30 IX DWUDZIESTA SZÓSTA NIEDZIELA ZWYKŁA
Am 6, 1a. 4-7; Ps 146; 1 Tm 6, 11-16;
2 Kor 8, 9; Łk 16, 19-31.
1 X Poniedziałek. Wspomnienie św. Teresy od Dzieciątka Jezus, dziewicy i Doktora Kościoła
Za 8, 1-8; Ps 102; Mk 10, 45;
Łk 9, 46-50.
2 X Wtorek. Wspomnienie Świętych Aniołów Stróżów
Wj 23, 20-23; Ps 91; Ps 103, 21;
Mt 18, 1-5. 10.
3 X Środa. Dzień powszedni
Ne 2, 1-8; Ps 137; Flp 3, 8-9;
Łk 9, 57-62.
4 X Czwartek. Wspomnienie św. Franciszka z Asyżu
Ne 8, 1-4a. 5-6. 7b-12; Ps 19;
Mk 1, 15; Łk 10, 1-12.
5 X Piątek. Wspomnienie św. Faustyny Kowalskiej, dziewicy
Ba 1, 15-22; Ps 79; Ps 95, 8ab;
Łk 10, 13-16.
6 X Sobota. Dzień powszedni
Ba 4, 5-12. 27-29; Ps 69; Mt 11, 25;
Łk 10, 17-24
albo: wspomnienie św. Brunona, kapłana,
albo: wspomnienie Najświętszej Maryi Panny w sobotę.

CZYTANIE Z KSIĘGI PROROKA AMOSA (Am 6, 1a. 4-7)

To mówi Pan wszechmogący:
"Biada beztroskim na Syjonie i dufnym na górze Samarii. Leżą na łożach z kości słoniowej i wylegują się na dywanach; jedzą jagnięta z trzody i cielęta ze środka obory. Fałszywie śpiewają przy dźwiękach harfy i jak Dawid obmyślają sobie instrumenty do grania. Piją czaszami wino i najlepszym olejkiem się namaszczają, a nic się nie martwią upadkiem domu Józefa. Dlatego teraz ich poprowadzę na czele wygnańców, a zniknie krzykliwe grono hulaków".

Refren: Chwal, duszo moja, Pana, Stwórcę swego.
On wiary dochowuje na wieki,
uciśnionym wymierza sprawiedliwość,
chlebem karmi głodnych,
wypuszcza na wolność uwięzionych.
Refren: Chwal, duszo moja, Pana, Stwórcę swego.
Pan przywraca wzrok ociemniałym,
Pan dźwiga poniżonych,
Pan kocha sprawiedliwych,
Pan strzeże przybyszów.
Refren:Chwal, duszo moja, Pana, Stwórcę swego.
Ochrania sierotę i wdowę,
lecz występnych kieruje na bezdroża.
Pan króluje na wieki,
Bóg twój, Syjonie, przez pokolenia.
Refren:Chwal, duszo moja, Pana, Stwórcę swego.

CZYTANIE Z PIERWSZEGO LISTU ŚWIĘTEGO PAWŁA APOSTOŁA DO TYMOTEUSZA ( 1 Tm 6, 11-16)

Ty, o człowiecze Boży, podążaj za sprawiedliwością, pobożnością, wiarą, miłością, wytrwałością, łagodnością. Walcz w dobrych zawodach o wiarę, zdobądź życie wieczne: do niego zostałeś powołany i o nim złożyłeś dobre wyznanie wobec wielu świadków.
Nakazuję w obliczu Boga, który ożywia wszystko, i Chrystusa Jezusa, Tego, który złożył dobre wyznanie za Poncjusza Piłata, ażebyś zachował przykazanie nieskalane bez zarzutu aż do objawienia się naszego Pana, Jezusa Chrystusa. Ukaże je we właściwym czasie błogosławiony i jedyny Władca, Król królujących i Pan panujących, jedyny, mający nieśmiertelność, który zamieszkuje światłość niedostępną, którego żaden z ludzi nie widział ani nie może zobaczyć: Jemu cześć i moc wiekuista.
Amen.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Jezus Chrystus, będąc bogaty,
dla was stał się ubogim,
aby was swoim ubóstwem ubogacić.
Aklamacja:Alleluja, alleluja, alleluja.

SŁOWA EWANGELII WEDŁUG ŚWIĘTEGO ŁUKASZA (Łk 16, 19-31)

Jezus powiedział do faryzeuszów:
"Żył pewien człowiek bogaty, który ubierał się w purpurę i bisior i dzień w dzień świetnie się bawił. U bramy jego pałacu leżał żebrak okryty wrzodami, imieniem Łazarz. Pragnął on nasycić się odpadkami ze stołu bogacza; nadto i psy przychodziły i lizały jego wrzody. Umarł żebrak i aniołowie zanieśli go na łono Abrahama. Umarł także bogacz i został pogrzebany.
Gdy w Otchłani, pogrążony w mękach, podniósł oczy, ujrzał z daleka Abrahama i Łazarza na jego łonie. I zawołał: ´Ojcze Abrahamie, ulituj się nade mną i poślij Łazarza; niech koniec swego palca umoczy w wodzie i ochłodzi mój język, bo strasznie cierpię w tym płomieniu´.
Lecz Abraham odrzekł: ´Wspomnij, synu, że za życia otrzymałeś swoje dobra, a Łazarz przeciwnie, niedolę; teraz on tu doznaje pociechy, a ty męki cierpisz. A prócz tego między nami a wami zionie ogromna przepaść, tak że nikt, choćby chciał, stąd do was przejść nie może ani stamtąd do nas się przedostać´.
Tamten rzekł: ´Proszę cię więc, ojcze, poślij go do domu mojego ojca. Mam bowiem pięciu braci: niech ich przestrzeże, żeby i oni nie przyszli na to miejsce męki´.
Lecz Abraham odparł: ´Mają Mojżesza i Proroków, niechże ich słuchają´. Tamten odrzekł: ´Nie, ojcze Abrahamie, lecz gdyby kto z umarłych poszedł do nich, to się nawrócą´.
Odpowiedział mu: ´Jeśli Mojżesza i Proroków nie słuchają, to choćby kto z umarłych powstał, nie uwierzą´".