Rogoźnica to niewielka wioska położona kilka kilometrów na północ od Rzeszowa. Przez długi czas jej mieszkańcy należeli do parafii w Świlczy. Gdy w 1912 r. powstała parafia w Rudnej Wielkiej wierni z Rogoźnicy zostali włączeni do nowej parafii. Od 1978 r. Msze św. odprawiane są na miejscu - najpierw w prowizorycznej kaplicy, później już we własnym kościele rektoralnym.

W sierpniu 1995 r. na prośbę mieszkańców został wydzielony z parafii w Rudnej Wielkiej rektorat Rogoźnica, a obowiązki duszpasterskie zaczął pełnić ks. prał. Władysław Szypuła. Rektorat obejmuje ok. 700 wiernych (170 rodzin) z Rogoźnicy i małej części Rudnej Małej.

Od kaplicy do nowej świątyni

Gdy w 1912 r. mieszkańcy Rogoźnicy zostali włączeni do parafii w Rudnej Wielkiej, odległość do kościoła parafialnego zmniejszyła się do 3-4 km. Mimo to i ta odległość stanowiła dla wielu osób duży problem, więc część z nich nie uczestniczyła w niedzielnych Mszach św. W 1978 r. ks. Władysław Brzuszek zainicjował odprawianie Mszy św. w stojącym pusto budynku. Była to dawna karczma austriacka przerobiona na szkołę z punktem katechetycznym. Jeszcze w 1975 r. uczyło się tam 26 dzieci, ale ze względu na małą ilość uczniów szkoła została zlikwidowana, a uczniowie przeniesieni do szkoły zbiorczej w Głogowie. Potem budynek stał pusty.

W lutym 1978 r. wnętrze budynku uporządkowano, na ścianach rozwieszono obrazy i stacje drogi krzyżowej. 9 lutego 1978 r. bp Tadeusz Błaszkiewicz, sufragan przemyski, poświęcił kaplicę pw. św. Maksymiliana Marii Kolbego, poświęcony był także krzyż na placu przed budynkiem. Władze świeckie chciały zlikwidować kaplicę. Rozpoczęły się przesłuchania i namowy młodzieży, aby wykorzystała lokal na świetlicę. Mimo problemów kaplica pozostała.

Po kilku latach podjęto przygotowania do budowy nowej świątyni. 13 maja 1984 r. bp Bolesław Taborski poświęcił plac pod budowę. Wybrano teren nieco oddalony od zabudowań, co sprawia, że kościół jest widoczny, a plac wokół świątyni jest rozległy. Był to jednak teren dosyć niski, więc teraz są problemy z przesiąkaniem wilgoci do kościoła. Spośród trzech projektów wybrano pomysł autorstwa architekta Władysława Woźniaka. Kościół jest obszerny, nawet zbyt duży jak na tak małą wspólnotę, ale wygląd zewnętrzny świątyni jest oryginalny, chociaż w wykonaniu kosztowny (sama wieża pochłonęła 30 tys. sztuk cegły). Konstruktorem był Jan Jasiński, a pracami kierował ks. Stanisław Wójcik wraz z Komitetem Budowy. Większość prac została wykonana własnymi siłami. Kościół ma zaplecze duszpasterskie.

22 października 1989 r. biskup ordynariusz Ignacy Tokarczuk poświęcił nową świątynię pw. św. Maksymiliana Kolbego. W sierpniu 1993 r. został poświęcony plac pod cmentarz parafialny.

Trudne budowanie wspólnoty

W Rogoźnicy powoli tworzy się wspólnota parafialna. Każdego roku przybywają parafianie, bo budowane są nowe domy, teren jest atrakcyjny, podmiejski. Trzeba jednak czasu, aby ludzie poczuli, że tu są u siebie. Jeszcze dają o sobie znać dawne nawyki, gdy kościół leżał w znacznej odległości. Ale powoli wzrasta religijność i odpowiedzialność za wspólne dobro. Sołtys wsi Marian Kowalczyk stara się organizować ludzi, jego staraniem toczą się różne prace, także przy kościele. Bezinteresownie pomaga rodak Janusz Firlej. W ubiegłym roku jedna z parafianek ufundowała szopkę z elementami ruchomymi.

W ostatnich latach parafianie zakupili dzwon i wybudowali wolno stojącą dzwonnicę. Wokół świątyni została ułożona kostka brukowa, zrobiono ogrodzenie. Na słowa wdzięczności zasługuje Urząd Gminy w Głogowie Młp., który stara się wspierać inwestycję. Teraz trwają prace upiększające, np. w tym roku pojawiły się kwietniki przed kościołem. Do świątyni wstawiono piękne ławki, powstaje kaplica Bożego Miłosierdzia. Parafia przygotowuje się do nawiedzenia Matki Bożej Częstochowskiej w Kopii Cudownego Obrazu.

Parafianie kolejno sprzątają świątynię. Działa Akcja Katolicka oraz Zespół Synodalny, grupa charytatywna Caritas, a także grupa ministrantów. Jak do tej pory z terenu rektoratu wyszło dwoje osób duchownych: kapłan i siostra zakonna.