Urodził się ok. 673 r. w Dewonshire, w Anglii (Wessex). Na chrzcie św. otrzymał imię Winfryd. Jako młodzieniec, czując pociąg do służby Bożej, został benedyktynem w opactwie Exeter, następnie w opactwie w Nursling. Święcenia kapłańskie otrzymał około 30 roku życia. Zaraz po święceniach opat wyznaczył mu funkcję kierownika szkoły w Nursling. Jako benedyktyn przyjął imię Bonifacy. Ewangelizował Germanię.

Trud misyjny Bonifacego wydawał niezwykłe owoce. W krótkim czasie miał ochrzcić kilka tysięcy germańskich pogan. Następnie udał się do Hesji, gdzie w roku 722 założył klasztor benedyktyński w Amöneburgu. Papież Grzegorz II udzielił Bonifacemu święceń biskupich i dał mu pełnomocnictwa, jakie tylko były konieczne dla sprawniejszej akcji misyjnej. Korzystając z uprawnień metropolity misyjnego, św. Bonifacy mianował licznych biskupów. Założył wiele placówek stałych, od tychże biskupów zależnych. Nadto założył wiele klasztorów: benedyktynów i benedyktynek. Dzięki poparciu księcia Odilona zdołał nadto przywrócić karność kościelną. Mając 80 lat, udał się na misje do Fryzji.

Kiedy jednak zapuścił się do miasta Dokkum, został napadnięty przez pogan i zamordowany wraz z 52 Towarzyszami 5 czerwca 754 r. Jego ciało przewieziono do Utrechtu, by je pochować w miejscowej katedrze. Jednak uczeń Bonifacego, św. Lull, zabrał je do Fuldy. Tam bowiem Bonifacy chciał być pogrzebany. Tam też spoczywa do dziś. Co roku przy grobie św. Bonifacego zbiera się Episkopat niemiecki na swoje narady. Św. Bonifacy jest patronem Niemiec, diecezji w Fuldzie, Erfurcie, Moguncji oraz diecezji łomżyńskiej i archidiecezji warmińskiej, a także jest patronem kasjerów, krawców, księgarzy i piwowarów.
Oprac. na podstawie: www.brewiarz.pl
(jłm)