72-515 Międzywodzie,
ul. Klonowa 7,
tel. 0-91 (381-38-04)
Towarzystwo Boskiego Zbawiciela - Księża Salwatorianie
Przełożony: ks. Hubert Kaliszewski SDS,
ks. Henryk Matusik SDS (rekolekcjonista),
ks. Stanisław Diaków SDS (rezydent)

Międzywodzie to kąpielisko morskie i popularny ośrodek wczasowo-turystyczny nad Bałtykiem. Kąpielisko powstało na przełomie XIX i XX w. Nazwa oddaje specyficzny charakter tej miejscowości. Międzywodzie leży na wąskim pasie lądu (szerokość 1,5 km), na wschodnim skraju wyspy Wolin (Półwysep Międzywodzki), między Bałtykiem a Zalewem Kamieńskim.
W Międzywodziu znajduje się Dom Zakonno-Rekolekcyjny Księży Salwatorianów. Zgromadzenie to założone przez ks. Franciszka Marię od Krzyża Jordana w 1881 r. chce głosić Chrystusa Zbawiciela wszelkimi możliwymi sposobami wszystkim ludziom. Wobec braku księży w naszej diecezji salwatorianie przybyli tu w latach 60. XX w. wspomóc pracę duszpasterską. Od 1961 r. w Międzyzdrojach (do których należało wówczas Międzywodzie) zaczęli pracować księża salwatorianie jako wikariusze. W 1962 r. proboszcz parafii Międzyzdroje wydzielił jako samodzielny wikariat Kołczewo i Międzywodzie. Zezwolił także na to, aby salwatorianie prowadzili tam duszpasterstwo na sposób stały. Pierwszym samodzielnym wikariuszem był ks. Joachim Musiolik. Na stałe zamieszkał w Międzywodziu od 1 lipca 1966 r. wikariusz parafii Międzyzdroje, ks. Franciszek Tomanek. „Trzeba zaznaczyć - czytamy w kronice domu - że ksiądz prowincjał Marek Piątkowski, kierując ks. Tomanka do pracy duszpasterskiej w Międzywodziu, zlecił mu również zorganizowanie jakiegoś ośrodka salwatoriańskiego na wybrzeżu, tym bardziej, że zgromadzenie nie posiadało jeszcze żadnego domu nad morzem. To, co w latach 1967-68 wybudował ks. Franciszek, miało charakter tymczasowy, ale ostatecznie w sezonie letnim mogło służyć za bazę noclegową”. Ks. Tomanek osobiście wybudował dwa baraki mieszkalne (4- i 6-pokojowy).
Właściwa budowa domu nastąpiła dopiero w następnym dziesięcioleciu. „Z zamiarem kupna działki wystąpił ks. Kalikst Podlesiecki, ówczesny duszpasterz w Kołczewie, były żołnierz i uczestnik walk o wyzwolenie Polski. Po dłuższych staraniach nabył wreszcie parcelę na swoje nazwisko w 1971 r. W tym samym roku rozpoczęto na niej budowę domku jednorodzinnego. Instytucję finansowali salwatorianie. Był to dom wg projektu typowego, adaptowany do potrzeb użytkownika. Inżynierem nadzoru był Odon Kendziur - mieszkaniec Świnoujścia. Ze strony zgromadzenia prace nadzorował ks. Józef Wątroba, duszpasterz w Międzywodziu od 1970 r. Przed rokiem 1976 dom był już gotowy”. Potem wybudowano kolejny dom, tzw. okrąglak, który połączono łącznikiem z pierwszą budowlą.
W trakcie budowy interweniowały władze. Przewidując powstanie w tym miejscu „nielegalnego” obiektu kultu, doprowadziły do ograniczenia kubatury kaplicy, która pierwotnie miała posiadać balkony na poziomie pierwszej kondygnacji. Kaplica może pomieścić ok. 150 osób. Fresk w ołtarzu przedstawiający Matkę Zbawiciela z Dzieciątkiem oraz Drogę Krzyżową zaprojektował i wykonał ks. Antoni Polaniak.
Mszę św. sprawuje się w kaplicy pw. Matki Zbawiciela w sezonie (lipiec - sierpień) codziennie o godz. 19.00, w niedzielę dodatkowo o godz. 10.00. Poza sezonem jest Msza św. o godz. 17.00.
Posługę duszpasterską dla Międzywodzia pełnili salwatorianie do czasu powstania samodzielnej parafii. 25 grudnia 1987 r. bp Kazimierz Majdański erygował parafię pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, która wybudowała własny kościół.
Aktualnym przełożonym domu jest ks. Hubert Kaliszewski.
Wyświęcony w 1993 r. pracował przez 5 lat w duszpasterstwie, 7 lat prowadząc rekolekcje i misje ludowe. Do Międzywodzia przybył w lipcu 2002 r. Gdy w 2003 r. został przełożonym, poddał dom modernizacji, zakończonej w 2005 r. Obecnie 3-kondygnacyjny dom może pomieścić 52 osoby w pokojach 1-, 2-, 3- i 4-osobowych. Wszystkie pokoje posiadają łazienki. Dom pełni rolę domu zakonnego, rekolekcyjnego i wypoczynkowego. Położony na obrzeżu miejscowości zapewnia potrzebny do wypoczynku spokój.