Wierzchowisko, ranek, 14 sierpnia. Wraz ze wstającym słońcem budzą się pielgrzymi. To już ostatni etap w drodze na Jasną Górę. Grupa za grupą wyrusza w drogę. Wszystkich pozdrawia biskup płocki Piotr Libera, by potem wyruszyć z nimi w drogę. Na czele pierwszej grupy staje przed Jasnogórskim Szczytem. Ze Szczytu poszczególne grupy zapowiada przewodnik pielgrzymki ks. Andrzej Pieńdyk.
Po dziewięciu dniach pielgrzymowania XXVI Piesza Pielgrzymka Płocka weszła na Jasną Górę. Pielgrzymi wraz z pątnikami z diecezji: łomżyńskiej, siedleckiej i kaliskiej uczestniczyli o godz. 9 w uroczystej Mszy św., której przewodniczył i homilię wygłosił ordynariusz diecezji łomżyńskiej bp Stanisław Stefanek.
Podobnie jak pielgrzymki z wielu innych diecezji również płocka przebiegała pod hasłem: „Przypatrzmy się powołaniu naszemu” w nawiązaniu do tematu roku duszpasterskiego. Przemierzając 264 kilometry dzielące Płock od Częstochowy, pielgrzymi rozważali różne aspekty powołania człowieka: powołanie do bycia kobietą, powołanie do bycia mężczyzną, powołanie do przyjaźni, miłości i wolności, powołanie do głoszenia Ewangelii i powołanie do świętości. W jedenastu grupach oznaczonych kolorami pielgrzymowało 1508 pątników, a w parafiach modlitwą wspierało ich 1526 pielgrzymów duchowych. Najstarsza pątniczka Barbara Wiech licząca 76 lat pielgrzymowała w grupie błękitnej, najmłodsi to: dwuletnia Wiktoria Komendarska z grupy błękitnej i liczący tyleż samo lat Jonasz Gładkowski z grupy zielonej. Wśród pątników wędrowało 32 kapłanów, 29 kleryków, 6 sióstr zakonnych.
Tradycyjnie już trzeciego dnia pielgrzymi uczestniczyli w prymicjach kapłańskich w miejscowości Góra Świętej Małgorzaty, czwartego dnia w Lutomiersku odbył się Festiwal Piosenki Pielgrzymkowej, szóstego dnia podczas Mszy św. pielgrzymi modlili się w intencjach misyjnych, zaś Apel Jasnogórski poświęcony był modlitwie za Ojczyznę. Podczas Apelu w Lutomiersku pielgrzymów odwiedził bp Piotr Libera, natomiast podczas Mszy św. w Klukach z pielgrzymami modlił się ks. prał. Jerzy Pawlik - koordynator ds. pielgrzymek Konferencji Episkopatu Polski. Wymiernym owocem pielgrzymowania było podjęcie duchowych dzieł: szkaplerz karmelitański przyjęło 165 osób, deklarację rocznej abstynencji w ramach Krucjaty Wyzwolenia Człowieka złożyło 65 pątników, 160 zobowiązało się do duchowej adopcji dziecka poczętego, natomiast 30 pielgrzymów rozpoczęło całoroczną modlitwę w ramach Pielgrzymkowego Koła Żywego Różańca.
Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.
Oz 6 brzmi jak modlitwa odmawiana pośród klęski północnego królestwa. Wołanie „Chodźcie, wróćmy do Pana” używa czasownika (šûb), który w Biblii oznacza zawrócenie z obranej drogi. Tekst nie pudruje rzeczywistości: Bóg „rozszarpał” i „uderzył”, a jednak ten sam Bóg „uleczy” i „opatrzy”. Wers o „dwóch dniach” i „dniu trzecim” ma w języku semickim odcień krótkiego czasu, po którym przychodzi odnowa. Hieronim czyta tu także zapowiedź trzeciego dnia zmartwychwstania Chrystusa i podniesienia człowieka do życia (Commentaria in Osee 6,1-2). Następny werset rozwija temat „poznania” Boga (daʿat ʾĕlōhîm). Chodzi o poznanie przez posłuszeństwo i wierność. Obraz „zorzy” oraz „deszczu wczesnego i późnego” (yoreh, malqôš) odwołuje się do rolniczej pamięci Palestyny. Pierwsze deszcze otwierają zasiew, późne doprowadzają kłos do dojrzałości. Kontrast pada w słowach o „miłości” (ḥesed) podobnej do porannej chmury i rosy, która szybko znika. Prorok odsłania nawrócenie krótkie, emocjonalne, bez trwałej zmiany. Wers 5 mówi o słowie prorockim, które tnie jak narzędzie chirurga. Hieronim porównuje je do opatrunków i zabiegów, które bolą, a ratują. Punkt kulminacyjny brzmi: „Miłości pragnę, nie krwawej ofiary, poznania Boga bardziej niż całopaleń”. Hebrajskie nazwy zebaḥ i ʿōlāh wskazują odpowiednio ofiarę krwawą i całopalenie spalone w całości. Ozeasz ustawia je niżej niż miłosierdzie i prawdę życia. Hieronim dopowiada, że Bóg nie szuka mnożenia zwierząt na ołtarzu, lecz ocalenia wierzących i przemiany grzesznika (Commentaria in Osee 6,6). Ten werset stanie się dla Jezusa kluczem w sporach o pobożność bez miłosierdzia (Mt 9,13; 12,7).
Podczas nabożeństwa w Sanktuarium im. Jana Pawła II w Łagiewnikach w Krakowie kardynał Grzegorz Ryś podpisał dekret inaugurujący II Synod Duszpasterski Archidiecezji Krakowskiej. - Trzeba bojaźni Bożej na progu synodu, ale trzeba też wielkiej radości, że się wydarza – powiedział.
Nabożeństwem w Sanktuarium im. Jana Pawła II w Łagiewnikach oficjalnie rozpoczął się w sobotę II Synod Duszpasterski Archidiecezji Krakowskiej. Mszę pod przewodnictwem metropolity krakowskiej kard. Grzegorza Rysia koncelebrował m.in. kard. Stanisław Dziwisz i kard. Mario Grech, któremu papież Franciszek i Leon XIV zlecili prowadzenie synodu w całym Kościele, a także licznie zgromadzeni duchowni, reprezentujący parafie z całej archidiecezji. W mszy licznie wzięli udział także wierni.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
