Fioletowy wiatr - tak zatytułowany był debiutancki tomik poezji ks. Krzysztofa Lechowicza, podpisującego swoje utwory jako brat Wenanty Krzysztof. Potem przyszły następne poetyckie zbiory: Tęsknota, Kocham, bo kocham, Przesłuchanie zakochanego, Zaczekaj, zawołam miłość, Jak marmur, krew, światło, Dla ciebie, Przyjacielu i inne. Brat Wenanty Krzysztof w swoich utworach prowadzi z Czytelnikami szczególny dialog, który ma pomóc im w odnajdywaniu prawdy o życiu, pokonywaniu lęków wynikających z poczucia samotności. Drogowskazami na tej drodze są wiara i miłość. Te bardzo osobiste, intymne wiersze są świadectwem własnej drogi do Boga, a także głębokiej obserwacji świata, odkrywaniem, ukrytego nieraz głęboko, piękna. Abp Józef Michalik we wstępie do tomiku Dojrzewanie dębów napisał: „Wiersze przenoszą na karty książki piękno w świecie podpatrzone, ale też urok prawdy, która wygląda z własnego wnętrza, z serca otwartego na inną siłę i moc, i na przyjaźń dopiero na początku drogi. (...) Poeta to nie tylko obserwator i świadek, bywa nauczycielem, który mówi, że «trudem jest miłowanie». Wymowna to poezja, w której niespodziewanie w zapachu bzów i w chudym dziecku jawi się Chrystus”.
Są w twórczości ks. Lechowicza wiersze szczególne, wiersze pełne bólu, które powstały po tragicznej śmierci brata, także kapłana - ks. Piotra Lechowicza, który w 2001 r. zginął w wypadku, podróżując z młodzieżą. Wiersze te znajdują się w tomiku Nie umiem odejść od brzegu oceanu. Z niego właśnie pochodzi wybrany przez nas wiersz.

Rozmowy z Bratem

Przepustka

Brat Wenanty Krzysztof

Popatrz - rzekł Bóg - potrzebowałem Cię właśnie takiego, jaki jesteś. Wędrowałeś w moje imię i w ludziach osiadłych wzbudzałeś zawsze trochę tęsknoty za wolnością.
(H. Hesse, Trzy opowieści z życia Knulpa)

Stoję nad mogiłą
rozdartą jak rana
żywą dotykami dłoni
oddechem niezliczonych kwiatów
utrzymują się one długo
bo tyle łez upadło na nie
rodziców przyjaciół braci
Arcybiskupa wdzięcznych ludzi

i pójdzie brat do nieba
z ofiarowanym Aniołkiem
i wejdzie przez bramę
z przepustką pachnących kwiatów
które nie umarły