W sporcie oprócz umiejętności i talentu liczy się przede wszystkim chęć odniesienia zwycięstwa- ambicja. Jej jednak zabrakło nam głównie w przegranym przez naszą reprezentację meczu z Ukrainą - ulegliśmy Ukraińcom bez walki 3:1 i pozostałe jeden wielki niesmak, którego możemy się jednak jeszcze pozbyć wkładając w następnych meczach serce do gry. Nasza reperezentacja już w najbliższym meczu będzie podejmować zespół San Marino i pozostaje mieć nadzieję, że w tym spotkaniu nie zabraknie naszym piłkarzom woli walki. Tego walecznego serca zdecydowanie brakowało w piątkowym spotkaniu z zespołem Ukrainy.

Jeszcze nigdy piłkarze tak zgodnie nie przyznawali, że "brakowało zaangażowania". Niestety, żaden z nich nie potrafił odpowiedzieć na proste pytanie: - Dlaczego nie miałeś zamiaru wykazać zaangażowania? Żaden z piłkarzy nie miał jednak odwagi się przyznać i powiedzieć - Ja nie walczyłem. Każdy natomiast mówił: - My nie walczyliśmy!!!!!! W takim wypadku trzeba stwierdzić, że szkoda, że każdy z naszych reprezentantów nie walczył z osobna, wtedy z pewnością byłaby pewność, że gramy z pełnym poświęceniem, pasją. Zamiast więc mówić za wszystkich, niech każdy z naszych reprezentantów powie za siebie: dlaczego w najważniejszym mecz kadry nie chciałem zagrać na sto procent?

Otóż dla dzisiejszego polskiego reprezentanta w piłce nożnej gra w reprezentacji, a gra w klubie to dwie różne sprawy, dwie odmienne motywacje. Klub - to pracodawca, tam się zarabia konkretne pieniądze, tam zawodnicy mają długoletnie kontrakty. A reprezentacja, to tylko sposób na dodatkowe wypromowanie się przy okazji ewentualnego transferu do innego klubu. Dziś piłkarz ma powołanie do reprezentacji, gra lub nie, a w kolejnym meczu wcale nie musi. Jeżeli jeszcze załapie kontuzję w meczu reprezentacji, to uciekają mu pieniądze z klubu. Jaką więc motywację do poświęcania się w spotkaniach reprezentacji mają 30-latkowie albo zawodnicy na dorobku ale z solidnymi kontraktami w klubie?

Dziś gra w reprezentacji to okazja oderwania się od monotonii codziennych zajęć, dorobienia na reklamach, promocja swojego wizerunku w mediach. Dowodem na to niech będzie postawa piłkarzy Ukrainy, którzy głównie grają w lidze ukraińskiej i marzą o transferach do innych lig. Na boisku było widać różnicę. Dlatego zadaniem trenera reprezentacji powinno być w większej mierze powoływanie piłkarzy, którzy traktować będą grę w reprezentacji jako największy motywator do realizacji swoich celów. Są to w większości młodzi zawodnicy, na dorobku grający na co dzień w naszej lidze, którzy nie mają nic do stracenia.

Ciężko będzie się przełamać naszym polskim zagranicznym gwiazdom, aby zagrać z prawdziwym sercem do walki, lecz tego na dzień dzisiejszy potrzeba we współczesnym futbolu - ogromnego zaangażowania od pierwszej do ostatniej minuty. Jeżeli wśród naszych reprezentatów nastąpi jakieś przełamanie właśnie w tym kierunku to nikt o nic nie będzie miał do nich pretnensji. Nie liczy się bowiem zwyciestwo za wszelką cenę, ale chęć podjęcia rękawicy z godnością, ogromną wolą walki- wtedy też mamy do czynienia z prawdziwym sportem a nie amatorszczyzną!