W dniach 8-19 lipca grupa dzieci z naszej diecezji uczestniczyła w koloniach "Wakacje z Jezusem" w Suchej Beskidzkiej. Była to dosyć spora, bo licząca ponad 150 osób gromadka uczniów szkół podstawowych i gimnazjalnych z Zamościa, Lubaczowa i okolic. Dyrektorem tej organizowanej od paru lat akcji letniej był ks. Grzegorz Zastawny z tamtejszej parafii pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny. Zorganizowaniem wyjazdu dzieci zajął się Sebastian Nowosad - katecheta pracujący w Gimnazjum nr l w Zamościu, a opiekunami byli katecheci, pedagodzy, studenci oraz klerycy. Po ubiegłorocznym pobycie nad morzem tym razem dzieci miały okazję podziwiać piękne okolice Beskidu Żywieckiego i Makowskiego.

Każdy dzień rozpoczynał się gimnastyką. Bardzo przydało się nam sąsiadujące z budynkiem internatu boisko oraz ścieżka zdrowia. Przed śniadaniem uczestniczyliśmy we wspólnych modlitwach oraz krótkiej katechezie przygotowanej przez kleryków bądź katechetów. Po śniadaniu czekała nas główna atrakcja dnia, np. wycieczki autokarowe - zwiedzaliśmy Wadowice, Kalwarię Zebrzydowską, gdzie uczestniczyliśmy w nabożeństwie Drogi Krzyżowej na słynnych kalwaryjskich dróżkach, Kraków, Zakopane, no i samą Suchą Beskidzką z pięknym zamkiem - "małym Wawelem" i karczmą Rzym. Innym razem w pocie czoła wdrapywaliśmy się na szczyty: Leskowiec czy Przysłop, a czasami wwoziła nas na nie kolejka - kolejką torową wjechaliśmy na Gubałówkę, a kolejką gondolową na Szyndzielnię. Szczególnie dużo radości dostarczył nam pobyt w Rabkolandzie.

Prawie każdego dnia uczestniczyliśmy w Eucharystii, sprawowanej najczęściej w miejscowym kościele. Jedna z nich celebrowana była w klasztorze ojców karmelitów bosych w Zawoi. Po południu przeważnie graliśmy w piłkę, a także organizowaliśmy konkursy piosenki religijnej, kolonijnej i konkurs wiedzy religijnej. Odbyły się trzy dyskoteki, w tym jedna w stylu lat 60.

Czas po kolacji to czas pogodnych wieczorów, czas radości przy zabawach i piosenkach. Słowa chyba największego przeboju tych kolonii: Radujmy się wszyscy. On naszym Panem jest brzmiały z ogromną siłą i oddawały wrażenia nas wszystkich. O tym, czego może dokonać Jezus w życiu człowieka, mieliśmy okazję dowiedzieć się słuchając pięknych świadectw dwóch kleryków przygotowujących się do pracy na misjach: Darka - studiującego w Holandii i Krzysztofa - kształcącego się we Włoszech.

W koloniach uczestniczyło dwoje niepełnosprawnych dzieci, ale i one mogły poczuć smak górskiej wspinaczki. Czasem tylko wózek Natalki zamieniał się w "lektykę" niesioną przez najbardziej rosłych opiekunów, bądź zawsze chętnych do pomocy chłopców z grupy pana Sebastiana, albo też Michał dzielnie kończył wspinaczkę pod czujnym okiem pana Janusza i starszych kolegów.

Każdy dzień kończył się modlitwą. Uczestnikom kolonii często zwracano uwagę na takie sytuacje, w których mogą spotkać Jezusa, doświadczyć Bożej miłości. Mówiono o Eucharystii, o sakramencie pojednania, o drugim człowieku, który czasem potrzebuje naszej pomocy, a czasem liczy na naszą cierpliwość i wyrozumiałość, a także o pięknie przyrody. Kiedy zadawano pytanie: "kto z was spotkał Jezusa?", każdego dnia przybywało rąk w górze, mówiących nam o tym, że czas spędzony w Suchej Beskidzkiej był nie tylko czasem odpoczynku, ale też czasem spotkania z dobrym, kochającym Bogiem.