Wiemy, że w wychowaniu nie chodzi tylko o dydaktykę, o doskonalenie metod czy przekazywanie wiedzy, ale o pogłębioną formację, która opiera się na bezpośrednim, osobowym spotkaniu z człowiekiem, na wzajemnym świadectwie. Chodzi o autentyczne spotkanie z drugą osobą, którą trzeba wysłuchać i zrozumieć. Niedościgniony wzór spotkania z drugim człowiekiem pozostawił nam Jan Paweł II. Jego przykład jest bardzo potrzebny w dzisiejszych czasach, które proponują człowiekowi jedynie powierzchowne, atrakcyjne programy. Tymczasem w autentycznej formacji chodzi o to, aby nie poddawać się preferowanym przez media chwilowym modom. My przede wszystkim potrzebujemy prawdziwej jedności - jeden z drugim.
Jan Paweł II często wzywał nas, abyśmy wszyscy stanowili jedno. Już dwa tysiące lat minęło, a Jezus i Jego namiestnik na ziemi wciąż wołają o jedność. To ona jest troską prawdziwego formatora. Takich formatorów, świętych, rozumiejących człowieka, jak Jan Paweł II, zna historia całego chrześcijaństwa. Kto policzy tych, którzy za sprawę formacji człowieka, za jego dobro dali się ukrzyżować?
I choć świat wciąż przyspiesza, choć wciąż zdobywamy, odkrywamy, walczymy o to, aby zaistnieć, mieć dużo, dziś najważniejsze jest to, aby kochać tego, za którego jesteśmy odpowiedzialni. W ten sposób nikt dla nas nie będzie anonimowy.
Trzy niezwykłe historie ludzi, których wiara została poddana radykalnej próbie. Pierwsza rozpoczyna się od niewyobrażalnej tragedii i pytania: „Jeśli Bóg jest dobry, dlaczego do tego dopuścił?” Druga pokazuje młodego człowieka piszącego z zachwytem o zjednoczeniu z Chrystusem — człowieka, który później stanie się jednym z największych przeciwników religii. Trzecia prowadzi nas na nocny spacer C.S. Lewisa z J.R.R. Tolkienem i do zaskakującej podróży, podczas której niewierzący pisarz odkrył, że… już wierzy.
Dlaczego św. Piotr rozpoznał w Jezusie Mesjasza, choć faryzeusze wiedzieli o religii znacznie więcej? Czy wiara jest rezultatem logicznego rozumowania, osobistej decyzji, a może darem, którego człowiek nie potrafi sam sobie zapewnić? I co zrobić, gdy czujemy, że nasze połączenie z Bogiem staje się coraz słabsze?
Wyznawcy Marksa i Engelsa od początku starali się niszczyć kult Matki Bożej. W Polsce największy atak skierowano na Jasną Górę.
Matka Boża Częstochowska od wieków jest traktowana przez Polaków jako szczególna ich Obrończyni. Nie bez powodu obwołali Ją już w XVII wieku Królową Polskiej Korony. Obronę tożsamości narodu, odrodzenie ojczyzny czy wreszcie Cud nad Wisłą przypisywano Jej skutecznemu wstawiennictwu. Nie mogło się to podobać komunistom traktującym religię jako „opium ludu”. Narzucone po wojnie w Polsce władze traktowały Matkę Bożą z Jasnej Góry niemalże jak osobistego wroga, szczególnie po wydarzeniach w Lublinie w 1949 r., kiedy to wizerunek Madonny Częstochowskiej znajdujący się w miejscowej katedrze zapłakał, zakłócając obchody piątej rocznicy uchwalenia Manifestu PKWN. W zamieszkach, które miały wtedy miejsce na placu katedralnym, pobito kilkaset osób, wiele trafiło do więzienia, co uświadomiło społeczeństwu prawdziwy stosunek komunistów do religii.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
