Bł. ks. Zygmunt Pisarski został patronem miasta Krasnystaw. Uroczystości odbyły się 13 czerwca na rynku miejskim z udziałem m.in. abp. Stanisława Budzika, wicepremiera Jacka Sasina, burmistrza Roberta Kościuka, proboszczów i wiernych krasnostawskich parafii oraz przedstawicieli różnego szczebla władz, instytucji i służb mundurowych.

- Dziękuję wam, że chronicie i czcicie pamięć waszego wielkiego rodaka. Nie zapominacie jego świadectwa; wybraliście go za swojego patrona. Niech będzie naszym orędownikiem w niebie i przewodnikiem na ziemi krasnostawskiej i lubelskiej - powiedział abp Budzik. - Bł. ks. Zygmunt jest z wami każdego dnia. Jest na ulicach miasta i w domach jego mieszkańców, w instytucjach i zakładach pracy. Tak jak w latach swojego życia, tak obecnie i w przyszłości pozostanie, bo jest synem tego miasta, tej ziemi. Opiekuje się, pomaga i prowadzi. Jest nam potrzebny. Jak nikt inny zasługuje na tytuł patrona u Boga miasta Krasnegostawu - powiedział ksiądz arcybiskup.

Z inicjatywą nadania miastu Krasnystaw patrona w osobie bł. ks. Zygmunta Pisarskiego, znamienitego rodaka, w 75. rocznicę jego męczeńskiej śmierci wystąpiło Stowarzyszenie „Ku Dobru”. W 2018 r. inicjatywę poparli oraz stosowne kroki prawne podjęli burmistrz oraz rada miasta. W sierpniu 2019 r. burmistrz Krasnegostawu otrzymał dekret abp. Stanisława Budzika zatwierdzający nadanie Miastu Krasnystaw Patrona w osobie bł. ks. Zygmunta Pisarskiego oraz ustanowienia dnia 12 czerwca jako Święto Patronalne Miasta Krasnystaw. Dekret uzyskał akceptację Stolicy Apostolskiej i wszedł w życie z dn. 14 października 2020 r.

Męczennik z czasów II wojny światowej urodził się w Krasnymstawie w 1902 r. Dzieciństwo i młodość spędził w rodzinnym mieście, wychowując się w rodzinie ciężko pracującego murarza. W 1926 r. przyjął w Lublinie święcenia kapłańskie; pracował na parafiach m.in. w Modliborzycach i Soli. Z czasem zostało mu powierzone trudne zadanie tworzenia parafii rzymskokatolickich na terenach dawnego Kościoła unickiego, po Powstaniu Styczniowym siłą wcielonego do cerkwi prawosławnej. Tak na początku lat 30. XX w. trafił do Gdeszyna, gdzie pracował wśród Polaków, Ukraińców i Żydów. Praktyczny ekumenizm w jego wydaniu, wymodlony na różańcu, sprowadzał się do tworzenia klimatu wzajemnego szacunku i życzliwości. Duszpasterskiej pracy nie przerwała II wojna światowa, jednak Niemcy chętnie wykorzystywali narodowościowe antagonizmy. W końcu katolikom odebrano kościół, by udostępnić go prawosławnym. Ostateczna próba wiary i męstwa ks. Pisarskiego przyszła pod koniec stycznia 1943 r. Niemcy zażądali od kapłana, by wydał Ukraińców, którzy odebrali mu klucze do kościoła. Kapłan, dotkliwie pobity, nikogo nie wydał oprawcom. Z różańcem w dłoniach poszedł na śmierć. Ciało męczennika zostało skromnie pochowane, a prawdziwy pogrzeb tego, który „ofiarą swojego życia innym życie ocalił” odbył się po wojnie pod przewodnictwem bp. Stefana Wyszyńskiego. Późniejszy Prymas Tysiąclecia miał wówczas powiedzieć: - „Taką śmiercią życzyłbym sobie umrzeć”.

Ks. Zygmunt Pisarski został beatyfikowany przez Jana Pawła II w 1999 r. wśród 108 męczenników z czasów II wojny światowej. Jego liczne ślady znajdziemy w Krasnymstawie m.in. w domu rodzinnym przy ul. Żurka, w kościołach św. Franciszka Ksawerego i Trójcy Świętej, w kaplicy więziennej i Środowiskowym Domu Pomocy, które noszą imię bł. ks. Zygmunta Pisarskiego.

Fotorelacja na https://www.facebook.com/Niedziela-Lubelska-112621833628172