Młodość

Stefan Wincenty Frelichowski urodził się 22 stycznia 1913 r. w Chełmży, w rodzinie rzemieślniczej. Tu ukończył szkołę podstawową i gimnazjum. W wieku 9 lat został ministrantem. W IV klasie gimnazjalnej został przyjęty do Sodalicji Mariańskiej. Był też aktywny w działalności harcerskiej.

Pierwsze kroki kapłańskie

Po maturze w 1931 r. wstąpił do WSD w Pelplinie. Był jednym z najlepszych alumnów. W seminarium prowadził ożywioną działalność w różnych organizacjach seminaryjnych, m.in. w ruchu abstynenckim, w akcji misyjnej i charytatywnej. Był członkiem kręgu kleryckiego działającego w ramach Starszoharcerskiego Zrzeszenia Kleryków ZHP. Święcenia kapłańskie otrzymał 14 marca 1937 r. Przez rok pełnił obowiązki kapelana i osobistego sekretarza biskupa ordynariusza Stanisława Okoniewskiego. W lipcu 1938 r. został wikariuszem parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Toruniu. Dał się poznać jako wzorowy kapłan, opiekun chorych, przyjaciel dzieci i młodzieży.

Aresztowanie

11 września 1939 r. został aresztowany przez Niemców. Uważano go za szczególnie „podejrzanego” ze względu na jego wpływ na młodzież. Osadzony w Forcie VII w trudnych warunkach podnosił na duchu współwięźniów, rozpalał wiarę i ufność w Boga. Z narażeniem życia organizował w celach więziennych modlitwy wieczorne i Różaniec. Roztoczył opiekę nad chorymi i słabymi. Wprowadził ponadto regularne tajne spowiedzi św. oraz pogadanki religijne i oświatowe.

Śmierć

W grudniu 1940 r. został przewieziony do obozu w Dachau. Organizował wspólne modlitwy, spowiadał, sprawował potajemnie Msze św. i rozdzielał Komunię św. Na przełomie 1944/45 w obozie wybuchła epidemia tyfusu. Ks. Frelichowski dobrowolnie zaangażował się w pomoc chorym. Zaraził się tyfusem plamistym, który w połączeniu z zapaleniem płuc doprowadził 23 lutego 1945 r. do jego śmierci.