Niedziela Miłosierdzia Bożego ustanowiona przez Jana Pawła II - dzień szczególnej pamięci o nieskończonej miłości Boga do człowieka jest jednocześnie patronalnym świętem Caritas w Polsce. W tym roku święto Caritas obchodzone będzie pod hasłem: Pozwólmy mówić miłości zaczerpniętym z encykliki Benedykta XVI Deus caritas est.
Miłosierdzie w znaczeniu caritas oznacza cnotę moralną polegającą na czynnej pomocy bliźniemu znajdującemu się w potrzebie. Caritas jest miłością bratnią, podnoszącą, wspierającą i akceptującą. Określana jest mianem „miłości miłosiernej”. To właśnie do takiej miłości względem wszystkich potrzebujących, ubogich i słabych wzywa Jezus Chrystus. On w czasie swojego ziemskiego życia często spotykał się i przebywał z ludźmi ubogimi, widział ich nędzę, bezradność i uzależnienie od innych. Poświęcał im wiele miejsca w swej nauce oraz uwrażliwiał innych, by nigdy nie pozostawali obojętnymi wobec potrzebującego bliźniego. Sam też utożsamiał się z najbiedniejszymi: „Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25, 40). Caritas - kościelna organizacja charytatywna od chwili swojego powołania wypełnia wskazania Jezusa, realizując w świecie dzieło miłosierdzia.

Szczęśliwy, kto myśli o biednym

Caritas w Polsce reaktywowana została w 1990 r., w diecezjach powstawały zaś autonomiczne Caritas diecezjalne, w Warszawie powołana została Caritas Polska - duszpasterska instytucja charytatywna Episkopatu Polski i krajowy organ koordynacyjny. W listopadzie 1990 r. bp Józef Michalik wydał dekret ustanawiający Caritas Diecezji Gorzowskiej, powołując ją do istnienia z dniem 1 grudnia 1990 r. Każda Caritas diecezjalna jest odrębnym, w pełni autonomicznym podmiotem prawa kościelnego i cywilnego. Działa na mocy własnego statutu. Oficjalnie na jej czele stoi biskup ordynariusz danej diecezji. W praktyce zasadniczy ciężar realizacji zadań na szczeblu diecezjalnym spoczywa na działającym w imieniu biskupa dyrektorze Caritas diecezji oraz diecezjalnej centrali Caritas. W skład Caritas diecezji wchodzą: diecezjalna centrala Caritas oraz ogniwa Caritas szczebla podstawowego (Parafialne Zespoły Caritas). W Caritas Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej istnieje również forma członkostwa wspierającego w Parafialnym Zespole Caritas - Grono Wspierających Ubogich. GWU jest propozycją dla tych osób, które nie mogą czynnie zaangażować się w działanie PZC, a zadeklarowały składanie regularnej, comiesięcznej ofiary duchowej i finansowej.
Działania pracowników, wolontariuszy i darczyńców budują w diecezji ogromne dzieło, wspomagające dzieci, młodzież i seniorów, osoby samotne i całe rodziny, chorych i bezrobotnych.
W działania Caritas Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej zaangażowanych jest dziś ponad 2 tys. osób, dla których pomoc bliźniemu jest nie tylko obowiązkiem wynikającym z chrześcijańskiego powołania, ale również istotnym elementem świadectwa wiary - wiary autentycznej, która działa przez miłość.

Pomagać kochając

W okazywaniu miłosierdzia chrześcijańskiego sam akt przekazania ubogiemu daru materialnego nie jest momentem najważniejszym. W każdej wspólnocie znajdują się przecież osoby ubogie, które również przekazują jałmużnę. Wykazanie zainteresowania samą osobą potrzebującą, poznanie jej potrzeb czy odnalezienie przyczyn jej niedoli ma większą wartość niż jednorazowy dar. Dzięki poznaniu sytuacji człowieka ubogiego można podjąć działania mające na celu zapobieganie dalszemu ubożeniu materialnemu, a także duchowemu.
Podstawowym zadaniem Caritas jest czynna pomoc bliźniemu wynikająca z miłości. Aby dobrze pomagać, potrzeba zainteresowania człowiekiem, który oczekuje pomocy, a nie tylko ofiarowania mu żywności czy pieniędzy. Często zdarza się, że człowiek nie radzi sobie w życiu i potrzebuje zwykłego ludzkiego wsparcia, rozmowy zauważenia. Nie rozwiązuje to problemu ubóstwa, ale stwarza dla człowieka nową perspektywę życia.
Te zadania spoczywają w naszej diecezji m.in. na Parafialnych Zespołach Caritas, które funkcjonują w małych społecznościach parafialnych. Parafialny Zespół Caritas tworzą osoby, które decydują się na bezpośrednie zaangażowanie w działalność charytatywną swojej parafii. Ich praca skupia się na pomocy konkretnemu bliźniemu będącemu w potrzebie. Z założenia działalność PZC powinna być cichym, codziennym pochylaniem się nad potrzebującym i niesieniem mu pomocy. Praca PZC jest w Caritas Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej najważniejszym i największym dziełem, obejmującym swą opieką ok. 45 tys. osób.
Działania Parafialnych Zespołów Caritas wspomagane są przez centralę diecezjalną, która odpowiedzialna jest m.in. za organizację przedsięwzięć, koordynację działań długoterminowych, akcji ogólnopolskich i diecezjalnych, tworzenie projektów, pozyskiwanie funduszy. Zadaniem centrali jest również zbieranie informacji, prowadzenie baz danych nt. wolontariuszy, działań Caritas i PZC, współpraca z innymi organizacjami oraz wiele innych zadań wynikających ze służebnej misji Kościoła.

* * *

Święto patronalne Caritas obchodzone w Niedzielę Miłosierdzia Bożego jest dniem radości pracowników, wolontariuszy i darczyńców Caritas płynącej z czynionego dobra. Jest to również dobry czas, by zatrzymać się nad słowami Benedykta XVI, który w encyklice Deus caritas est stawia przed osobami zaangażowanymi w dzieło caritas konkretne wymagania: powinny to być osoby kompetentne i ofiarne, „osoby dotknięte przede wszystkim miłością Chrystusa, osoby, których serce zdobył Chrystus, budząc w nich miłość bliźniego”.