Św. Grzegorz VII, papież (ok. 1015-1085). Nazywał się Hildebrand. Pochodził z Toskanii (Włochy). Doradca papieży: Grzegorza VI, Wiktora II, Stefana IX, Leona IX. Ten ostatni mianował go kardynałem. Współautor reformy prawa kościelnego (uniezależnienie Kościoła od władzy cywilnej przy obsadzaniu urzędów kościelnych. Już jako papież Grzegorz VII na synodzie zatwierdził ustawy zabraniające kupowania urzędów i godności, a także nakładające na duchownych obowiązek celibatu. Na kolejnym synodzie uchwalone zostały prawa zabraniające pod karą ekskomuniki przyjmowanie urzędów kościelnych od władzy świeckiej. Przeciw papieżowi zbuntował się cesarz niemiecki Henryk IV. Papież obłożył go klątwą. Henryk jako pokutnik udał się do Canossy, by u wrót twierdzy prosić Papieża o zdjęcie klątwy. Spór z cesarzem zakończył się dla Grzegorza VII opuszczeniem Rzymu. Umarł w Salerno.