Błogosławiony żył w latach 1440 - 1505. Historia niewiele przekazuje o jego rodzinie i rodzicach. Na chrzcie św. otrzymał imię Marcin. Wzrastał w religijnej atmosferze domu. Po ukończeniu szkółki parafialnej ojciec wysłał go do Krakowa na dalsze kształcenie. Historia podaje, że był studentem Akademii Krakowskiej.
Do klasztoru wstąpił w 1462 r. i wówczas otrzymał imię Władysław. Słynął z tego, że mówił kazania w języku polskim, w czasie gdy powszechnie królowała łacina. Na jego kazania przychodziły tłumy ludzi. Wierni nie mieścili się w kościele, stąd często wystąpienia te przenoszono na plac przykościelny. Szczególnie bliski sercu Błogosławionego Władysława był temat Męki Pańskiej. W kościołach bernardyńskich w okresie Wielkiego Postu odprawiane były nabożeństwa pasyjne. Błogosławiony Władysław z wielkim znawstwem i ogromnym przejęciem mówił o cierpieniu Pana Jezusa. Podczas kazania pasyjnego, głoszonego w Wielki Piątek, w pewnej chwili zasłabł. Bracia przenieśli go do celi klasztornej i po sześciu tygodniach, 4 maja 1505 r. zmarł.
Zawsze był wierny dziedzictwu św. Franciszka z Asyżu. Spośród braci zakonnych to oni wyróżniali się niezwykłą doskonałością życia zakonnego. Błogosławiony zabiegał o księgozbiory bibliotek zakonnych, a warto zaznaczyć, że w tamtych czasach sztuka drukarska dopiero powstawała i księgi były bardzo kosztowne. Błogosławiony Władysław znany był również jako autor pieśni religijnych, pisanych w języku polskim, aby były zrozumiałe dla wszystkich ludzi. Tłumaczył także pieśni religijne z języka łacińskiego na język polski. Najbardziej znaną jest pieśń pasyjna Jezusa Judasz przedał za pieniądze nędzne. Znana jest ta pieśń do dzisiaj jako Żołtarz Jezusów. Szczególną cześć odbiera Władysław w Warszawie. W kościele św. Anny, który pierwotnie był kościołem bernardyńskim, znajduje się kaplica nosząca jego imię, która była przygotowywana na beatyfikację. Beatyfikacja była zaplanowana na 1750 r., jednak została odłożona na 3 lata później, gdy Bernardyni świętowali 300-lecie obecności w Polsce. Początkowo jego ciało złożono bez trumny w grobie znajdującym się w środku chóru zakonnego. W miarę jak wzrastał kult, relikwie złożono w specjalnym sarkofagu.
Błogosławiony Władysław jest patronem Miasta Warszawy i tam jest otaczany wielką czcią.