Synu Kochany!
Jestem pod wrażeniem spotkania z dawną koleżanką, która została ciężko doświadczona przez życie. Przyjaciele usiłowali jej pomóc. Nie zgodziła się, argumentując, że "nie chce miłosierdzia od nikogo". Zapytałam - dlaczego? Odpowiedziała tylko: "Nie chcę miłosierdzia ani od Boga, ani od ludzi. Zasłużyłam na coś więcej". Bardzo się zmartwiłam tą rozmową, gdyż moja koleżanka była "nieprzemakalna". Nie chciała słyszeć, że każdy potrzebuje miłosierdzia - i od Boga, i od ludzi. Jest jeszcze zdrowa, silna. To prawda! Nikt jednak nie wie, co będzie jutro, czy nie będzie musiał wołać, a może żebrać o miłosierdzie. Zaczęłam się modlić do św. Faustyny, aby powiedziała jej lepiej i więcej o Miłości Miłosiernej.
Przyznam, że kiedyś Siostra Faustyna była na zewnątrz moich zainteresowań. Ktoś pożyczył mi jej Dzienniczek. Nie przeczytałam do końca. Drażnił mnie archaiczny, mało współczesny język. Nie umiałam dostrzec w nim nic więcej. Odkryłam ją niespodziewanie przez film. Na obejrzenie filmu zdecydowałam się całkiem przypadkowo. Spotkałam znajome małżeństwo. Pani W. jest krewną Siostry Faustyny. Dom i rodzina żyły opowiadaniem o niezwykłym życiu zwykłej zakonnicy. Wybrali się na film. Niemal siłą zabrali mnie ze sobą. Nie żałowałam! Przemówił obraz współczesny, lecz wierny i autentyczny. Odtąd Faustyna stała się realna i bliska. To z nią zaczęłam odkrywać i przywoływać Miłosierdzia.
Nie pamiętam, czy Ci kiedyś o tym mówiłam, Synu?
Nie pisałam też o tym, że w dzień kanonizacji Siostry, nagle wyrwana z innej rzeczywistości przez innych przyjaciół, pojechałam do Łagiewnik - pierwszy raz w życiu. Byłam na Koronce do Miłosierdzia Bożego. Widziałam modlące się całe rodziny. Widziałam wielu młodych ludzi, także młodych kapłanów, klęczących w tłumie. Wszyscy przybyli, bo wierzą w Boże Miłosierdzie.
Prosiłam, abyś Ty nie tylko wiedział o Miłości Miłosiernej, ale abyś umiał świadczyć miłosierdzie. Kapłan musi świadczyć miłosierdzie, bo "Miłosierny jest Pan i łaskawy, nieskory do gniewu i bardzo łagodny. Nie wiedzie sporu do końca i nie płonie gniewem na wieki. Nie postępuje z nami według naszych grzechów ani według win naszych nam nie odpłaca" (Ps 103, 8-10).
Synu, bądź miłosierny, nawet gdy miłosierdzia nie doznajesz! Bo miłosierdzie to miłość potężniejsza od jakiegokolwiek zła, potężniejsza niż grzech, potężniejsza niż śmierć. "Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią" (Mt 5, 7).
Kilka dni później spotkałam misjonarzy z Afryki, którzy przyjechali do Polski na urlop. Mówili, że tamtejszy Kościół żyje Miłosierdziem i kocha Faustynę. Znak tego spotkania - Jezus Ukrzyżowany, wyrzeźbiony przez jakiegoś Afrykańczyka - leży na moim biurku.
Tak sobie myślę, że na Jubileusz Polska dała światu pychy i niewiary niezwykły drogowskaz - Miłość Miłosierną, przekazaną przez polską Zakonnicę. Potwierdzoną i wyniesioną przez polskiego Papieża.
Synu, miłosierdzie to struna ufności rzucona w Niebiosa na przekór niepewności i niewierze. Powtarzam z Tobą każdego dnia: " Jezu, ufam Tobie!".