Co możemy zrobić dla niewierzących rówieśników? Chwalą się nieraz, że mają pieniądze, ale pieniądze to przecież tak mało?

Nam, młodym, potrzebni są ludzie z autorytetem. Co mamy robić, jeśli tacy ludzie, czasem nawet duchowni, zachowują się źle, jeśli nie możemy mieć do nich zaufania?

Jak my, w naszym wieku, możemy przeciwdziałać prześladowaniom religijnym, brakowi tolerancji, nienawiści i agresji?

Dlaczego w Irlandii ciągle mordują się chrześcijanie - katolicy i protestanci?

Jakie zadania stawia przed nami Kościół w dziedzinie obrony życia, przeciwstawiania się aborcji i eutanazji?

Czy ludzie dorośli potrafią dostrzec w nas wartościowych ludzi? Czy potrafią rozpoznać w nas dobro i nadzieję mimo, że ubieramy się lub zachowujemy inaczej niż oni?

Czy w świecie bez Biblii można spotkać Boga?

Dlaczego społeczeństwo belgijskie, w większości wychowane w szkołach katolickich, wyraziło zgodę na eutanazję?

To tylko niektóre pytania zadane przez uczniów Katolickiego Liceum i Gimnazjum. Z okazji dziesięciolecia szkół katolickich do Szczecina przyjechali goście z różnych stron Europy: z Belgii, z Danii, Norwegii, Irlandii. Był wśród nich bp Donal McKeown z Irlandii Północnej i Etienne Verhack z Belgii, sekretarz generalny Europejskiej Rady ds. Szkolnictwa Katolickiego. Było poważne sympozjum z poważnymi wykładami, ale było także nie mniej ważne spotkanie panelowe z młodzieżą. Temat bardzo poważny - Młodzież wobec wyzwań współczesności - ale trzeba było tak go podjąć, by młodzież naprawdę w nim uczestniczyła.

W seminaryjnej auli zebrało się pół setki młodych ludzi. Podzielili się na małe zespoły i otrzymali czas - mieli go wykorzystać na przygotowanie własnych pytań. - Mogą to być pytania, które wprawią nas w zakłopotanie, mogą nas nawet zirytować, ale muszą to być wasze własne pytania i wasze problemy - mówili organizatorzy. W grupach młodzież pracowała ostro, spierała się nad pytaniami, wyznaczała swoich przedstawicieli do ich publicznej prezentacji. Przy niektórych musieli pokonać obawy: Czy zostaniemy potraktowani poważnie? Czy wypada o to pytać? Potem jeszcze trzeba było pokonać lęk przed publicznym występem wobec takich słuchaczy, tak licznie zgromadzonych. Z tym poszło łatwo: Hello everybody! - rozpoczęła jedna z pytających.

Uczestnicy dyskusji byli zaskoczeni pytaniami - na własne oczy widzieli i słyszeli, że pytań nie tworzyli nauczyciele, a jednak były bardzo prawdziwe i głębokie. Nie przeszkadzało im, że były trudne - o sprawach trudnych trzeba rozmawiać, tylko tak można je przezwyciężać. Irlandzki Ksiądz Biskup z bólem, ale bardzo chętnie i otwarcie mówił o problemach swojej ojczyzny - zarazem pokazywał, jak wiele dzieje się tam dobra, choć o tym się nie mówi. Również E. Verhack nie ukrywał swojego bólu z powodu złego głosowania dzisiejszych belgijskich parlamentarzystów. Wyraził nadzieję, że nawet przy obecnym ustawodawstwie szpitale nie zgodzą się na wykonywanie zabiegów eutanazji, a po następnych wyborach do władzy wróci prawica i przywróci stosowanie prawa moralnego w tej dziedzinie.

Pytań było moc - były ich własne, młodzieżowe, czasem nieporadne w słowach, ale prawdziwe i głębokie w treści. Teraz trzeba to poszerzyć - trzeba, by i nauczyciele, i młodzież szkół katolickich coraz bardziej uczestniczyli w życiu szkół całego miasta. By dawali świadectwo.