Seminarium zostało podzielone na cztery bloki tematyczne. Pierwszy z nich obejmował psychologiczno-medyczne aspekty służby umierającym, drugi - filozoficzno-duchowe aspekty tej służby, trzeci blok tematyczny traktował o moralnych i etycznych problemach towarzyszenia umierającym, w czwartym - poruszono zagadnienia zabezpieczeń osób, które towarzyszą umierającym, przed tzw. zespołem wypalenia. Na seminarium złożyły się wykłady, prelekcje oraz zajęcia warsztatowe, podczas których często powracał temat eutanazji. Jako niedopuszczalną z moralnego i medycznego punktu widzenia określił eutanazję prof. Stanisław Pużyński, krajowy specjalista ds. psychiatrii, na co dzień kierujący II Kliniką Psychiatryczną Instytutu Psychiatrii i Neurologii w Warszawie. „Lekarz, który dokonuje eutanazji, zaprzecza fundamentalnym zasadom etyki zawodowej i sprzeniewierza się swojemu powołaniu. Ponadto podważa zaufanie do siebie jako kogoś, kto ma nieść pomoc. Nigdy nie wybrałbym się do takiego lekarza, ponieważ zamiast zaufania budzi on lęk” - powiedział prof. Pużyński, dodając, że eutanazja nie ma nic wspólnego z medycyną, a jej legalizacja otwiera drogę do nadużyć w tej dziedzinie. „Doświadczenia historyczne, np. z III Rzeszy, czy współczesne, chociażby z Holandii, pokazują, że zalegalizowanie eutanazji to przełamanie tamy, uruchamiające powódź - mówił prof. Pużyński. - Twórcom prawa zezwalającego na eutanazję wydawało się, że możliwe będzie zachowanie administracyjnej kontroli nad uśmiercaniem pacjentów. Doświadczenie pokazuje, że stało się zupełnie inaczej” - stwierdził. W krajach, w których zalegalizowano eutanazję, powstała „szara strefa”.
Do problemu eutanazji nawiązała także prof. Krystyna de Walden-Gałuszko z Akademii Medycznej w Gdańsku, która wygłosiła wykład nt. depresji u chorych na nowotwory. Prelegentka powiedziała, że brak odpowiedniego wsparcia, np. ze strony rodziny, może doprowadzić do depresji, a w konsekwencji - do żądania eutanazji. „Praktycznie nie zdarza się, by o eutanazję prosiły osoby otoczone miłością i opieką bliskich” - stwierdziła.
Wśród wykładowców byli także przedstawiciele innych dziedzin nauki. O psychologicznych aspektach postawy wobec śmierci oraz o lęku przed śmiercią mówił psycholog - ks. prof. Józef Makselon z PAT w Krakowie.
Podczas seminarium poruszono także wiele innych zagadnień związanych z opieką paliatywną i hospicyjną, m.in.: problem komunikowania prawdy w obliczu śmierci (ks. dr Antoni Bartoszek z Uniwersytetu Śląskiego), problem samotności lekarza (dr Grażyna Przybylska-Wendt z Hospicjum Caritas w Płocku), zagadnienie wartości życia (ks. prof. Jerzy Koperek z UKSW), problem sedacji (uspokojenia, wyciszenia) w opiece paliatywnej (prof. Jacek Łuczak) czy problem zależności między hospicjum a rozwijaniem postaw społecznych (ks. prof. Jarosław Koral z UKSW).
Zarówno prelegenci, jak i uczestnicy trzydniowego szkolenia wskazywali na potrzebę organizowania tego typu spotkań, a także na coraz większe zapotrzebowanie na „przepracowanie” tej problematyki. „Kiedy przed kilkunastu laty organizowałem pierwsze spotkania dotyczące problematyki śmierci i opieki nad umierającymi, przychodziło na nie po kilka osób. Dziś nawet duże sale pękają w szwach. Pokazuje to, jak bardzo zmieniła się świadomość i rozumienie tego zagadnienia” - mówił w rozmowie z nami ks. prof. Józef Makselon. Mając to na uwadze, organizatorzy seminarium powtórzą cykl jeszcze trzykrotnie: w maju, sierpniu i listopadzie br.
Zainteresowani uczestnictwem mogą zgłaszać się pod adresami:
Caritas Diecezji Płockiej
ul. Sienkiewicza 34
09-400 Płock
lub
Sekretariat
Ogólnopolskiego Forum
Ruchu Hospicyjnego
ul. Fatimska 17, 31-831 Kraków