W tej części naszego cyklu wprowadzającego w lekturę Biblii postaram się Państwu wskazać na sens i celowość identyfikacji najstarszych formuł wyznań wiary występujących w Nowym Testamencie, o których była mowa przed dwoma i czterema tygodniami. Można powiedzieć, że odnalezienie i wyodrębnienie tego typu tekstów pomaga nam co najmniej w dwóch bardzo ważnych sprawach, odnoszących się wprost do poznawania myśli pierwotnego chrześcijaństwa.
Otóż w pierwszym rzędzie dowiadujemy się, że wiara wyrażała się w takich, a nie innych terminach w czasach o wiele bardziej odległych od momentu powstania konkretnych pism, które je cytują. W ten sposób, nie negując autentyczności np. Listów św. Pawła jako wiarygodnych dokumentów dla starożytności chrześcijańskiej (sięgają one bowiem lat pięćdziesiątych I wieku po Chr.), możemy dotrzeć do najstarszych formuł wyznań wiary, które przenoszą nas do pierwszych lat po śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa z Nazaretu.
Nie ulega wątpliwości, że w tekstach, gdzie sam Apostoł Narodów zapewnia, iż przytacza wypowiedzi przejęte od innych, mamy do czynienia z najstarszymi wyznaniami wiary. Jako przykład niech posłużą nam choćby zdania zaczerpnięte z Pierwszego Listu do Koryntian: „Przekazałem wam na początku to, co przejąłem: że Chrystus umarł - zgodnie z Pismem - za nasze grzechy, że został pogrzebany, że zmartwychwstał trzeciego dnia, zgodnie z Pismem; i że ukazał się Kefasowi, a potem Dwunastu” (15, 3n). W innych przypadkach, w których elementy językowe, stylistyczne albo też merytoryczne pozwalają rozpoznać w nich formułę wyznania wiary, mamy też do czynienia z analogicznymi zapożyczeniami.
W drugim zaś rzędzie możemy lepiej wniknąć w myśl konkretnego biblijnego autora oraz w jego sposób postrzegania i pogłębiania zarazem wyznawanej wiary. Dzieje się to poprzez skrupulatne analizowanie dodatków, komentarzy lub poprawek, które zamieścił autor natchniony, cytując jakąś powszechnie znaną konfesyjną formułę. Dzięki temu możemy obserwować narodziny teologii, czyli nauki o Bogu, sięgając niejako do jej jak najbardziej autentycznych i najbliższych Objawieniu wypowiedzi, które odnoszą się wprost do wiary w Jezusa Chrystusa Syna Bożego.