W hołdzie Słudze Bożemu Janowi Pawłowi II, niestrudzonemu obrońcy życia, w pierwszą rocznicę obchodów Jego odejścia do Domu Ojca, metropolita krakowski kard. Stanisław Dziwisz w niedzielę 19 marca 2006 r. poświęcił tzw. Okno życia. To specjalne, bezpieczne miejsce przy ul. Przybyszewskiego 39, przygotowane dla matek, które nie chcą lub nie mogą zatrzymać przy sobie nowo narodzonych dzieci, umożliwiające pozostawienie dziecka, którym zaopiekują się siostry nazaretanki. Pomysł ten powstał z inicjatywy Wydziału Duszpasterstwa Rodzin Kurii Metropolitalnej oraz Caritas Archidiecezji Krakowskiej.
Okno otwiera się od zewnątrz, jest w nim zamontowane ogrzewanie i wentylacja. Wewnątrz okna jest miejsce na pozostawienie niemowlęcia. Alarm w przypadku otwarcia okna powiadomi mieszkające w domu siostry nazaretanki. Okno jest oznaczone papieskim herbem Jana Pawła II i napisem OKNO ŻYCIA.
- Służba życiu zawsze jest wielkim i świętym darem Boga. Darem, który Ojciec powierza miłości rodziców i nas wszystkich. Tego daru nikomu i za żadną cenę nie wolno niszczyć. Zabicie poczętego dziecka jest grzechem wołającym o pomstę do nieba i Bóg upomni się o to niewinne życie. Obowiązkiem nas wszystkich, zarówno wierzących, jak i niewierzących, w imię wiary i miłości Ojczyzny, jest ratowanie każdego poczętego dziecka, na które człowiek podnosi rękę, by je unicestwić.
Okno życia to ratunek dla dziecka, któremu rodzice odmówili miłości. To także wielkie wezwanie, by w naszych rodzinach było więcej miłości, troski o przygotowanie do życia w sakramentalnym małżeństwie i do odpowiedzialnego rodzicielstwa - powiedział kard. Dziwisz.
- Jan Paweł II zawsze - i jako biskup krakowski, i jako papież - bronił życia dzieci i troszczył się o los matek. Wizyty Ojca Świętego w Krakowie gromadziły tłumy, które zbierały się zawsze wieczorami pod oknem na Franciszkańskiej. Tak samo w czasie Jego choroby i odchodzenia ludzie trwali na modlitwie wpatrzeni w papieskie okno. Jemu chcemy dedykować to okno, przeznaczone dla dzieci - Okno życia - mówi ks. Bogdan Kordula, dyrektor Caritas Archidiecezji Krakowskiej. Ks. Kordula zapowiada również, że podobne okno zostanie zainstalowane jeszcze przed wakacjami w Nowej Hucie.
Parafia musi zapłacić 30 tysięcy złotych. Za zakłócanie spokoju dźwiękiem dzwonów kościelnych. Wyrok jest nieprawomocny.
Wyrok zapadł 22 maja. Sąd nakazał parafii ograniczenie „immisji dźwiękowych” poprzez „użytkowanie w związku z wszystkimi uroczystościami religijnymi, w tym mszami, pogrzebami, procesjami, wyłącznie najmniejszego dzwonu, maksymalnie dwa razy dziennie w dni powszednie oraz trzy razy dziennie w niedziele i święta na okres nie dłuższy niż 3 minuty”. Mało tego, dzwon i tak nie może rozbrzmieć, choćby nawet w tej sprawie nikt nie wnosił o apelację. Dlaczego? Sąd zdecydował, że najpierw trzeba zainstalować na dzwonnicy „właściwie działający mechanizm” ograniczający czas dzwonienia do 2 minut.
Nie gubię dokumentów ani portfela, a jeśli na chwilę zawieruszę klucze, sama je w krótkim czasie odnajduję. Mam za to osobliwy zwyczaj wzdychania do niego, by pomógł mi znaleźć... miejsce do parkowania. Działa za każdym razem.
Najwyraźniej on jest pobłażliwy i stoicko cierpliwy nawet wobec nie najmądrzej proszących, a może, jak coraz częściej podejrzewam, ma ogromne poczucie humoru. Św. Antoni. Kochany w Polsce i w najróżniejszych zakątkach świata, najmocniej jednak we Włoszech, gdzie zdaje się, że swą popularnością przewyższa samą Matkę Bożą. Dowodem na to są jego figury zasypane stosem listów z prośbami o rozwiązanie problemów znacznie poważniejszych niż ten przywołany przeze mnie.
Jakie są ostateczne rzeczy człowieka? Takie pytanie pamiętamy na pewno z katechizmu. Pamiętamy też pewnie odpowiedź na to pytanie. Ostatecznymi rzeczami człowieka są: śmierć, sąd Boży, niebo albo piekło. Ale czy piekło może być puste? Czy możliwe jest, by wszyscy ludzie zostali zbawieni? Te pytania pojawiają się już od pierwszych wieków chrześcijaństwa.
Jak w każdej dyskusji teologicznej – zaczynamy od sięgnięcia do Pisma Świętego. Tam szukamy objaśnienia, wskazówek i rozwiązania wątpliwości. Tymczasem Biblia daje nam argumenty zarówno za powszechnym zbawieniem, jak też za wiecznym potępieniem. Polemika często polega na ustawieniu się radykalnie po jednej lub po drugiej stronie sporu, a trzeba spojrzeć całościowo na źródła skrypturystyczne i osadzić je we właściwym kontekście.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
