Drogie Dziewczęta i Chłopcy, Kochani Diecezjanie,

1. Półtora miesiąca upływa od spotkania Ojca Świętego z Wami lub Waszymi Koleżankami i Kolegami w Toronto. Trzy zaś tygodnie temu kolejny raz gościliśmy Jana Pawła II na Ziemi Polskiej. Oba te przeżycia zbiegają się ze sobą, nadając szczególny charakter pierwszemu dzwonkowi szkolnemu po tegorocznych wakacjach, zachęcając do włączenia treści jednego i drugiego spotkania do programów nauczania. W obu odnajdujemy wiele spraw, które nas interesują, które mogą okazać się pomocne dla nas wszystkich w refleksji nad sytuacją młodych ludzi, na podlaskiej ziemi, u progu trzeciego tysiąclecia.

W tym miejscu wypada przypomnieć, jakie to motywy kierowały i kierują Ojcem Świętym, gdy zaprasza młodzież na spotkanie. W czasie nocnego czuwania w Toronto Jan Paweł II wyznał szczerze: "Gdy w 1985 r. chciałem zapoczątkować Światowe Dni Młodzieży, miałem w sercu słowa apostoła Jana [...]: ´To wam oznajmiamy, co było na początku, co ujrzeliśmy własnymi oczami, na co patrzyliśmy i czego dotykały nasze ręce, bo życie objawiło się [...] oznajmiamy wam, cośmy ujrzeli i usłyszeli´ (1 J 1, 1-3). I wyobrażałem sobie Światowe Dni Młodzieży jako potężny moment, kiedy młodzi ludzie świata będą mogli spotkać się z Chrystusem, który wiecznie jest młody i będą mogli nauczyć się od Niego głoszenia Ewangelii innym młodym ludziom" (Toronto, 27 lipca 2002 r., nocne czuwanie).

2. Podejmujemy ten apel Piotra naszych czasów z radością. Wierzę głęboko, że jego zwiastunami będą ludzie nie tylko młodzi wiekiem, ale wszyscy, którzy widzą, i czują, jak bardzo nasza epoka potrzebuje Jezusa Chrystusa; Tego, w którym może odnaleźć się każdy człowiek; Tego, który jest światłością świata i solą ziemi (por. Mt 5, 13-14). Przebywając niedawno wśród nas Ojciec Święty ubogacił swoje przesłanie z Kanady tajemnicą Bożego Miłosierdzia, którego najwymowniejszym znakiem jest drzewo Krzyża Świętego. "Krzyż bowiem ´stanowi najgłębsze pochylenie się Bóstwa nad człowiekiem. Krzyż stanowi jakby dotknięcie odwieczną miłością najboleśniejszych ran ziemskiej egzystencji człowieka´" (Dives in misericordia, 8) (Kraków - Łagiewniki, 17 sierpnia 02).

Tym więc śmielej zwracam się z serdecznym zaproszeniem do wszystkich młodych ludzi z naszej diecezji, do uczennic i uczniów gimnazjów i szkół ponadpodstawowych, do młodzieży akademickiej i pracującej, do dziewcząt i chłopców, którzy mają kłopoty ze znalezieniem pracy, którzy - być może - na różne sposoby pogubili się w życiu. To zaproszenie kieruję z całym szacunkiem do młodzieży innych wyznań i religii oraz do tych, którzy sądzą, że są niewierzącymi.

Pragniemy kolejny raz spotkać się razem na Kalwarii Podlaskiej w Serpelicach, w tym roku w wigilię uroczystości Podwyższenia Drzewa Krzyża Świętego, czyli 13 września o godz. 15.00.

Chcemy bowiem modlitwą i sercem objąć wszystkich ludzi młodych, zdając sobie sprawę z tego, jak bardzo potrzebują Chrystusowego " dotknięcia miłością". Wespół z młodzieżą niech się czują zaproszeni wychowawcy i nauczyciele, katechetki i katecheci, czyli wszyscy, którym przyszłość nowego pokolenia leży na sercu. A przyszłość, to właściwie dzisiaj, jak zauważa Ojciec Święty, które się staje, które się przetwarza na coś dobrego szlachetnością charakterów i pięknem serc, względnie budzi niepokój z powodu zagrożenia złem. Po 11 września ubiegłego roku nie trzeba chyba dodatkowo tłumaczyć, dlaczego powinniśmy patrzeć z troską o to, czym się karmią umysły naszych córek i synów.

3. W niedzielę dzisiejszą wspominamy Narodziny Najświętszej Maryi Panny. Dzień ten jest nam niesłychanie bliski, bo narodziny człowieka - to zwycięstwo życia i miłości, to nowy blask nadziei. W Matce Najświętszej wszystkie te oczekiwania spełniły się w całości, gdyż Ona zawierzyła Bożej Miłości, umiała odczytać naukę płynącą z Krzyża.

Nasza diecezja dzisiaj świętuje również doroczne "Dożynki" . Dziękujemy za zebrane plony, ale wpatrując się w Maryję myślimy o następnych zasiewach. I w ten sposób to nasze dziękczynne dziś staje się jutrem, przemienia się w przyszłość. I tak życie rodzi życie, a miłość przed przyszłością otwiera drzwi. Na kuli zaś ziemskiej, w świecie - nie ma miejsca na pustkę, nie ma miejsca na grzech, na zło. Wszystko to bowiem zagraża szczególnie ludziom młodym.

I dobrze się dzieje, że o tych rzeczach słyszą także osoby dorosłe, obecne w naszych kościołach. Was również zapraszam, kochani rodzice, babcie czy dziadkowie, starsi bracia względnie siostry, do modlitwy w intencji młodego pokolenia, do rozmów z młodymi, do dzielenia się z nimi waszą wiarą w Pana Boga, jak to czyni od lat Jan Paweł II.

4. Liturgia dwudziestej trzeciej niedzieli zwykłej jakby wychodzi naprzeciw naszym rozważaniom i podpowiada, co możemy zrobić, aby przyjść z pomocą tym spośród nas, którzy dopiero co kształtują swoje postawy i przygotowują się do przejęcia pełnej odpowiedzialności za siebie, za przyszłość, za otrzymane dziedzictwo duchowe i materialne.

Prorok Ezechiel zachęca do braterskiego napominania, aby nie było takich, którzy tłumaczyliby się, że nikt im nie przypomniał o pomyłce czy zagrożeniu. Zasadniczym motywem takiej postawy może być jedynie miłość, co św. Paweł wyjaśnia w Liście do Rzymian: "Kto... miłuje bliźniego, wypełnił Prawo" (Rz 13, 9).

Ewangelia natomiast mówi nam o tym, że nie wszyscy i nie natychmiast - jesteśmy świętymi. A skoro tak, to zabiegajmy o to, abyśmy siebie nawzajem umacniali na drodze do doskonałości. Jest to swoisty obowiązek miłości jednych względem drugich i całego Kościoła w stosunku do wszystkich ochrzczonych. "Bo gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię Moje, tam jestem pośród nich" (Mt 18, 20).

Razem więc poszukujmy imienia Jezusa wyrytego w naszych duszach, utrwalonego w kulturze i zawsze czytelnego w tajemnicy Bożego Miłosierdzia.

5. W imię Jezusa Chrystusa Ojciec Święty przybył do Toronto i do Krakowa, a przed laty - do Drohiczyna. W imię Jezusa Chrystusa dzieli się z nami swoją wiarą, nadzieją i miłością. Odwołując się do osoby Syna Bożego niesie nam wszystkim, a zwłaszcza Młodzieży radosną nowinę, że "Bóg bogaty w miłosierdzie w Chrystusie objawia każdego dnia swoją miłość. To On, zmartwychwstały Chrystus, mówi dziś do każdego i każdej z was: ´Przestań się lękać! Jam jest Pierwszy i Ostatni, i żyjący. Byłem umarły, a oto jestem żyjący na wieki wieków´ ( Ap 1, 17-18). Oto przesłanie Bożego Miłosierdzia - powiedział Papież - które przynoszę dziś mojej Ojczyźnie i moim rodakom: ´przestań się lękać´! Zaufaj Bogu, który bogaty jest w miłosierdzie. Jest z tobą Chrystus, niezawodny Dawca nadziei" (Kraków - Balice, 15 sierpnia 2002 r.).

Dziewczęta i Chłopcy, wiele jest w Was, jak i w nas - dorosłych, źródeł lęku i niepokoju. Nie mamy pewności, czy potrafimy sprostać takim lub innym trudnościom. Wiemy natomiast, że mamy tylko jedno życie. I pragniemy wypełnić je szczęściem.

6. Tylko Jezus Chrystus może nam w tym dopomóc. On jest prawdą, drogą i życiem. Odwiedzajcie Go często, spotykajcie się z Nim chętnie, rozmawiajcie szczerze. On na Was czeka. Czeka także na Kalwarii Podlaskiej w Serpelicach. Jestem głęboko przekonany, że rodzice i nauczyciele, władze szkolne i samorządowe ułatwią Wam przebycie tej niewielkiej trasy po malowniczym Podlasiu.

Razem z nami będzie bp Aleksander Kaszkiewicz z Grodna. Postarajmy się ponownie odkryć i przeżyć ducha Toronto i Krakowa. Takiego ducha potrzebujecie Wy, Młodzi Ludzie. Czeka nań Podlasie i Polska. Bądźcie hojnymi siewcami tego najzdrowszego z ziaren, bo wyrosłego z gleby miłosierdzia Bożego!

Oddany w Panu