Jezus Prawdą

Jako potomni światłych filozofów - Sokratesa, Platona, Arystotelesa - mamy szczęście znać naukę największego Nauczyciela Prawdy: Jezusa Chrystusa. Syn Boży swoim głoszeniem Ewangelii i całym życiem głosi jedyną Prawdę o Bogu i człowieku. Pan Jezus mówi o sobie: Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej, jak tylko przeze Mnie (J14,6). Jezus jest Słowem Boga, które stało się Ciałem i zamieszkało wśród nas. Jest Prawdą, która oświeca nasze życie i objawia, jakimi z natury naprawdę jesteśmy. Odkrywa drogę, po której mamy iść, by zostać przekształconymi na Jego obraz (por. Rz 8,29). Prawda ta jest życiem Jezusa – i to życie ma objawić się w nas (por. 2 Kor 4,10).

Jezus Drogą ku Prawdzie

Jezus Chrystus w swojej miłości do każdego człowieka przez Ewangelię zsyła swoje światło do naszego życia. Dzięki Duchowi Świętemu przyznajemy, że jesteśmy grzesznikami i potrzebujemy przebaczenia, odkupienia i usprawiedliwienia, co prowadzi nas do opamiętania i nawrócenia. Syn Boży w swojej Ewangelii pokazuje nam, że sami nie jesteśmy w stanie zwyciężyć zła i grzechu w sobie. Jednak jeżeli uniżymy się przed Bogiem i przyjmiemy prawdę o sobie, wtedy Duch Święty może nas oświecić i poprowadzić. Duch daje nam moc, by czynić wolę Bożą. Działanie Boże dostrzegali w swoim życiu święci, a pośród nich bł. Maria Pasterka, gdy mówiła: Czego Bóg chce? Tylko naszego dobra i uświęcenia. Wierz Mu, że wie, co temu celowi najlepiej odpowiada.

Prawda to szczęście

Nie ma większego błogosławieństwa i szczęścia dla człowieka na tej ziemi, niż życie w prawdzie. Oznacza to, że odważne przyznanie się do prawdy, rzetelna ocena rzeczywistości oraz nienawiść do kłamstwa i wszelkiego grzechu, czego doświadczamy mocą Ducha Świętego, daje nam poczucie czystego sumienia i pewność kroczenia drogą Ewangelii. Wtedy też wzrastamy w uświęceniu i przekształcamy się na obraz Chrystusa. Pochwała za taką postawę płynie z kart Biblii z ust Apostołów i pierwszych chrześcijan. Oto stwierdzenie Gajusa: Ucieszyłem się bardzo z przybycia braci, którzy zaświadczyli o prawdzie twego [życia], bo ty istotnie postępujesz zgodnie z prawdą. Nie znam większej radości nad tę, kiedy słyszę, że dzieci moje postępują zgodnie z prawdą (3J3-4). Dla Założycielki Sióstr Pasterek największym autorytetem są słowa samego Jezusa, wypowiedziane do św. Augustyna i św. Katarzyny Sieneńskiej, które aż po dzień dzisiejszy stanowią podstawę życia duchowego: Poznaj siebie i poznaj Mnie - oto prawdziwa droga do prawdy i szczęścia.

Prawda to nadzieja

Kiedy poznajemy prawdę o nas samych, nie popadamy w zniechęcenie. Duch Prawdy napełnia nas nadzieją, bo jest Duchem mocy. To właśnie dzięki Niemu możemy zwyciężyć wszystko, co stoi między nami a naszym celem, by stać się podobnym do Chrystusa. Dlatego każdy, kto pokłada w Nim nadzieję, uświęca się, podobnie jak On jest święty (1J 3,3). Tylko w takim stopniu możemy zostać zbawieni i uświęceni, w jakim umiłujemy prawdę. Dlatego przyjmijmy ją z otwartym sercem, nawet jeśli boli. Gdy prawda nas wyzwoli i zbawi – osiągniemy wspaniały rezultat! Bądźmy więc odważni i spójrzmy prosto w oczy wszelkiej prawdzie: Bożej i ludzkiej. Nie bójmy się konsekwencji, one poprowadzą nas do wewnętrznej wolności. Ten, który w swojej wielkiej miłości pokazuje nam prawdę o nas samych, uwolni nas i zbawi od tego, co nam zagraża, kiedy stajemy w obronie jakiejś wartości.

Błogosławiona Maria Karłowska podpowiada nam, że najlepszą drogą do osiągania wielkich rzeczy jest modlitwa.

Apostolstwo Prawdy

Słowa i czyny są owocami życia, które określają nasze nastawienie względem prawdy. Jeżeli nie miłujemy prawdy, nie poszukujemy jej, a nawet odrzucamy – wtedy też odrzucamy zbawienie. Jeśli rzeczywiście miłujemy prawdę i szukamy jej - przyjmiemy zbawienie i otrzymamy nagrodę: pokój serca na ziemi i koronę życia wiecznego. Jakie są sposoby ofiarowania swego życia w intencji zwycięstwa dobra na tej ziemi? Okazuje się, że cierpienie fizyczne i duchowe ma ogromną wartość. Przypomina nam o tym nasza ukochana Patronka Maria Pasterka, która zaprasza swoje siostry i każdego z nas: Służyć Najświętszym Sercom: Jezusa Dobrego Pasterza i Maryi, Matki Dobrego Pasterza, poświęcić całe życie, wszystko czym jesteśmy, wszystko co uczynić możemy na uczczenie i rozszerzenie czci Jezusa i Maryi, zastosować się we wszystkim do Ich Woli świętej - to już jest służyć Im, ale to nie jest wszystko, czego te Najświętsze Serca żądają od Pasterek. Każdy ból, niewygoda, samotność i niezrozumienie, przyjęte przez nas z pokorą i poddaniem się woli Bożej, mogą wyprosić potrzebne łaski nam samym, naszym rodzinom i bliskim, naszej Ojczyźnie i całemu światu. I choć dopiero w wieczności Bóg ujawni nam owoce naszego cierpienia i darów, jakie Mu składamy, to jednak czasami już tu na ziemi będziemy mogli dostrzec rzeczywistość zmieniającą się na lepszą.