W dniach 23-30 czerwca odbędzie się doroczna, jedenasta już „Ekumeniczna Pielgrzyma od Jana do Piotra i Pawła”. Na wspólny pątniczy szlak wyruszy blisko 50-osobowa grupa Niemców i Polaków wyznania ewangelickiego i katolickiego. Razem będą się modlić i dawać świadectwo wiary. Tegorocznej pielgrzymce przyświecać będą słowa z Ewangelii wg św. Mateusza „Wy jesteście solą (…) wy jesteście światłem dla świata”. Jak tłumaczy koordynator i uczestnik pielgrzymki ks. Jan Kwiatkowski, cytat ten wybrano nieprzypadkowo.

„To jest wezwanie i zobowiązanie, które w naszych czasach brzmi z nową mocą. Żyjemy obok siebie w sercu Europy i to nas obliguje do zaświadczania o nowej jakości życia w Jezusie. Chrześcijanie bowiem przez chrzest przyjmują odpowiedzialność za smak przeżywanego życia, za jego jakość i koloryt odkrywany w pełni w świetle Ewangelii” – tłumaczy kapłan.

Przyznaje również, że wspólne wędrowanie Niemców i Polaków, ewangelików i katolików, mimo upływu lat i wykształconej już tradycji, nadal pozostaje wyzwaniem.

„Z pokorą myślimy o przebytej przez te lata drodze – zarówno tej fizycznej, dzielącej Gniezno i Magdeburg, jak i tej duchowej, w głąb siebie i do siebie nawzajem. To nasze wspólne wędrowanie nadal jest dla nas wyzwaniem, by w prawdzie stawać obok siebie, by szukać dalej, słuchać bardziej i razem dzielić się Ewangelią spotkania ze światem” – mówi ks. Kwiatkowski.

Pielgrzymka wyrusza 23 czerwca z Magdeburga. Wspólną wędrówkę rozpocznie nabożeństwo w tamtejszej katedrze. 25 czerwca pątnicy stawią się w Lebuszu, a dzień później wejdą pieszo do Frankfurtu. Po stronie polskiej pielgrzymować będą pieszo i autokarem przez Grabowo, Łagowo, Paradyż i Lednicę. 29 czerwca, po modlitwie na Ostrowie Lednickim, ruszą do Gniezna, gdzie będą się modlić w podziemiach katedry gnieźnieńskiej, a później wezmą udział w Mszy św. w kościele św. Piotra i Pawła. 30 czerwca posadzą w Słupcy „Różę pokoju”.

Trasa pielgrzymki, jak i jej termin mają symboliczne znaczenie. W Magdeburgu nauki pobierał św. Wojciech. Tam również swój początek miała historyczna pielgrzymka cesarza Ottona III do Gniezna w roku 1000. Czas trwania pielgrzymi – od uroczystości św. Jana Chrzciciela do uroczystości apostołów Piotra i Pawła – ma głęboki, teologiczny sens zarówno dla katolików, jak i ewangelików, zwraca bowiem uwagę na proroka, który zapowiadał Chrystusa oraz na apostołów, którzy dyskutowali i pracowali nad kształtem Kościoła.

Sama pielgrzymka jest inicjatywą oddolną, rozwijającą się na przestrzeni lat. Jej pomysłodawcą jest ewangelik z Potsdamu Helmut Kruger, niegdyś niechętny i uprzedzony do Polaków. Pragnąc zrewidować swoją postawę zaczął szukać pozytywnych epizodów w historii relacjach polsko-niemieckich. Uznał, że wydarzeniem takim był Zjazd Gnieźnieński w roku 1000, kiedy to u grobu św. Wojciecha w Gnieźnie spotkali się cesarz niemiecki Otton III i przyszły król Bolesław Chrobry. Kruger wraz z grupą przyjaciół zaczął pielgrzymować do Gniezna. Dzięki kontaktom z pastorem Justusem Werdinem, wielkim przyjacielem Polski, poznał chrześcijan w Polsce. Tak narodziła się idea wspólnego pielgrzymowania.

Inicjatywę gorąco poparł ówczesny metropolita gnieźnieński abp Henryk Muszyński, który zaproponował zajęcie się stroną organizacyjną ks. Janowi Kwiatkowskiemu, wcześniej zaangażowanemu w organizację pielgrzymek z Gniezna na Jasną Górę. Duchowny podjął współpracę z ewangelikami i z czasem rozpoczął studia z ekumenizmu na UKSW. Na przestrzeni lat utarła się formuła pielgrzymki. Wyrusza ona na przemian – raz z Gniezna, raz z Magdeburga. Co roku uczestniczy w niej około pięćdziesięciu osób. Są jeszcze wolne miejsca. Zgłoszenia jah2000@wp.pl