Odbywające się co dwa lata kongresy są okazją do wspólnej modlitwy o pokój, wymiany doświadczeń i integracji. Tym razem gospodarzem został Lublin, miasto przeżywające 450-lecie zawarcia Unii Polsko-Litewskiej, a hasłem spotkania słowa Jezusa z Modlitwy arcykapłańskiej: „Aby byli jedno”. Od 4 do 7 lipca goście z 23 chórów koncertowali w różnych kościołach naszej diecezji, podziwiali piękno ziemi lubelskiej oraz wspólnie modlili się o pokój w sercach i na świecie.

Aby byli jedno

Podczas ceremonii otwarcia, jaka z udziałem władz federacji odbyła się u stóp zamku lubelskiego, abp Stanisław Budzik zachęcał chórzystów do gorliwej modlitwy o jedność. Wyjaśniając znaczenie hasła kongresu „Ut unum sint” podkreślał, że pochodzi ono z serca najpiękniejszej modlitwy Jezusa. - W Wieczerniku Jezus modlił się o dar jedności dla swoich uczniów, by tworzyli prawdziwą wspólnotę, by szli głosić Ewangelię na cały świat. Te słowa doskonale brzmią w wmieście, w którym 450 lat temu narody Polski i Litwy podpisały porozumienie. Rzeczpospolita Obojga Narodów na ponad 200 lat, aż do zaborów, połączyła wiele narodów, języków, wyznań chrześcijańskich i religii w pokoju, bez wojen i nienawiści. Dziś nawiązujemy do tego pięknego dziedzictwa, znajdując się w mieście na styku kultur i religii, które promieniuje wołaniem o jedność i przykładem otwierania się na drugiego człowieka - mówił abp Stanisław Budzik. - W jedno zgromadziła nas miłość Jezusa Chrystusa, w jedno zgromadziła nas miłość do liturgii, do muzyki i śpiewu oraz pragnienie jedności. Pracujcie wspólnie i radośnie nad spełnieniem testamentu Jezusa, by wszyscy stanowili jedno - podkreślał Pasterz.

Rozśpiewana rodzina

Wśród uczestników kongresu znalazły się: Ewa, Sonia, Kinga, Ola i Beata z Wodzisławia Śląskiego. Dziewczyny od kilku lat śpiewają w chórze „Canticum Novum” i chętnie uczestniczą nie tylko w próbach i koncertach, ale również w kongresach i spotkaniach integracyjnych. - Kochamy śpiewać, to nasza pasja - podkreślają zgodnie. Gdy kilka lat temu założycielka i dyrygentka chóru zaproponowała im przygodę ze śpiewem, nie sądziły, że stanie się ich sposobem na życie. - W każdym tygodniu mamy co najmniej dwie próby, do tego dochodzą koncerty i wyjazdy, ale żadna z tych chwil nie jest zmarnowana - mówi Beata. - Dzięki chórowi mamy wielu przyjaciół; choć jesteśmy z różnych szkół i w różnym wieku, tworzymy rozśpiewaną rodzinę. Kto do nas dołączył, nie może się z nami rozstać - śmieje się Ola. Najmłodsi chórzyści mają zaledwie 10 lat, a najstarsi ponad 20, ale to nie przeszkadza w czerpaniu radości z rozwijania talentów. Na początku zespół tworzyło zaledwie kilkanaście osób, dziś jest ich ponad 40. W repertuarze mają przeróżne utwory, na koncie wiele nagród i występów, ale najchętniej śpiewają w kościele. - Chociaż jesteśmy młodymi ludźmi i często sięgamy po muzykę rozrywkową, tak naprawdę wolimy śpiewać w kościołach. Pieśni liturgiczne mają niezwykłą moc, są piękne, a ich brzmienie porusza serca i unosi ku Bogu - dzieli się Sonia, której ulubioną pieśnią jest „Da pacem Domine”.

Gra o najwyższą stawkę

Zwieńczeniem kongresu był koncert galowy w kościele pw. Świętej Rodziny w Lublinie oraz Msza św. w sanktuarium Matki Bożej Latyczowskiej Patronki Nowej Ewangelizacji. - Śpiewajcie z radością, dziękujcie za talent, którym obdarzył was Bóg i pamiętajcie, że prawdziwa radość to nie dobry humor, ale pokój w sercu, który daje Chrystus. Nieście pokój do waszych miast i wsi, niech przez waszą postawę i śpiew otwierający ludzi na Boga przybliża się Królestwo Boże na ziemi - mówił na zakończenie abp Stanisław Budzik. Metropolita Lubelski pozostawił rozśpiewanej młodzieży ważne przesłanie: - „W Kościele Chrystusa nie ma miejsca na widzów i statystów, którzy nie podejmują działań. W Kościele wszyscy grają o najwyższą stawkę, o szczęście i zbawienie. Przymierzmy się do roli, jaką napisał dla nas Pan, jak prowadzi nas Boski reżyser Duch Święty, i zagrajmy tę rolę dobrze, nie fałszujmy. Śpiewajmy Panu pieśń nową: głosem, sercem, życiem”.