Hasło zawarte w tytule tekstu przyświeca pracy Krajowego Duszpasterza Romów (Cyganów) - ks. Stanisława Opockiego, który już ponad 17 lat temu ujrzał swoje posłannictwo kapłańskie na polu ewangelizacji Romów, najpierw na południowo-wschodnich terenach kraju, a od kilku lat w całej Polsce.
Trudna to praca, wymagająca samozaparcia i niespożytej energii. Choć ks. Opocki rezyduje w podlimanowskiej Łososinie Górnej, to wciąż jest w drodze. Jego bracia - Romowie przeszli już dawno temu na osiadły tryb życia, natomiast on wędruje niestrudzenie do wszystkich skupisk swych owieczek, poznając ich warunki życia, stan duchowy i emocjonalny. Uczy, katechizuje, doradza, pomaga, przekonuje, propaguje w środkach masowego przekazu wszelkie potrzeby oraz przejawy życia Romów. Stał się niekwestionowanym autorytetem w romskich społecznościach, gdzie pozyskał sobie miłość i szacunek i nikt go nie nazywa dziś inaczej jak Roman Rashaj - cygański ksiądz.
Kiedyś przed laty ks. Opocki powiedział w jednym z wywiadów prasowych te słowa: "Nie szukam w tej pracy przyjemności i triumfów. Jestem gotowy przyjąć wiele z ich strony. Mam im służyć jako świadek Chrystusa. Wiem, że wewnętrzna przemiana człowieka to proces długi i skomplikowany. Pewnie, że często jest inaczej niż bym chciał, jakaś obcość staje między nami, są obietnice - nie ma wykonania, gdzieś mi się wymyka ich mentalność, zaskakuje ich wciąż dziwne życie...".
Każdy rok swej ewangelizacyjnej pracy ks. Opocki kończy pielgrzymką Romów do tronu Matki Bożej Bolesnej w Limanowej, która zyskała sobie jeszcze jeden tytuł - Patronki Cyganów. Gdy widzi, że gleba ich dusz jest należycie przygotowana, oddaje ich Bogu przez ręce Maryi. Ileż już w Limanowej odbyło się pięknych ceremonii chrztu świętego romskich dzieci i dorosłych, ile par wstąpiło w sakramentalny związek małżeński, ile młodych i starszych wiekiem przyjęło sakrament bierzmowania, ile dzieci po raz pierwszy przyjęło Chrystusa do swych serc! To efekt pracy duszpasterza Romów i jego współpracowników. To wielkie dzieło, którym cieszy się Kościół w Polsce i gorąco je popiera.
17 września br. w trzecim dniu Wielkiego Odpustu Maryjnego do sanktuarium limanowskiego przybyła po raz 15. pielgrzymka Romów. Była ona chyba najliczniejsza ze wszystkich, 5-kilometrowy odcinek drogi przemierzali pielgrzymi ze wszystkich niemal regionów kraju, a także ze Słowacji, Rumunii, a nawet ze Szwecji. Szli ze swoimi zespołami muzycznymi, z pobożną pieśnią na ustach, poprzedzani konnymi bryczkami i starym wozem cygańskim z Muzeum w Tarnowie. Wszyscy szli zjednoczeni w tym szczególnym Roku Jubileuszowym, by w sanktuarium limanowskim uzyskać odpust zupełny.
Tę ponadpółtoratysięczną pielgrzymkę powitał kustosz sanktuarium - ks. prał. Józef Poręba. Uroczystej Mszy św. w bazylice limanowskiej przewodniczył biskup ordynariusz tarnowski Wiktor Skworc, który również wygłosił homilię. Wyjaśniał w niej sens jubileuszowego pielgrzymowania, przeprosił w imię Jezusa Chrystusa za wszelkie krzywdy, jakich kiedykolwiek doznali Romowie od ludzi wierzących i prosił o przebaczenie. Kończąc swoją homilię, Biskup Skworc mówił: "Moi kochani, cieszę się bardzo, że podczas tej Eucharystii, razem, jako wierzący w Jezusa Chrystusa, odnowimy w naszej wspólnocie naszą miłość do Boga, naszą miłość do Jezusa Chrystusa, że odnowimy naszą wiarę, bo przecież miłość to wiara i nadzieja.
Życzę wam, moi kochani, by tak się stało, żebyście się tu wszyscy duchowo odnowili, by was Limanowska Pani doprowadziła do swojego Syna, i by ta pielgrzymka przynosiła błogosławione owoce, przez wstawiennictwo Tej, która jest Wspomożeniem Wiernych, która jest Uzdrowieniem Chorych, przez wstawiennictwo Tej, która jest również Królową Romów".
W czasie uroczystości w Limanowej 1 osoba przyjęła sakrament chrztu, 20 osób - sakrament bierzmowania, 5 par - sakrament małżeństwa i kilka osób po raz pierwszy przystąpiło do I Komunii świętej.
Według ks. Stanisława Opockiego, limanowska pielgrzymka co roku integruje różne środowiska Romów, daje im możność modlitwy we wspólnocie i ukazania mieszkańcom miasta i okolicy piękna ich folkloru. Romowie, wtapiając się powoli w środowisko, w którym żyją, chcą tak samo iść przez życie z Bogiem, by osiągnąć szczęście wieczne.