Według danych Głównego Urzędu Statystycznego w ciągu minionego roku zadłużenie przedsiębiorstw wzrosło aż o 26 miliardów złotych! Na 1 stycznia br. wynosiło łącznie 395 miliardów złotych... W tych długach wobec wierzycieli są m.in. długi wobec ZUS (11,5 miliarda złotych) i niezapłacone inne podatki (prawie 15 miliardów złotych) . Tymczasem z ZUS-u wypłacane są emerytury, z podatków realizowane inne zobowiązania państwa... W ciągu ostatnich lat pogłębia się niepokojąca tendencja: bardziej zadłużają się przedsiębiorstwa państwowe, a więc te, które po politycznej protekcji mogą korzystać ze wsparcia budżetowego. Jeśli, mimo to, zadłużają się bardziej, niż przedsiębiorstwa prywatne oznacza to, że są zarządzanie znacznie bardziej marnotrawnie lub korupcyjnie, niż przedsiębiorstwa prywatne.

Rząd Millera, jak to rząd lewicowy, niechętny jest prywatyzacji i reprywatyzacji, gdyż wskutek prywatyzacji i reprywatyzacji biurokracja partyjna traci swe dotychczasowe polityczne wpływy w prywatyzowanych przedsiębiorstwach i reprywatyzowanym majątku. Stąd zapewne najnowszy pomysł Millera "oddłużenia" niektórych przedsiębiorstw, co oznacza po prostu, że nie zapłacą one długów tym, którym są winne: w tym ZUS-owi. Skąd więc ZUS weźmie pieniądze na wypłatę emerytur i rent? Albo państwo znów podniesie podatki (co pogrąży gospodarkę w regresie i bezrobociu), albo znów pożyczy pieniądze poprzez wysoko oprocentowane obligacje. W tym drugim przypadku jest to przesunięcie zwiększonych długów na dalszy plan, lub wręcz obarczenie nowymi ciężarami podatkowymi przyszłego pokolenia. Będzie więc ono miało jeszcze większe trudności ze znalezieniem pracy, niż dzisiejsza młodzież...

Polityka gospodarcza rządzącej lewicy przypomina kręcenie się psa w kółko za własnym ogonem. Trudno uwierzyć w kolejne "plany Kołodki", gdyż nie są one oparte na rachunku gospodarczym, ale na rachunku (czy raczej: wyrachowaniu) politycznym: aby jakoś przetrwać do końca kadencji.

Tymczasem zarówno polscy przedsiębiorcy, jak nie uwikłani w politykę niezależni ekonomiści podkreślają, że uzdrowić polską gospodarkę mogą nie kolejne "strategie", wymyślane przez "polityczną ekonomię", ale ożywienie popytu poprzez znaczące obniżenie podatków. Najlepiej - gdyby znaczącemu obniżeniu podatków towarzyszyła intensywna prywatyzacja upolitycznionego, marnotrawnego sektora państwowego i reprywatyzacja. Ostatnie enuncjacje Premiera i nowego Ministra Finansów świadczą, że obecny rząd jest jak najdalszy od ożywienia koniunktury w ten właśnie apolityczny, lecz ekonomiczny sposób. Można więc spodziewać się, że napięcie społeczne będą narastać w miarę jak pogarszać się będzie gospodarcza sytuacja w kraju.