił, że ważne jest by przyjąć właściwą miarę życia i spojrzeć na nie we właściwej perspektywie. – Zrozumcie, że człowiek stworzony przez Boga na Jego obraz i podobieństwo, jest równocześnie wezwany w Chrystusie do tego, aby w nim objawiło się to, co jest z Boga. Aby w każdym z nas objawił się w jakiejś mierze Bóg.

Stacja IV – Zmartwychwstały Pan ukazuje się uczniom na drodze do Emaus, odwołała się do Ewangelii według św. Marka, w której Jezus objawił się uczniom idącym do wsi. Podczas homilii w czasie Mszy św. odprawionej na Błoniach 9 czerwca 1979 roku, św. Jan Paweł II wskazał, że iść przed siebie oznacza przede wszystkim mieć świadomość celu. – „Przemija postać świata” – więc musimy znaleźć się „w świecie Boga”, ażeby dosięgnąć celu, dojść do pełni życia i powołania człowieka. Chrystus ukazał tę drogę. A żegnając się z apostołami, potwierdził ją raz jeszcze. I polecił, ażeby oni i cały Kościół uczyli zachowywać wszystko, co im przykazał: „A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni aż do skończenia świata”.

Stacja V – Zmartwychwstały Pan ukazuje się uczniom przy łamaniu chleba, rozpoczęła się od fragmentu Ewangelii św. Łukasza, gdy uczniowie idący do Emaus rozpoznali w nieznajomym swojego Mistrza. Jan Paweł II w homilii na Placu zwycięstwa 2 czerwca 1979 roku powiedział, że ogarnia swoją myślą i sercem dzieje Ojczyzny i wszystkich ludów, włączając je w Eucharystię. – To wszystko w tej Eucharystii ogarniam myślą i sercem i włączam w tę jedną jedyną Najświętszą Ofiarę Chrystusa na placu Zwycięstwa.

Stacja VI – Zmartwychwstały Pan ukazuje się Apostołom, przywołała scenę z Ewangelii św. Marka, w której Chrystus objawił się apostołom. Jan Paweł II w homilii w czasie Mszy św. odprawionej na Błoniach 9 czerwca 1979 roku zauważył, że człowiek świadomie wybiera i może odrzucić Chrystusa. Nie wolno jednak nigdy tego zrobić, ponieważ jest On podstawą tożsamości narodu. – Pozwólcie, że następca Piotra powtórzy dzisiaj wobec was wszystkich tu zgromadzonych – i wobec całych naszych dziejów i całej współczesności… że powtórzy dziś słowa Piotra – słowa, które wówczas były jego odpowiedzią na pytanie Chrystusa: „Panie, do kogóż pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego”.

Stacja VII – Zmartwychwstały Pan przekazuje uczniom władzę odpuszczania grzechów, odwołała się do Ewangelii św. Jana, w której Jezus przez Ducha Świętego przekazał apostołom moc odpuszczania grzechów. W homilii w czasie Mszy św. na Błoniach 9 czerwca 1979 roku św. Jan Paweł II zauważył, że poprzez sakrament bierzmowania życie wiernych nabiera charakteru próby wiary, której patronem dla Polaków stał się św. Stanisław – autorytet moralny. – Wszystko to prowadzi nas dzisiaj do wielkiej żarliwej modlitwy o zwycięstwo ładu moralnego w tej trudnej epoce naszych dziejów.

Stacja VIII – Zmartwychwstały Pan umacnia wiarę Tomasza, przybliżyła scenę z Ewangelii św. Jana, w której Jezus objawił się uczniom i przekonał Tomasza o swoim zmartwychwstaniu. Św. Jan Paweł II w homilii z krakowskich Błoń 9 czerwca 1979 roku mówił, że wierzący muszą być mocni mocą wiary, nadziei, która przynosi radość życia i miłości, potężniejszej niż śmierć. – Musicie być mocni, drodzy bracia i siostry, mocą tej wiary, nadziei i miłości świadomej, dojrzałej, odpowiedzialnej, która pomaga nam podejmować ów wielki dialog z człowiekiem i światem na naszym etapie dziejów – dialog z człowiekiem i światem, zakorzeniony w dialogu z Bogiem samym: z Ojcem przez Syna w Duchu Świętym – dialog zbawienia .

Stacja IX – Zmartwychwstały Pan spotyka uczniów nad Jeziorem Galilejskim, ukazywała fragment Ewangelii św. Jana, w którym Jezus objawił się swoim apostołom gdy łowili ryby. Przygotował dla nich posiłek i łamał z nimi chleb. W homilii w czasie Mszy św. odprawionej przed opactwem oo. cystersów w Mogile, 9 czerwca 1979 roku św. Jan Paweł II stwierdził, że Chrystus umarł na krzyżu, by na zawsze sprzeciwić się degradacji człowieka. Jezus nadal na nim trwa, by uświadamiać człowiekowi jego moc, dzięki której może stać się dzieckiem Bożym. Powiedział, że dla Kościoła najważniejszym jest by bez względu na ustrój mógł mówić o Jezusie i okazywać miłość ludziom. – Chrystus nie zgodzi się nigdy z tym, aby człowiek był uznawany – albo aby siebie samego uznawał – tylko za narzędzie produkcji; żeby tylko według tego człowiek był oceniany, mierzony, wartościowany.

Stacja X – Zmartwychwstały Pan przekazuje władzę pasterską Piotrowi, rozważała scenę z Ewangelii według św. Jana, w której Chrystus trzykrotnie pytał Piotra czy go miłuje. Św. Jan Paweł II w homilii na Placu Zwycięstwa 2 czerwca 1979 roku powiedział, że dzięki stylowi papieża-pielgrzyma, który zapoczątkował Paweł VI, Kościół na nowo uświadomił sobie, że jest Ludem Bożym. – Moim szczególnym zadaniem jest spełnienie tego pragnienia, którego Paweł VI nie mógł dopełnić na milenium chrztu Polski. Jako więc wasz rodak, syn polskiej ziemi, a zarazem jako papież-pielgrzym witam was wszystkich!

Stacja XI – Zmartwychwstały Pan daje uczniom nakaz misyjny, nawiązywała do Ewangelii św. Marka, w której Chrystus nakazał swym uczniom iść na cały świat i głosić Dobrą Nowinę. Św. Jan Paweł II w homilii na Placu Zwycięstwa 2 czerwca 1979 roku wskazał, że Polska stała się ziemią szczególnie odpowiedzialnego świadectwa, z której należy z mocnym przekonaniem głosić Chrystusa. – Umiłowani rodacy – jeśli przyjąć to wszystko, co w tej chwili ośmieliłem się wypowiedzieć – jakżeż ogromne z tego rodzą się zadania i zobowiązania! Czy do nich naprawdę dorastamy?

Stacja XII – Zmartwychwstały Pan wstępuje do Ojca, rozpoczęła się rozważaniem Ewangelii według św. Marka, w której została przedstawiona scena wniebowstąpienia Jezusa. W homilii na Placu Zwycięstwa 2 czerwca 1979 roku Jan Paweł II powiedział, że człowieka nie można zrozumieć bez Chrystusa, dlatego nie wolno go wyłączać z dziejów narodów. – Dzieje narodu są przede wszystkim dziejami ludzi. A dzieje każdego człowieka toczą się w Jezusie Chrystusie. W Nim stają się dziejami zbawienia.

Stacja XIII – Uczniowie z Maryją oczekują w Wieczerniku na Zesłanie Ducha świętego, odwoływała się do sceny z Dziejów Apostolskich, gdy apostołowie jednomyślnie trwali razem z Maryją i niewiastami na modlitwie w Wieczerniku. Św. Jan Paweł II w homilii w czasie Mszy św. odprawionej pod szczytem Jasnej Góry 4 czerwca 1979 roku zauważył, ze tytuł „Matki Kościoła” pomaga wniknąć w tajemnicę Maryi, która trwając z uczniami w oczekiwaniu na zesłanie Ducha Świętego stała się świadkiem narodzin Kościoła. – Przenajświętsze bowiem ojcostwo Boga samego posłużyło się w swej zbawczej ekonomii tym dziewiczym macierzyństwem swojej pokornej Służebnicy, aby dokonać w synach ludzkich dzieła boskiej wolności.

Stacja XIV – Zmartwychwstały Pan posyła uczniom obiecanego Ducha Świętego, przybliżyła fragment z Dziejów Apostolskich, w którym nastąpiło zesłanie Ducha Świętego. W homilii wygłoszonej na Placu Zwycięstwa 2 czerwca 1979 roku św. Jan Paweł II stwierdził, że w apostołach, którzy otrzymali Ducha Świętego obecni są ich następcy, również św. Stanisław. Dzień Zielonych Świąt to dzień narodzin wiary i Kościoła, także dla Polski. – I [dlatego] wołam, ja, syn polskiej ziemi, a zarazem ja: Jan Paweł II papież, wołam z całej głębi tego tysiąclecia, wołam w przeddzień święta Zesłania, wołam wraz z wami wszystkimi: Niech zstąpi Duch Twój!/ Niech zstąpi Duch Twój!/ I odnowi oblicze ziemi./ Tej Ziemi! Amen Droga Światła to nabożeństwo w którym wierni podejmują refleksję w ramach czternastu scen prezentujących spotkania Zmartwychwstałego Jezusa z uczniami.

Akademicka Droga Światła rozpoczęła się o 20:30 przed katedrą na Wawelu, a następnie pod przewodnictwem abp Marka Jędraszewskiego przeszła bulwarami wiślanymi na Skałkę. Metropolita krakowski miał na sobie stułę rocznikową podarowaną mu przez diakonów Wyższego Seminarium Duchownego w Krakowie, którzy zostali przez arcybiskupa wyświęceni tego samego dnia rano.

CZYTAJ DALEJ

Trump na Marszu dla Życia: każde dziecko jest bezcennym i świętym darem Boga

2020-01-24 19:38

[ TEMATY ]

młodzi

USA

Donald Trump

marsz dla życia

Wikipedia

Każde dziecko jest bezcennym i świętym darem Boga - mówił prezydent Stanów Zjednoczonych Donald Trump przemawiając podczas 47. Marszu dla Życia w Waszyngtonie.

Był on pierwszą urzędującą głową państwa, która wzięła udział w tym dorocznym wydarzeniu, organizowanym przez obrońców życia.

Oprócz stolicy odbywają się one także w innych miastach USA w okolicach dnia 22 stycznia, kiedy przypada niechlubna rocznica decyzji Sądu Najwyższego Stanów Zjednoczonych z 1973 r. o legalizacji aborcji w całym kraju. Głosami siedmiu sędziów przeciwko dwóm zezwolił on na przerywanie ciąży na terenie całego kraju.

Prezydent USA zwrócił uwagę na obecność na marszu dziesiątek tysięcy młodych ludzi. - Młodzi ludzie są w sercu Marszu dla Życia. To wasze pokolenie czyni z Ameryki naród prorodzinny i wspierający życie - mówił Trump. Dodał, że wśród zgromadzonych jest też wielu polityków.

- Kiedy widzimy obraz dziecka w łonie matki, dostrzegamy majestat Bożego stworzenia - stwierdził prezydent. Zadeklarował, że nie wesprze żadnego ustawodawstwa, które osłabiałoby ochronę życia nienarodzonych. - Nienarodzone dzieci nigdy nie miały silniejszego obrońcy w Białym Domu - dodał.

- Ja walczę dla was, a wy walczycie dla tych, którzy nie mają głosu. I zwyciężymy! (...) Razem jesteśmy głosem pozbawionych głosu - zaznaczył prezydent.

Dodał, że „każde życie przynosi na ten świat miłość, każde dziecko przynosi rodzinie radość, każda osoba jest warta ochrony”. - A przede wszystkim wiemy, że każda ludzka dusza jest boska, a każde ludzkie życie, narodzone i nienarodzone zostało uczynione na święty obraz wszechmogącego Boga - stwierdził Trump.

Ostro skrytykował skrajnie proaborcyjne stanowisko Demokratów, dopuszczających ją aż do chwili urodzenia.

CZYTAJ DALEJ

Życie konsekrowane w Polsce – kto świętuje 2 lutego?

2020-01-28 14:39

[ TEMATY ]

osoby konsekrowane

Ks. Waldemar Wesołowski

2 lutego, w Święto Ofiarowania Pańskiego obchodzony jest też w Kościele katolickim Światowy Dzień Życia Konsekrowanego, ustanowiony przez papieża Jana Pawła II w 1997 r. Celem tego dnia jest szczególna refleksja nad darem życia poświęconego Bogu, dziękczynienie i modlitwa za konsekrowanych. Kto świętuje 2 lutego? Warto pamiętać, że nie każdy ksiądz jest osobą konsekrowaną, istnieje natomiast całkiem liczna grupa świeckich konsekrowanych.

Osoby konsekrowane to osoby, które w sposób szczególny poświęcają życie Bogu. Łączy je konsekracja, która wiąże się ze złożeniem Bogu ślubów czystości oraz najczęściej również ubóstwa i posłuszeństwa, choć zależy to od formy życia konsekrowanego. Specyfiką danej formy czy wspólnoty mogą być również inne przyrzeczenia czy zobowiązania.

W Polsce żyje ok. 32 tys. osób konsekrowanych. Oprócz istniejących tradycyjnie od stuleci zakonów kontemplacyjnych i zakonów czynnych funkcjonują nowe formy, sięgające korzeniami początków XX w.: instytuty świeckie. Ciekawostką jest odradzanie się indywidualnych form życia konsekrowanego znanych ze starożytności, które na przestrzeni stuleci zanikły, jak dziewice konsekrowane, wdowy czy pustelnicy. Warto też podkreślić, że wiele form i wspólnot właśnie się tworzy. – To zjawisko charakterystyczne dla czasu przemian i kryzysu, który bez wątpienia teraz obserwujemy – podkreśla matka Jolanta Olech, urszulanka SJK, sekretarka generalna Konferencji Wyższych Przełożonych Żeńskich Zgromadzeń Zakonnych w Polsce.

Największą grupę osób konsekrowanych w Polsce stanowią kobiety – siostry zakonne żyjące w zgromadzeniach czynnych, czyli nastawionych na współdziałanie z Kościołem w pracy apostolskiej.

Według danych z 1 stycznia 2018 r. jest ich ponad 17 tys.. Mieszkają w 2188 domach i należą do 105 zgromadzeń. Około 2 tys. polskich sióstr pracuje za granicą, najczęściej na terenach misyjnych. Zgromadzenia czynne można porządkować według ich charyzmatów, czyli konkretnych form apostolstwa. Są zgromadzenia zajmujące się nauczaniem, wychowaniem, opieką nad dziećmi i młodzieżą, skoncentrowane na trosce o zdrowie, na działalności charytatywnej na rzecz ubogich itp. Podziały te jednak są dość płynne, podobnie jak podział zgromadzeń zakonnych na habitowe i bezhabitowe.

Kolejną, znacznie już mniejszą, grupą zakonnic są mniszki żyjące w zakonach kontemplacyjnych. Jest ich w Polsce ok. 1290. Większość mieszka w 83 klasztorach, których przełożone zrzeszone są w Konferencji Przełożonych Żeńskich Klasztorów Kontemplacyjnych w Polsce. Wszystkie te klasztory reprezentują 13 rodzin zakonnych, z których zdecydowanie najliczniejszą są karmelitanki bose. Około 50 sióstr mieszka w klasztorach, które nie należą do konferencji. Na co dzień mniszki zajmują się modlitwą i pracą. Choć nie są powołane do działalności duszpasterskiej, wiele osób szuka z nimi kontaktu, rozmowy, duchowego wsparcia.

Siostry pracują, by zapewnić sobie utrzymanie lecz praca ta z reguły nie wystarcza, dlatego już od wielu lat 2 lutego organizowana jest w Kościele w Polsce zbiórka przeznaczona na wsparcie klasztorów kontemplacyjnych.

Osoby konsekrowane to również zakonnicy. Według danych z końca 2017 r. jest ich w Polsce ponad 11 tys., z czego ponad 3 tys. pracuje za granicą.

Choć wśród instytutów męskich również wyodrębnić można te oddane dziełom apostolskim i te nastawione tylko na kontemplację – jak np. kameduli – wszystkie one zrzeszone są w jednej Konferencji Wyższych Przełożonych Zakonów Męskich w Polsce, reprezentującej 59 zgromadzeń, z których każde ma swoje konstytucje. Określają one sposób życia zakonników i rodzaj podejmowanej pracy.

Obecną specyfiką zakonów męskich w Polsce jest to, że najczęściej łączą powołanie do życia konsekrowanego z powołaniem do kapłaństwa. Warto zatem pamiętać, że księża dzielą się na diecezjalnych i zakonnych (ci ostatni świętują 2 lutego).

Przemiana świata od wewnątrz – to powołanie osób konsekrowanych zrzeszonych w instytutach świeckich. Poza kilkoma wyjątkami, nie żyją oni razem, nie prowadzą wspólnych dzieł. Utrzymują się sami – zdolność do samodzielnego utrzymania jest zresztą wymogiem przyjęcia do instytutu – oraz zasadniczo sami muszą zapewnić sobie opiekę i utrzymanie na starość. Niektórzy żyją w sekrecie, czyli tak, by nikt, często nawet z najbliższego otoczenia, nie wiedział o tym, że dana osoba jest osobą konsekrowaną. Instytutów świeckich jest w Polsce 36. Zrzeszają w sumie 1200 osób. W większości są to instytuty żeńskie. Działa tylko jeden instytut męski, a jeden, Instytut Świętej Rodziny, posiada dwa autonomiczne kręgi – żeński i męski. Świeccy konsekrowani, podobnie jak w zakonach składają śluby czystości, ubóstwa i posłuszeństwa. Nie rezygnują jednak z majątku na rzecz wspólnoty, ale starają się zarządzać dobrami materialnymi nie jak właściciele, ale jak szafarze. Większe wydatki konsultują z przełożonymi, wspierają potrzebujących.

Dziewice konsekrowane, pustelnicy i wdowy – formy te, istniejące w starożytności, od czasów Soboru Watykańskiego II zaczynają się odradzać i cieszą się rosnącą popularnością. W Polsce żyją obecnie 322 dziewice konsekrowane, ok. 300 wdów konsekrowanych oraz 4 pustelnice i 1 pustelnik. Są to osoby działające bez struktur, bezpośrednio podlegające biskupowi diecezjalnemu, który odpowiedzialny jest za ich formację i funkcjonowanie.

M. Jolanta Olech zwraca uwagę, że życie konsekrowane w świecie - i również w Polsce dynamicznie się zmienia. Cały czas tworzą się nowe formy i nowe wspólnoty, czego przykładem są choćby wspólnoty i ruchy odnowy religijnej powstałe po Soborze Watykańskim II i otwarte na różne grupy ludzi – osoby duchowne, świeckie czy całe rodziny.

W ramach tych wspólnot powstają niekiedy po pewnym czasie również wspólnoty osób konsekrowanych, jak np. we Wspólnocie Emmanuel czy Chemin Neuf.

– Tu tworzy się coś nowego, jakaś nowa jakość. Być może niektóre stare formy życia konsekrowanego muszą zniknąć (tak było na przestrzeni wieków), inne odnowić się zgodnie z Duchem czasów i Bożymi znakami. Być może powstaną też nowe formy odpowiadające bardziej potrzebom współczesnego Kościoła i współczesnych ludzi – zaznacza matka Olech.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję