"Krew, pot, trud i łzy"

Taki tytuł, zapożyczony ze słynnej mowy Winstona Churchilla, wygłoszonej po upadku Francji w 1940 r., dał swemu artykułowi Charles P. Wallace, berliński korespondent amerykańskiego tygodnika Time. W artykule tym przedstawiony został wzrost bezrobocia w głównych krajach zachodnioeuropejskich. Są to dane określane przez autora jako budzące niepokój. Tylko w ostatnim tygodniu lipca bieżącego roku wielkie firmy europejskie zwolniły 30 tys. pracowników. Są wśród nich przedsiębiorstwa o znanych na całym świecie markach, jak szwedzki Ericsson, francuskie firmy Alcatel (telekomunikacja) i Danone (przetwory mleczarskie) czy brytyjski Marks and Spencer (sieć supermarketów). W Niemczech, wbrew optymistycznym prognozom wypowiadanym przed pół rokiem przez kanclerza Schroadera, bezrobocie nie spada, lecz zbliża się do liczby 4 milionów osób bez pracy. Państwowe systemy opieki społecznej wypłacające zasiłki dla bezrobotnych i zajmujące się ich przygotowaniem do nowych zawodów mają z tym problemem coraz większe trudności. Autor artykułu nie wypowiada tego wprost, ale cały jego wywód prowadzi do wniosku, że system wolnorynkowy sam z siebie nie jest w stanie uporać się z rosnącym bezrobociem, a interwencja państwowa zaczyna się wydawać koniecznością.

Determinacja osadników izraelskich

W artykule pt. I w tym roku ludność wzrasta, zamieszczonym 8 sierpnia w izraelskim dzienniku Jerusalem Post, jego autorzy: Haim Shapiro i Margot Dutkevitch opisują determinację osadników żydowskich, z jaką kontynuują oni rozbudowę swoich osiedli na terenie należącym do Autonomii Palestyńskiej na Zachodnim Brzegu Jordanu i w strefie Gazy. Mimo zaostrzania się konfliktu izraelsko-palestyńskiego - liczba tych osadników nadal wzrasta: w ciągu pierwszego półrocza bieżącego roku z 203 067 osób podniosła się ona do 208 015 osób.
Wzrost nastąpił nawet w "wyspowych" osiedlach, otoczonych ze wszystkich stron przez osady arabskie, jak Neveh Dehalim czy Kfar Darom. Są one szczególnie narażone na zamachy ze strony Palestyńczyków. Mimo to mieszkający w nich Żydzi nie zamierzają ich opuszczać i nadal dążą do powiększenia swego stanu posiadania. Konsekwencją tego jest wzrost nastrojów antyizraelskich wśród ludności arabskiej Autonomii Palestyńskiej.

Nadal obawy przed euro

Za niespełna pięć miesięcy niemiecka marka zostanie zastąpiona nową walutą Unii Europejskiej - euro. Tymczasem, jak donosi tygodnik Der Spiegel z 8 sierpnia, w społeczeństwie niemieckim panuje nadal sceptycyzm wobec tej operacji. Zwłaszcza kupcy-detaliści i stowarzyszenia konsumentów zarzucają bankom i rządowi federalnemu, że prowadzona akcja informacyjna na ten temat ani nie dostarcza wystarczających wiadomości, ani nie rozprasza mnożących się wątpliwości. Według najnowszych badań opinii publicznej, aż 54,5% obywateli RFN nie ma zaufania do euro. Der Spiegel powołuje się na wypowiedź przewodniczącej stowarzyszeń konsumenckich, Eddy Mualler, która twierdzi, że informacje o wymianie pieniędzy zawierają za dużo banałów, a za mało jasnych odpowiedzi na pytania stawiane zwłaszcza przez drobnych kupców i ich klientów. Obawiają się oni zamieszania i strat materialnych przy wprowadzaniu do obiegu nowych jednostek monetarnych i wycofywaniu dotychczasowych. Istnieją bowiem obawy, że banki zarobią na tej operacji, wprowadzając nadmierne prowizje za czynności z nią związane.

Czy ONZ zabroni klonowania ludzi?

Wychodzący w Getyndze, starym mieście uniwersyteckim w Dolnej Saksonii, dziennik Goattinger Tageblatt w notatce redakcyjnej z 9 sierpnia doniósł, że można się spodziewać, iż na najbliższym Zgromadzeniu Ogólnym Organizacji Narodów Zjednoczonych Niemcy i Francja wystąpią ze wspólnym wnioskiem o podjęcie uchwały zabraniającej klonowania ludzi. Rzecznik ONZ już oświadczył, że wniosek taki zostanie najprawdopodobniej wpisany do porządku obrad Zgromadzenia. Można się spodziewać, że dyskusja nad nim stanie się jednym z głównych tematów sesji. Berlin i Paryż chcą doprowadzić do przyjęcia Konwencji ONZ, która zawierałaby nie tylko ogólny zakaz klonowania człowieka, lecz także szczegółowe przepisy w tej sprawie. Chodzi o postawienie "bariery etycznej", utrudniającej działalność niektórym pozbawionym hamulców moralnych uczonym, pracującym nierzadko dla wielkich firm przemysłu farmaceutycznego i kosmetycznego.