Wjeżdżam na teren przy kościele św. Piotra Apostoła w Wadowicach i czuję, jak z minuty na minutę ulegam wrażeniu, które można po prostu opisać jednym zdaniem: Ale tu pięknie!

Po pierwsze duszpasterstwo

Ks. prał. Tadeusz Kasperek chyba czyta w moich myślach, bo uprzedza pytanie o piękno architektury świątyni i pomysł na zewnętrzne otoczenie mówiąc: - Budowa kościoła materialnego na pewno ludzi jednoczy, ale ważniejsze jest duszpasterstwo i życie religijne parafii.
Świątynia została wzniesiona jako wotum za wybór kard. Karola Wojtyłę na papieża i dziękczynienie Matce Bożej Fatimskiej za cudowne ocalenie z zamachu. Za dwa lata, czyli w roku 2010, parafia niniejsza - nazywana przez niektórych „córką” głównej parafii wadowickiej - będzie obchodzić swój srebrny jubileusz. Przygotowuje się do tego wydarzenia przez kolejne trzy lata, mając ciągle w pamięci swego założyciela - ks. kan. Michała Pioska, który został pochowany w tutejszej krypcie.
Obecny proboszcz - ks. Tadeusz Kasperek - jest na tej parafii już 15 lat. Pod jego opieką, przy współpracy księży wikariuszy i sióstr nazaretanek oraz dzięki staraniom wszystkich zaangażowanych parafian, dzieło rozpoczęte jest naprawdę fantastycznie kontynuowane.
Parafię charakteryzuje duża pobożność maryjna. O szczególnym rysie maryjnym świadczy m.in. praktyka nabożeństw fatimskich i liczne wota zawieszone wokół figury Maryi, która jest darem biskupa Fatimy. Wyjątkowe - i to chyba na skalę całej diecezji - jest również coroczne całonocne czuwanie organizowane na Jasnej Górze, w której bierze udział około… tysiąca osób.

„Nabożeństwa w plenerze”

Tym, co na pewno zasługuje na miano fenomenu duszpasterskiego tej wspólnoty są nabożeństwa w plenerze. Chodzi o cały cykl nabożeństw, na które składają się: droga krzyżowa od Wielkiego Postu do końca listopada, majówki przy ołtarzu Matki Bożej Fatimskiej, Litanie do Serca Pana Jezusa przy figurze Jemu poświęconej i, oczywiście, Różaniec. Na te nabożeństwa przychodzą wierni, którzy nie mogli uczestniczyć w nich we wcześniejszych godzinach.
Wszystko odbywa się tuż za kościołem, na kapitalnie zaprojektowanej Golgocie. Jest to wznosząca się po zboczu ścieżka z kapliczkami stacji Drogi Krzyżowej oraz tablicami Dekalogu i Ośmiu błogosławieństw. Na szczycie góruje krzyż, a obok niego stoją figury Maryi i Apostoła Jana. Symbolika tego miejsca jest nad wyraz czytelna: „Wąska i stroma jest droga, która prowadzi do zbawienia”. I warto było się trudzić nad powstaniem tej Golgoty. Tętni bowiem modlitwą Wadowiczan i jest ulubionym miejscem wyciszenia dla przyjeżdżających tu z całej Polski pielgrzymów. Raz po raz podjeżdżają na przykościelny parking autokary przywożące ludzi, którzy byli już w Domu Papieża, a teraz chcą nawiedzić kościół, o którym On sam 14 sierpnia 1991 r. powiedział: „Wdzięczny jestem Bogu za to, że mogłem w Wadowicach konsekrować nową świątynię”.

Katechizacja dorosłych

Wspomniany kontakt z rodzinami to niejako najważniejszy akcent troski pasterskiej Księdza Prałata. Słyszę od niego ważne słowa: - „To proboszcz jest pierwszą osobą odpowiedzialną za katechizację w parafii. Zwłaszcza katechizację dorosłych. Bo okazuje się, że po wejściu z nauką religii do szkół zatraciliśmy jakoś ten naturalny wcześniej kontakt z rodzicami katechizowanych dzieci i młodzieży.
Diagnoza ta jest, niestety, prawdziwa i dlatego w parafii podjęto konkretne działania, które już się sprawdziły. Najważniejszy czas, którego nie wolno zmarnować to liturgia niedzielna. To jest serce każdej parafii, więc służba liturgiczna, szaty liturgiczne, śpiew, wystrój ołtarza, czystość kościoła winny być na szóstkę. Do takiej świątyni chce się przybywać i z takiego kościoła nie chce się wychodzić. Co ciekawe w tej parafii nikt jeszcze nie opuszcza świątyni zaraz po usłyszeniu „Idźcie w pokoju Chrystusa”, ale wszyscy wraz z kapłanem śpiewają pieśń po skończonej Eucharystii. Według ks. T. Kasperka, który potrafi postawić wysokie wymagania również sobie „przydatność proboszcza w parafii określają dwie rzeczy: frekwencja na Mszach św. i ofiarność parafian”.
W poszczególne niedziele każdego miesiąca na Mszy św. o 16. kapłani mają kontakt z konkretną grupą rodziców i ich dzieci. Specjalna katechizacja dorosłych odbywa się w Adwencie. Każda rodzina otrzymuje specjalny list od Proboszcza i propozycje terminów spotkań, z których wybiera jedno. Słucha nauki w kościele, a potem udaje się do sali, aby mieć możliwość porozmawiać osobiście o swoim dziecku. Wszyscy wiedzą, że to nie jest żadna wywiadówka, lecz normalny kontakt kapłana z wiernymi. Albowiem sama kolęda w dzisiejszych czasach już nie wystarcza.
Mam świadomość, że nie jestem w stanie ukazać pełnego obrazu tak żywej parafii, w jakiej miałem okazję gościć. Zanim zapaliłem silnik auta postanowiłem jeszcze wstąpić do stale w ciągu dnia otwartego wnętrza świątyni i podziękować Jezusowi za to, co tu zobaczyłem i o czym się dowiedziałem. Bogu nie będą dzięki. Św. Piotr i jego następca Jan Paweł II też na pewno tej wspólnocie z serca błogosławią.