Reklama

Sport

Wygrywamy z Rosją

Reprezentanci Polski zachowali więcej zimnej krwi w końcówce i ostatecznie pokonali Rosjan 79:74, wyrzucając ich jednocześnie z mistrzostw świata.

[ TEMATY ]

Polska

Polska

Rosja

koszykówka

DarkoStojanovic/pixabay.com

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Polscy koszykarze wyszli na prowadzenie w meczu z Rosją dopiero w czwartej kwarcie. Ostatnie minuty układały się pod dyktando podopiecznych trenera Mike'a Taylora.

Łukasz Koszarek i Adam Waczyński to bohaterowie pierwszego meczu drugiej rundy mistrzostw świata koszykarzy. Pierwszy z nich – weteran, który na mundialu w Chinach miał się nie pojawić, poderwał Biało-Czerwonych w drugiej połowie meczu z Rosją do walki. To za sprawą jego wejścia w miejsce A.J. Slaughtera nasza gra nabrała rozpędu. Rozgrywający trafił dwa rzuty za 3 punkty, a na początku czwartej kwarty popisał się fantastycznym podaniem na alley oopa do Aarona Cela. A drugi – kapitan, na którego od początku pracy z kadrą stawia zdecydowanie Mike Taylor, okazał się naszym najlepiej punktującym zawodnikiem w tym spotkaniu.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Bardzo dobrze zagrał również Adam Hrycaniuk. Polski środkowy zdobył 8 punktów, zaliczył 6 zbiórek, 3 asysty i przechwyt.

W meczu o pierwsze miejsce w grupie Polacy zmierzą się z Argentyną. To spotkanie odbędzie się w niedzielę, 8 września, o godz. 14.00. Przeciwnikiem Biało-Czerwonych w ćwierćfinale będzie Serbia lub Hiszpania.

2019-09-07 08:05

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

ME koszykarzy - Polska współorganizatorem turnieju finałowego w 2025 roku

Polska będzie gospodarzem jednej z czterech grup mistrzostw Europy koszykarzy w 2025 roku - poinformowali w Berlinie prezes PZKosz Radosław Piesiewicz i minister sportu Kamil Bortniczuk. Trzej inni organizatorzy tej imprezy to Cypr, Finlandia i Estonia.

Reprezentacja biało-czerwonych ma w związku z tym zagwarantowany udział w turnieju finałowym za trzy lata.
CZYTAJ DALEJ

„Znak Jonasza” w Ewangelii oznacza przede wszystkim osobę proroka

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pl.wikipedia.org

Jonasz głosi w Niniwie, grafika Gustawa Doré

Jonasz głosi w Niniwie, grafika Gustawa Doré
Jonasz słyszy słowo Pana „po raz drugi”. Księga ukazuje Boga, który ponawia posłanie, gdy prorok wraca z drogi ucieczki. Niniwa jest „wielkim miastem”, znakiem potęgi Asyrii, państwa budzącego grozę w Izraelu. Przepowiadanie ma formę skrajnie krótką. W hebrajskim brzmi: ʿôd ʾarbaʿîm yôm wə-nînəwê nehpāket – pięć wyrazów. Czasownik nehpāket pochodzi od rdzenia hāpak, „przewrócić, odmienić”. Ten sam rdzeń opisuje „przewrócenie” Sodomy, a tutaj staje się zapowiedzią, która prowadzi do przemiany całego miasta. Liczba czterdzieści w Biblii wiąże się z czasem próby i oczyszczenia. Reakcja Niniwitów zaczyna się od wiary: „uwierzyli Bogu”. Potem pojawia się post, wór i popiół, od możnych do najuboższych. Uderza włączenie zwierząt w znak publicznej pokuty. Tekst podkreśla także konkretną zmianę postępowania: odejście od „gwałtu” (ḥāmās), czyli przemocy i wyzysku. Finał nie opisuje wzniosłych uczuć, lecz czyny: „Bóg widział ich postępowanie”. Sformułowanie o tym, że Bóg „pożałował” kary, należy do biblijnego języka mówiącego o Bogu w kategoriach ludzkich (antropopatia); akcent pada na Jego wolę ocalenia. Św. Hieronim zwraca uwagę na wariant Septuaginty, gdzie w Jon 3,4 pojawia się „trzy dni”, i broni lektury „czterdzieści”, łącząc ją z postem Mojżesza, Eliasza i Jezusa. Św. Augustyn tłumaczy, że groźba wobec Niniwy nie jest kłamstwem, skoro prowadzi do nawrócenia. Św. Jan Chryzostom widzi w Niniwie miasto ocalone dzięki upomnieniu, które budzi sumienie, a nie zaspokaja ciekawość o przyszłości. Liturgia Wielkiego Postu stawia tę scenę przy prośbie o znak i kieruje spojrzenie ku nawróceniu, które obejmuje decyzje i relacje.
CZYTAJ DALEJ

Rozważanie Wielkopostne: Przez śmierć ku życiu

2026-02-26 10:04

[ TEMATY ]

Wielki Post

rozważania

Adobe Stock

Przychodzi zawsze nagle, niespodziewanie, z zaskoczenia i jakby za wcześnie. Nie zapraszana, a jednak nieustannie wkrada się w nasze codzienne życie. Nikt jej nie szuka, większość jej unika, nie chce o niej rozmawiać. Odsuwa się ją na margines, jakby można było o niej zapomnieć. A ona ciągle powraca, przypomina o sobie. Przeciwniczka życia. Czasem przychodzi powoli, jakby chciała przygotować, dać czas, oswoić. Próbujemy się z nią jakoś ułożyć, pogodzić, a nawet ją uosobić, jakby można było wejść z nią w dialog, coś jeszcze wynegocjować. A przecież z każdym dniem jesteśmy jej bliżsi. Towarzyszy nam od urodzenia. Pojawia się na horyzoncie wtedy, gdy wydaje się, że można by jeszcze żyć. Jakby stała gdzieś za rogiem, skrywająca się na ulicach miast i wsi. Jakby czeka na szpitalnych korytarzach. Zabiera radość, nadzieję, rozrywa miłość. Pozostawia ból, żal, samotność i pustkę. Wpisana w ludzkie życie, pozostaje jednak w nieświadomości. Wspólne chwile zapisują się w pamięci, na kartach fotografii i albumów. Pozostaje pustka, której niczym nie da się zapełnić. Dotyka tego, kto odchodzi i tych, którzy zostają.

ZOBACZ --> Czytania liturgiczne na 25 marca 2026; Rok A, II
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję