Reklama

Wigilijne stoły

Wigilia, z łaciny „czuwanie”, „straż”, to w tradycji chrześcijańskiej dzień poprzedzający Święta Bożego Narodzenia. Z dniem Wigilii przed Bożym Narodzeniem wiąże się wiele zwyczajów, przekazywanych z pokolenia na pokolenie. Tradycyjne stoły wigilijne naszego regionu zaprezentowane zostały w Muzeum Etnograficznym w Ochli podczas pierwszej zimowej imprezy, zatytułowanej „Idą święta”.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Tradycyjnie wieczerza wigilijna rozpoczyna się wraz z pierwszą gwiazdką na niebie. Postną kolację rozpoczyna modlitwa, czytanie fragmentu Ewangelii o narodzeniu Jezusa oraz dzielenie się opłatkiem i składanie życzeń. Polskie stoły wigilijne nakrywane są białym obrusem, pod którym znajduje się sianko. Na stole zostawia się jedno wolne nakrycie - symbolicznie przygotowane dla nieobecnego członka rodziny lub dla niezapowiedzianego gościa. Od kilku lat obok wolnego nakrycia w wielu domach ustawiana jest biała świeca Wigilijnego Dzieła Pomocy Dzieciom - na znak solidarności z potrzebującymi.
Potrawy przygotowywane na wigilijną wieczerzę, choć postne, są niezwykłe i niecodzienne. Przygotowywane są z ryb, kapusty, maku, grzybów i innych płodów ziemi. Potraw, według tradycji, powinno być dwanaście, każdej należy spróbować, by przez cały rok mieć zapewnione szczęście. W zależności od regionu i tradycji rodzinnych na stołach wigilijnych znajdują się różne zestawy dań. Najczęściej spotykane to: zupy grzybowa, rybna, barszcze czerwony lub biały z uszkami, ryby przyrządzane na różne sposoby - np. smażone i w galarecie, kapusta z grochem, z grzybami, różne rodzaje pierogów - gotowane, pieczone - z kapustą i grzybami. Osobne miejsce zajmuje tu mak, który łączony z makaronem, bułką, cukrem i miodem tworzy niezapomniane smaki.
Każdy region Polski posiada charakterystyczne dla siebie zwyczaje związane z Wigilią. Tradycje przekazywane z pokolenia na pokolenie obecne są również w dzisiejszych czasach, choć w nieco uboższej formie.
Ziemia lubuska stanowi specyficzny region, w którym mieszają się tradycje przywiezione tu z całej Polski i z Kresów Wschodnich. Tradycje wigilijne w domach Lubuszan to przede wszystkim zwyczaje zaczerpnięte głównie z regionów lwowskiego, wileńskiego, Bukowiny i Wielkopolski.
Smażona ryba, zupa rybna, śledzie z cebulą, gotowana kapusta i kompot z suszonych owoców - to podstawowe potrawy, które znalazły się na stole wigilijnym wielkopolskim. Nie zabrakło również tradycyjnej strucli z makaronem. Według tradycji wileńskiej i lwowskiej, na stole wigilijnym znaleźć muszą się między innymi barszcz z uszkami, pierogi z kapustą i grzybami, śledzie, ryby smażone, gotowane oraz drożdżowe racuszki smażone na oleju. - Takie potrawy można spotkać w wielu domach - mówi Genowefa Bieda z Towarzystwa Miłośników Lwowa i Kresów Południowo-Wschodnich. Współcześnie tradycje już się wymieszały. Charakterystyczna dla nas pozostaje kutia, niespotykana w innych regionach.
Wieczerza wigilijna, spotkanie rodzinne to ważne wydarzenia. Nie zapominajmy jednak, że Wigilia to przede wszystkim czuwanie!

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2006-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga i Bogiem było Słowo – czytamy w Ewangelii

2025-12-31 15:53

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Karol Porwich/Niedziela

Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga i Bogiem było Słowo – czytamy w Ewangelii. Jan Apostoł jest jedynym, który rozpoczyna swoją Ewangelię nie tekstem historycznym, ale jakimś rodzajem poezji czy wręcz śpiewu.

Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga. Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało, z tego, co się stało. W Nim było życie, a życie było światłością ludzi, a światłość w ciemności świeci i ciemność jej nie ogarnęła.Pojawił się człowiek posłany przez Boga – Jan mu było na imię. Przyszedł on na świadectwo, aby zaświadczyć o światłości, by wszyscy uwierzyli przez niego. Nie był on światłością, lecz został posłany, aby zaświadczyć o światłości. Była światłość prawdziwa, która oświeca każdego człowieka, gdy na świat przychodzi. Na świecie było Słowo, a świat stał się przez Nie, lecz świat Go nie poznał. Przyszło do swojej własności, a swoi Go nie przyjęli. Wszystkim tym jednak, którzy Je przyjęli, dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi, tym, którzy wierzą w imię Jego – którzy ani z krwi, ani z żądzy ciała, ani z woli męża, ale z Boga się narodzili. A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas. I oglądaliśmy Jego chwałę, chwałę, jaką Jednorodzony otrzymuje od Ojca, pełen łaski i prawdy. Jan daje o Nim świadectwo i głośno woła w słowach: «Ten był, o którym powiedziałem: Ten, który po mnie idzie, przewyższył mnie godnością, gdyż był wcześniej ode mnie». Z Jego pełności wszyscy otrzymaliśmy – łaskę po łasce. Podczas gdy Prawo zostało dane za pośrednictwem Mojżesza, łaska i prawda przyszły przez Jezusa Chrystusa. Boga nikt nigdy nie widział; ten Jednorodzony Bóg, który jest w łonie Ojca, o Nim pouczył.
CZYTAJ DALEJ

Na ten Nowy Rok

Niedziela przemyska 51/2002

Krzysztof Świderski

W Nowy Rok od świtu po kolędzie chodzą "szczodraki-szczodroki" składając mieszkańcom życzenia pomyślności, dostatku i zdrowia. Kiedyś gospodynie obdarzały ich małymi bułeczkami - "szczodrokami" wypiekanymi z pszennej mąki. Starsi chłopcy chodzili po kolędzie z "drobami" (okolice Sieniawy). Przebierali się w kożuchy odwrócone włosiem na zewnątrz lub okręcali się słomianymi powrósłami. Na twarze zakładali malowane maski. Często kolędowali w towarzystwie muzykantów. Obdarowywano ich miarką zboża lub drobnymi kwotami pieniężnymi. "Szczodroki" i "droby" śpiewali kolędy i składali rymowane życzenia: "Na szczęście, na zdrowie, Na ten Nowy Rok. Oby wam się urodziła kapusta i groch, Ziemniaki jak pniaki, Reczki pełne beczki. Jęczmień, żyto, pszenica i proso, Żebyście nie chodzili gospodarzu boso". Dawniej we wsi Nienadowa po szczodrokach chodzili dwaj parobcy przebrani za stary i nowy rok. Inscenizowali oni odejście starego i przybycie nowego roku, posługując się następującym tekstem: Stary rok: "Jestem sobie starym rokiem, Idę do was smutnym krokiem, Przynoszę wam nowinę, Że się stary rok skończył, A nowy zaczyna". Nowy rok potwierdzał to słowami: "Jestem sobie nowym rokiem, Idę do was śmiałym krokiem, Przynoszę wam nowinę, Że się stary rok skończył, A nowy zaczyna". Wynagrodzeni podarkiem lub poczęstunkiem śpiewali: "Wiwat, wiwat, już idziemy, Za kolędę dziękujemy. Przez narodzenie Chrystusa Będzie w niebie wasza dusza". Natomiast we wsi Słonne z życzeniami po szczodrokach chodziły dzieci i zbierały datki na ołówki szkolne. Z życzeniami po domach chodzili też starsi gospodarze, rozrzucając po podłodze ziarno pszenicy, owsa jęczmienia, co miało zapewnić im urodzaje. My także nie zapominajmy o noworocznych życzeniach. Niech "szerokim strumieniem" płyną z naszych serc.
CZYTAJ DALEJ

Odeszła Barbara Ladżyńska – Przyjaciel Pielgrzymów i Tygodnika „Niedziela”

2026-01-02 11:54

[ TEMATY ]

pożegnanie

Archiwum prywatne

Z głębokim smutkiem przyjęliśmy wiadomość o śmierci Barbary Ladżyńskiej, naszej wieloletniej przyjaciółce, założycielce i dyrektorce Konsorcjum Polskich Biur Podróży, wybitnej postaci polskiej turystyki, oddanej propagatorki pielgrzymowania do Miejsc Świętych. Odeszła osoba o wielkim sercu, która całe swoje życie zawodowe i prywatne poświęciła służbie drugiemu człowiekowi.

Barbara Ladyńska była postacią nietuzinkową w świecie polskiej przedsiębiorczości. To pod jej sterami biuro Konsorcjum.pl Trade & Travel Company stało się marką rozpoznawalną w całym kraju, stając się pierwszym biurem podróży uhonorowanym prestiżowym Godłem „Teraz Polska”. Jej dbałość o najwyższą jakość usług oraz rzetelność sprawiły, że firma przez lata utrzymywała to wyróżnienie, stając się wzorem dla innych podmiotów w branży. Za swoje zasługi dla rozwoju polskiej turystyki została odznaczona Brązowym Krzyżem Zasługi RP.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję