Kościół katolicki pw. Świętej Trójcy w stylu gotycko-renesansowym, fundacji Mikołaja Krzysztofa Radziwiłła „Sierotki”, zbudowany został w latach 1583-85. Jest to świątynia jednonawowa, z krótkimi i wąskimi ramionami transeptu, półkoliście zamkniętym prezbiterium i 2 niskimi zakrystiami. Przy boku prezbiterium znajduje się nieduża okrągła wieża z krętymi schodami wewnątrz. Kościół nakryty jest wysokim dachem. Przed wejściem znajduje się nieduża kruchta. Fasadę wieńczy trójkątny fronton z prostokątnymi i okrągłymi blendami. Wewnątrz świątyni piękne sklepienia żebrowe. W wyposażeniu kościoła znajdują się 3 cenne drewniane, polichromowane rzeźby z XVIII wieku.
Po powstaniu kościuszkowskim w 1794 r. został zniszczony przez carskie wojska barokowy ołtarz główny i holenderskie organy. Czarnawczyccy parafianie czynnie brali udział w walkach powstańczych. Wielu z nich łącznie z proboszczem zostało wówczas wywiezionych na Syberię, a świątynię zamknięto.
W 1919 r. kościół zwrócono wspólnocie katolickiej. Nawet po 1945 r. w okresie reżimu komunistycznego świątynia zachowała katolicki charakter i odprawiały się tu przez cały czas nabożeństwa. W związku z tym, iż jest to ewenement na skalę światową, ponieważ w epoce komunizmu katolickie świątynie praktycznie na terenie b. ZSRR nie funkcjonowały, obecny ks. proboszcz Paweł Haliwkin przedstawił historię związaną z zachowaniem tożsamości przez kościół: „Ówczesny proboszcz - ks. Antoni Grzybowski, podczas II wojny ocalił życie jednemu z funkcjonariuszy NKWD, który w nocy zwrócił się do niego z prośbą o pomoc. Przez pewien okres ukrywał się on na plebanii, a później poszedł do oddziału partyzanckiego. Po zakończeniu wojny wszyscy polscy katoliccy duchowni z terenu brzeskiego zostali aresztowani. Uratowany przez księdza działacz komunistyczny został po wojnie szefem NKWD w Mińsku i odwdzięczył się księdzu za uratowanie życie mówiąc: «Dopóki ja tu będę rządził, to ksiądz nigdy nie trafi do więzienia»”.

Twierdza Brześć

Brześć - miasto położone przy ujściu rzeki Muchawiec do Bugu. Obecnie liczy ok. 300 tys. mieszkańców. Strategiczne położenie miasta docenił już Karol X Gustaw. Właściwa budowa twierdzy w Brześciu według projektu gen. Oppermanna rozpoczęła się dopiero w 1833 r.
Twierdza Brześć budowana była w sześciu fazach:
1. 1822-1848 - wykonanie 3 odcinków głównego obwarowania, budowa koszar, magazynów i cytadeli na wyspie. Zlikwidowano w tym czasie średniowieczne miasto i wybudowano nowe - na wschodzie, poza obrębem twierdzy. Powstają w tym czasie budowle ziemne na przedmościach kobryńskim, wołyńskim oraz na lewym brzegu Muchawca i prawym Bugu;
2. 1848-1856 - rozbudowa budowli ziemnych i budowa nowych fortów;
3. 1857-1870 - powiększenie promienia twierdzy, wzmocnienie wałów i przekopanie nowych rowów zalanych wodą, budowa nowych redut na przedmościu kobryńskim oraz poprawienie śródszańców w lunetach na przedpolu terespolskim. W roku 1869 powstaje Fort Berga;
4. 1871-1885 - budowa pierścienia nowych 10 fortów w promieniu 3-5 km od cytadeli;
5. 1885-1914 - budowa nowego pasa fortów w promieniu
6-8 km od cytadeli, 4 dzieła pośrednie, nowe koszary, magazyny, prochownie. Nowy pierścień fortów stanowił główna pozycję obronną o obwodzie 25 km;
6. 1914-1915 - budowa jeszcze jednego pierścienia zewnętrznego, tworzącego wysuniętą pozycję głównie na zachodzie, przedmościu terespolskim w promieniu do 10 km od cytadeli. Obwód twierdzy rozciągnął się do 30 km. Siły przewidziane do obrony twierdzy, według źródeł rosyjskich, miały wynosić 2,5 brygady piechoty, 250-260 dział ciężkich i średnich oraz 72 działa polowe. Po zajęciu twierdzy w 1915 r. Niemcy wybudowali na przedmościach kobryńskim i wołyńskim nową wysuniętą ziemną pozycję. W okresie międzywojennym część zniszczonych działaniami wojennymi umocnień została rozebrana, a sama twierdza, aż do 1939 r. pełniła rolę magazynów broni i amunicji. W dniu dzisiejszym na terytorium Rzeczypospolitej dostępne do zwiedzania są umocnienia przedmościa terespolskiego. Na Białorusi w twierdzy Brześć urządzone jest muzeum, które warto obejrzeć.