Boże Narodzenie to świadectwo Kościoła, który wraz z Aniołami woła: "Oto zwiastuję wam radość wielką (...) narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz, Pan" (Łk 2, 10-11). Jaka jest nasza odpowiedź na tę radosną nowinę? Jakie jest nasze świadectwo dotyczące faktu narodzenia Syna Bożego?

Francuski filozof i dramatopisarz Gabriel Marcel (1889 - 1973) mówi: "Świadczyć oznacza gwarantować jakąś prawdę. Nie istnieje więc świadectwo, które by nie angażowało osoby świadka. Człowiek, który jest niezdolny do zaangażowania się, jest niezdolny do świadczenia" . Dlatego powinniśmy zaangażować się w przeżywanie Świąt Narodzenia Pańskiego, w pełni uwierzyć, że narodził się nam Zbawiciel. Gdy to się stanie, w naszym życiu zmieni się wiele. Zmieni się nasze myślenie o teraźniejszości i przyszłości, nasz sposób traktowania drugiego człowieka.

Celem istnienia człowieka jest dawanie świadectwa o światłości, dlatego nasze życie powinno być jasne, świetlane i jednoznaczne. Świętując narodziny Chrystusa, starajmy się zobaczyć i zrozumieć sens ziemskiej egzystencji. Starajmy się zrozumieć sens Jego narodzenia dzisiaj.

Bóg jako Dziecko uśmiecha się do nas, by rozweselić zatroskane serca, daje siebie, aby człowiek nie ustał w drodze. Pomyślmy, jak weszliśmy w tegoroczne Święta? Czy z głęboką wiarą w fakt wcielenia Syna Bożego, czy też płytko, powierzchownie trzymając się tradycji, choinki i prezentów?

Betlejemska noc stała się wielkim wydarzeniem w dziejach świata. Ludzkość zaczęła od tego momentu na nowo liczyć czas. Zacznijmy i nasz czas tu, na ziemi, liczyć miarą spotkania z Bogiem, który pragnie wejść w nasze problemy, prowadzić nas do samego źródła, gdzie powstaje nowy świat, dokonuje się przemiana i odrodzenie.

Betlejem jest lekcją największej pokory. Boża Dziecina przez swoją lekcję pokory i naukę miłości usiłuje usuwać wszelkie braki w dziedzinie moralności, tak bardzo dziś wypaczonej, opartej na samej sprawiedliwości usiłującej poprzez odwet, karę i formuły prawa regulować życie ludzkie. W niełatwym życiu i niełatwej pracy zachowajmy gorliwość ducha i pełną pociechy radość z narodzenia Pana.

Dzieląc się sercem jak opłatkiem, życząc sobie nawzajem wszystkich bogactw Betlejem, wypowiedzmy naszą największą tęsknotę słowami kolędy:

Ach, witaj Zbawco, z dawna żądany,

Tyle tysięcy lat wyglądany!

Na Ciebie króle, prorocy

Czekali, a Tyś tej nocy

Nam się objawił.