Reklama

Duszpasterz wschodu

Niedziela Ogólnopolska 7/2004

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Niedawno na rynku wydawniczym ukazała się książka bp. Tadeusza Pikusa zatytułowana Katolik w Rosji (Wydawnictwo Archidiecezji Warszawskiej 2003 r.). Zawiera ona wcześniej wydane pozycje Byłem świadkiem przełomu. Wspomnienia z Moskwy 1990-1992 oraz Słudzy Ewangelii w krajach byłego ZSRR. Jednakże obecne opracowanie, odczytane w całości, rzuca nowe światło i poszerza horyzonty myślowe na temat katolicyzmu za wschodnią granicą Polski.
Nie lada wyczynem ks. Tadeusza Pikusa, obecnie biskupa, było zorganizowanie w hotelu robotniczym kaplicy Miłosierdzia Bożego. Wyjazdy do Tallina i Rygi miały na celu nie tylko odwiedzenie pracujących tam Polaków, ale służyły także poznaniu miejscowego duchowieństwa, które potrzebowało wsparcia. Te wyjazdy przynosiły owoce również ludziom prześladowanym ze względu na przekonania religijne.
W Wilnie ks. Pikus zapoznaje się z przedstawicielami Stowarzyszenia Polaków na Litwie, odwiedza rodziny katolickie i prowadzi rozmowy ukazujące jedność Kościoła, który zawsze ma być wspólnotą lokalną gromadzącą się przy biskupie ordynariuszu.
Kolejnym etapem misji są wyjazdy m.in. na Syberię. W tym kontekście Autor ukazuje wartość życia, przebaczenia, miłosierdzia i dobroć Boga przychodzącego do człowieka. Zwraca również uwagę na rysujące się pierwsze konflikty religijne, które swój początek, jak to zwykle bywa, mają w błahych sprawach. Pojawia się problem języka liturgicznego, pieśni mszalnych, zaczynają uwidaczniać się pierwsze podziały między katolikami a prawosławnymi.
Na początku września 1991 r. arcybiskup Moskwy Tadeusz Kondrusiewicz kieruje do ks. Pikusa prośbę, aby zajął się zorganizowaniem pracy, wykładów, prelekcji dla powstającego w Moskwie Kolegium Teologii Katolickiej im. św. Tomasza z Akwinu.
Na zakończenie swojego pobytu w Związku Radzieckim ks. Pikus towarzyszy abp. Francesco Colasuonno podczas jego pobytu na Ukrainie i Białorusi. Po dwuletniej misji na ziemiach rosyjskich, za zgodą Prymasa Polski, 10 kwietnia 1992 r. ks. Tadeusz Pikus wraca do Polski.
Ks. Pikus opisuje kolejne dwa lata przełomu na Wschodzie. Dotyczą one przede wszystkim życia religijnego ludzi i sytuacji Kościołów w niektórych krajach byłego ZSRR. Przedstawia tych wszystkich, którzy głoszą i świadczą o Jezusie Chrystusie. Ukazuje troskę Papieża, postawy biskupów, kapłanów, wielu osób ze zgromadzeń zakonnych i świeckich.
W książce zamieszczony jest także opis podróży Prymasa Polski - kard. Józefa Glempa do Moskwy i Kazachstanu. Autor przedstawia również postacie kapłanów pracujących na ziemiach Federacji Rosyjskiej, m.in. o. Aleksandra Mienia, który z orędziem Ewangelii chciał dotrzeć do każdego człowieka i był otwarty na dialog ekumeniczny.
Po lekturze książek duszpasterza Wschodu zauważa się jego dużą znajomość sytuacji Kościoła w Federacji Rosyjskiej i uwarunkowań historycznych. Zawarte w książce wywiady na tematy człowieczeństwa i godności ludzkiej, ważności dialogu z prawosławiem i wzajemnego szacunku, troski o głoszenie nawrócenia - odsłaniają prawdę o systemie komunistycznym, prawdę o człowieku i o jego wewnętrznej tęsknocie za Bogiem, który nie patrząc na uwarunkowania, prowadzi człowieka do zbawienia oraz pragnie stać się fundamentem jego życia.
Książka pt. Katolik w Rosji jest cennym materiałem historycznym, religioznawczym, psychologiczno-społecznym, ekumenicznym, który można wykorzystać w dalszych refleksjach naukowych dotyczących Kościoła na Wschodzie.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

"Król, który klękał". Jadwiga Andegaweńska - jedyna święta, która była koronowanym królem Polski

2026-03-02 08:27

[ TEMATY ]

Królowa Jadwiga Andegaweńska

pl.wikipedia.org

Jadwiga Andegaweńska

Jadwiga Andegaweńska

Jak pisze kronikarz tamtych czasów - Janko z Czarnkowa - nareszcie w środę po niedzieli „Invocavit", dnia drugiego miesiąca marca, przedniejsi panowie polscy oraz Bodzanta, arcybiskup gnieźnieński, zjechawszy się w Radomsku, jednomyślną zgodą i wolą postanowili posłać po Jadwigę, córkę śp. zmarłego króla z prośbą, aby przyjechała do Polski na królowanie. Takim sposobem kolejny zjazd w Radomsku z 2 marca 1384 r. zadecydował o powierzeniu jej tronu. Dopełnieniem tego była koronacja zaledwie 10-letniej księżniczki na króla Polski w październiku tego samego roku.

Podnoszące się z kolan po rozbiciu dzielnicowym zjednoczone Królestwo Polskie, odbudowane wysiłkiem Kazimierza III Wielkiego, po jego bezpotomnej śmierci w 1370 r. stanęło w obliczu wyboru nowego władcy. Na mocy wcześniejszych układów sukcesyjnych tron powierzono więc siostrzeńcowi „króla chłopów”, panującemu wówczas na Węgrzech Ludwikowi z dynastii Andegawenów. Monarcha miał jednak poważny problem. Mimo dwukrotnie zawieranych związków małżeńskich, najpierw z Małgorzatą Luksemburską (krewną cesarza Karola IV), a później Elżbietą Bośniaczką nie doczekał się męskiego potomka. Taki stan rzeczy spowodował, że zapewnienie ciągłości rządów stało się dość trudne. Jego trzy córki z drugiej żony: Katarzyna, Maria i Jadwiga nie mogły odziedziczyć tronu. W Polsce prawo do tego posiadało wyłącznie potomstwo „po mieczu”, a nie „po kądzieli”- dziedziczyć mogli zatem mężczyźni z dynastii, nie córki. Rozwiązaniem okazało się zaproponowanie szlachcie polskiej przywileju. 17 września 1374 r. w Koszycach Ludwik Węgierski zwolnił rycerstwo z podatku od gruntów oprócz 2 groszy z łana. W zamian możni zgodzili się, aby po jego śmierci sukcesja przeszła na jedną z córek.
CZYTAJ DALEJ

Kościół w Sydney rozkwita: rekordowa liczba chrztów i konwersji

2026-03-02 07:38

[ TEMATY ]

Sydney

Władysław Kościuch

ZDJĘCIE ARCHIWALNE

ZDJĘCIE ARCHIWALNE

Kolejny rok z rzędu w katedrze w Sydney miał miejsce rekordowy obrzęd wtajemniczenia dorosłych. Aż 338 katechumenów przygotowuje się do przyjęcia chrztu podczas Wigilii Paschalnej, a kolejnych 119 kandydatów do przyjęcia do pełnej komunii z Kościołem katolickim. Abp Anthony Fisher określił tę wysoką liczbę jako „głęboki znak” wzrostu i żywotności Kościoła w Sydney oraz „dowód, że Duch Święty jest żywy i aktywny”.

Procent nawróceń w 6-milionowym Sydney, będącym największym miastem Australii i Oceanii, jest wyższy niż w innych diecezjach w wielkich miastach na świecie. Według miejscowego arcybiskupa jest to wyraz przemieniającego świadectwa wiary dawanego w parafiach i wspólnotach ewangelizacyjnych. „Ich wierne i niestrudzone wysiłki w ewangelizacji są inspiracją dla nas wszystkich” - podkreślił hierarcha.
CZYTAJ DALEJ

Śmierć „tego samego dnia”: kanadyjski raport o granicach „pomocy w umieraniu”

Oficjalny raport Głównego Koronera Ontario oraz Komisji ds. Rewizji Zgonów w Ramach Medycznej Pomocy w Umieraniu (MDRC) ujawnił, że w 2023 roku w tej kanadyjskiej prowincji 65 osób zmarło w ramach programu „pomocy w umieraniu” (MAiD) tego samego dnia, w którym złożyły wniosek. Kolejne 154 osoby zmarły dzień później. Skala tych przypadków wywołała w Kanadzie poważną debatę.

Kanada zalegalizowała „Medyczną Pomoc w Umieraniu” w 2016 roku. Początkowo prawo przewidywało 10-dniowy okres oczekiwania między zatwierdzeniem wniosku, a wykonaniem procedury. W 2021 roku parlament zniósł ten wymóg wobec osób, których śmierć uznano za „rozsądnie przewidywalną”. W praktyce oznacza to, że w niektórych przypadkach nie obowiązuje żaden minimalny czas namysłu. Jeśli dwóch niezależnych lekarzy potwierdzi spełnienie kryteriów, procedura może zostać przeprowadzona nawet tego samego dnia. Raport MDRC pokazuje, że taka sytuacja nie jest marginalna, a w wielu przypadkach eutanazja wykonywana jest niemalże natychmiastowo.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję