Reklama

Z urzędu biskupa sandomierskiego

Odpust - o co chodzi? (III)

Ks. Leon Siwecki
Edycja sandomierska 7/2006

W liście apostolskim Tertio millennio adveniente wydanym w związku z Jubileuszem Roku 2000, sługa Boży Jan Paweł II, nawiązując do słów proroka Izajasza o obwieszczeniu roku łaski Pańskiej (Iz 61, 2), stwierdza, że Jubileusz jest dla Kościoła takim właśnie rokiem łaski, rokiem odpuszczenia grzechów, a także kar za grzechy, rokiem pojednania pomiędzy zwaśnionymi i rokiem wielorakich nawróceń, rokiem pokuty sakramentalnej i pozasakramentalnej. Następnie dodaje, że Tradycja lat jubileuszowych jest w szczególny sposób związana z udzielaniem odpustów i to bardziej szczodrych odpustów niż w innych latach (nr 14). Słowa te nabierają szczególnego znaczenia i nowej jakości w kontekście przeżywanych dwóch Jubileuszy Kościoła lokalnego Diecezji Sandomierskiej.
Omówione wcześniej w zarysie podstawy teologiczne odpustu wymagają jeszcze przypomnienia warunków koniecznych do spełnienia dla jego uzyskania. Z Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1983 r. wynika, że wierny winien być ochrzczony, nie ekskomunikowany, w stanie łaski uświęcającej. Winien posiadać pewne dyspozycje: przynajmniej ogólną intencję odpustu, wypełnić w określonym czasie i we właściwy sposób nakazane czynności. Dla uzyskania odpustu zupełnego związanego z przeżywanymi jubileuszami należy spełnić następujące warunki: spowiedź sakramentalna, Komunia Eucharystyczna, modlitwa według intencji Ojca Świętego, wolność od przywiązania do grzechu, nawet lekkiego oraz wypełnienie wskazań Penitencjarii Apostolskiej dla pielgrzymów nawiedzających Sanktuarium Świętokrzyskie oraz Kolegiatę w Opatowie.
Oto bliższe omówienie powyższych warunków. 1. Spowiedź sakramentalna - stan łaski uświęcającej. Przystąpienie do spowiedzi św. daje możliwość uzyskiwania odpustu przez dłuższy czas, nawet codziennie, bez konieczności ponownego przystąpienia do spowiedzi, pod warunkiem trwania w stanie łaski uświęcającej. 2. Komunia Eucharystyczna. Przyjęcie Komunii św. - konieczne dla uzyskania każdego odpustu - winno nastąpić tego samego dnia, w którym wierni pielgrzymują do miejsc jubileuszowych. 3. Modlitwa w intencji Ojca Świętego. Modlitwa w intencji Ojca Świętego stanowi świadectwo komunii z Kościołem powszechnym (można odmówić np. Ojcze nasz, Zdrowaś Maryjo itd.). 4. Wolność od przywiązania do grzechu, nawet lekkiego. W tym miejscu należy podkreślić konieczność głębokiej dyspozycji moralnej charakteryzującej wewnętrzną postawę pokutnika. Odpust bowiem, nie będąc automatycznym umorzeniem kary, nie oznacza pobłażliwości dla grzesznika i w konsekwencji zastępowania koniecznej pokuty jej namiastką. Aby był prawdziwym i zupełnym uzdrowieniem, oczyszczeniem, uwolnieniem człowieka od wszelkich kar doczesnych, wymaga intensywnego i konsekwentnego wysiłku duchowego i wszechstronnej pracy nad sobą. 5. Wypełnienie wskazań Penitencjarii Apostolskiej dla pielgrzymów nawiedzających Sanktuarium Świętokrzyskie oraz Kolegiatę w Opatowie.
W przypadku pielgrzymów nawiedzających Sanktuarium Świętokrzyskie Penitencjaria Apostolska stwierdza (Dekret Prot. N. 524/05/I z dnia 15 grudnia 2005 r.), że wierni, w duchu szczerej pokuty mogą zyskać każdego dnia odpust zupełny jeśli:
a) podejmą pielgrzymkę dla uczczenia Sanktuarium Świętego Krzyża, gdzie wezmą, w sposób pobożny i skupiony, udział w celebracji liturgicznej czy innym nabożeństwie sprawowanym publicznie;
b) jeśli nawiedzą Sanktuarium prywatnie lub w grupie, odprawiając pobożnie medytację przed Relikwiami Krzyża Świętego, odmówią modlitwę Ojcze nasz i Wyznanie wiary wedle uznanej formy oraz dodadzą wezwanie do Dziewicy Maryi. Przywilej tego odpustu jest udzielony na cały 2006 rok.
Odnośnie do pielgrzymów przybywających do Kolegiaty św. Marcina z Tours w Opatowie Penitencjaria (Dekret Prot. N. 523/05/I z dnia 15 grudnia 2005 roku) stwierdza, że wierni, w duchu szczerej pokuty mogą zyskać każdego dnia odpust zupełny jeśli:
a) podejmą pielgrzymkę do Kolegiaty Opatowskiej, gdzie wezmą udział, w sposób pobożny i skupiony, w celebracji liturgicznej albo w Liturgii Godzin, albo w innym ćwiczeniu duchownym sprawowanym publicznie;
b) jeśli nawiedzą Kolegiatę prywatnie lub w grupie, odprawiając pobożnie medytację, adorując Eucharystię, odmówią Ojcze nasz, Wyznanie wiary według uznanej formy oraz dodadzą wezwanie do Najświętszej Dziewicy Maryi i do św. Marcina z Tours. Przywilej tego odpustu jest udzielony na cały 2006 rok.
Reasumując, należy podkreślić, że jubileuszowe dzieło udzielania od Pana łaski odpustu zupełnego w Kościele lokalnym naszej diecezji dokonuje się na ziemi, sięgając swymi skutkami nieba. W tych świętych miejscach „niebo łączy się z ziemią”, a „sprawy ludzkie ze sprawami Boskimi”. Jezus Chrystus, Pan Wieków udziela cennego Daru w Jubileuszowym „dziś”, aby każdy chrześcijanin mógł, w duchu wiary i pokuty, skorzystać z Bożego miłosierdzia. Niech ciągle aktualne będą słowa sługi Bożego Jana Pawła II, który pisał: „Kościół raduje się ze zbawienia. Do tej radości zaprasza wszystkich, stwarzając szczególne warunki po temu, ażeby zbawcze energie mogły stawać się udziałem każdego” (Tertio millennio adveniente, 16). „Każdy Rok Jubileuszowy jest jakby zaproszeniem na ucztę weselną. Pospieszmy wszyscy…” (Incarnationis mysterium, 4).

Reklama

U św. Łucji w Syrakuzach

2012-12-13 09:34

Margita Kotas

MARGITA KOTAS

13 grudnia to dzień wspomnienia św. Łucji, męczennicy z Syrakuz, żyjącej na przełomie III i IV wieku.

Teatr grecki, Latomie - kamieniołomy ze słynnym Uchem Dionizjosa, grotą, której nazwę nadał malarz Caravaggi, grób Archimedesa, rozsławione utworem Karola Szymanowskiego Źródło Aretuzy - to tylko niektóre z licznych zabytków miasta położonego nad Morzem Jońskim, które nieprzerwanie przez 27 stuleci posiadało ogromne znaczenie gospodarcze i kulturalne. Współczesne Syrakuzy na Sycylii rozsławia Płacząca Matka Boża, której sanktuarium wybudowane w kształcie ludzkiej łzy odwiedzane jest przez tysiące pielgrzymów z całego świata. 6 listopada 1994 r., podczas wizyty w Syrakuzach świątynię tę poświęcił Papież Jan Paweł II Nieco w cieniu Matki Bożej, z której oczu 29 sierpnia 1953 r. na niewielkim wizerunku w małym mieszkaniu rodziny Angelo i Antoniny Janusso popłynęły łzy, patronuje rodzinnemu miastu św. Łucja, której relikwie znajdują się w katedrze na wyspie Ortigia, wyspie przepiórek - jak tłumaczy się jej nazwę.

Mostem Umbertino z lądu stałego przedostajemy się na wyspę, na starówkę Syrakuz. Spacerem docieramy do Piazza Duomo, gdzie obok ratusza miejskiego ulokowanego w Palazzo del Senato wznosi się katedra S. Maria del Piliero zbudowana w latach 1728-53. W jej projekt włączono starożytną świątynię Minerwy, której potężne kolumny oglądać można przechodząc wzdłuż północnej ściany świątyni. Jedna z kaplic prawej nawy bocznej katedry poświęcona jest św. Łucji i przechowuje się w niej relikwie - żebro i lewe ramię świętej. Niemal nieustannie trwa tu modlitwa. Święta, będąca m.in. patronką ociemniałych, do czego „zobowiązuje” ją imię oznaczające „pełna światła”, wzywana jest najczęściej w przypadku chorób oczu.

Istnienie Łucji jest potwierdzone historycznie w sposób bezsprzeczny, zwłaszcza od czasu, gdy odnaleziono grób męczennicy w katakumbach Syrakuz.

Przyszła święta urodziła się w Syrakuzach około 286 r. Już jako dziecko złożyła ślub dozgonnej czystości. Kiedy jej matka powzięła plany wydania jej za mąż za poganina, Łucji udawało się czas jakiś odkładać datę ślubu. Wkrótce z pomocą młodej chrześcijance przyszedł Bóg. Gdy matka Łucji ciężko zachorowała, córka namówiła ją, by odbyła pielgrzymkę do grobu św. Agaty w Katanii. Matka rzeczywiście odzyskała zdrowie i uznając to za cud postanowiła spełnić jedyne życzenie Łucji - zezwoliła, by ta pozostała dziewicą i mogła żyć samotnie. Niestety z tą decyzją nie chciał się pogodzić narzeczony. Zadenuncjował Łucję u namiestnika cesarza Dioklecjana, prześladowcy chrześcijan. Wkrótce aresztowana Łucja poddana została okrutnym torturom. Bezskutecznie. Postanowiono wysłać ją zatem do domu rozpusty. Związaną Łucję miano przewieźć ulicami miasta na wozie zaprzężonym w osły, by stała się pośmiewiskiem zebranych. Ponieważ jednak osłom nie udało się poruszyć wozu. Wówczas namiestnik kazał oblać chrześcijankę wrzącym olejem. I tym razem Łucja nie poniosła najmniejszej szkody. Żołnierze zatem otrzymali rozkaz ścięcia jej mieczem. Prawdopodobnie Łucja poniosła śmierć męczeńską 13 grudnia 304 r.

Wczasach bizantyńskich nad grobem św. Łucji wzniesiono kościół, który mimo iż wiele razy przebudowywany, przetrwał do dziś. Świątynia św. Łucji znajduje się obecnie w nowej części Syrakuz, a z kościoła wchodzi się do wczesnochrześcijańskich katakumb, w których odnaleziono grób Świętej.

ZOBACZ FOTOGALERIE Z SYRAKUZ

Modlitwa

Święta Łucjo,
Ty w godzinie próby wolałaś, aby pozbawiono Cię oczu
zamiast wyprzeć się Chrystusa i zgubić swoją duszę.
Ale Bóg w cudowny sposób Ci je przywrócił
jako nagrodę za Twoje męstwo i niewzruszoną wiarę
i ustanowił Cię patronką w chorobach oczu
[w tym miejscu podajemy intencję]

O wspaniała święta Łucjo, proszę Cię,
byś chroniła mój wzrok i przywróciła zdrowie moim oczom.
Pomóż mi, proszę, zachować zdolność widzenia,
aby moje źrenice mogły podziwiać piękno stworzenia,
blask słońca, kolory kwiatów i uśmiech dzieci.

Zachowaj od skazy również oczy mojej duszy,
moją wiarę, która prowadzi mnie do Boga,
pozwala mi Go poznawać, rozumieć Jego naukę,
dostrzegać Jego miłość do mnie.

I spraw, abym nigdy nie zboczył(a) ze ścieżki,
która wiedzie tam, gdzie Ty, święta Łucjo, przebywasz
w otoczeniu aniołów i innych świętych.

Święta Łucjo, stój na straży moich oczu i mojej wiary.
Amen.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Portugalia: więźniowie pomogli w budowie gigantycznej szopki w Bradze

2019-12-13 19:19

mz (KAI/AE) / Braga

Więźniowie z zakładu karnego w Bradze w północno-zachodniej Portugalii pomogli przygotować jedną z największych w tym kraju żywych szopek w miejscowości Priscos. Na powierzchni ponad 30 tys. m kw. powstała tam scenografia z czasów narodzin Jezusa. Do 12 stycznia kilkuset statystów będzie przedstawiało sceny biblijne. Współodpowiedzialny za budowę szopki ks. João Torres powiedział, że w pracach przy budowie 90 scen uczestniczyło łącznie ponad 40 więźniów.

Ks. Jerzy Uchman

Priscos jest jednym z etapów szlaku bożonarodzeniowych żłóbków, do których odwiedzenia co roku zachęca archidiecezja Bragi. Na trasie zwiedzający mogą zobaczyć m.in. szopkę w tamtejszej katedrze, w muzeum Piusa XII, a także w kilkunastu parafiach miasta i okolicznych miejscowości.

Oryginalny projekt w Priscos ruszył po raz pierwszy jako owoc wystosowanego w 2006 r. przez portugalskich biskupów apelu, aby w okresie Adwentu i Bożego Narodzenia bardziej eksponować postać Dzieciątka Jezus.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem