Reklama

Położyła Go w żłobie, bo nie było dla Nich miejsca w gospodzie...

Niedziela Ogólnopolska 31/2007, str. 30

Ks. Zbigniew Suchy: - Mam nadzieję, że mimo okresu wakacyjnego uda nam się od czasu do czasu zagościć w domach Czytelników z refleksjami na temat powołania - duszpasterskiego hasła tego roku. Chciałbym zapytać o powołanie człowieka do życia w rodzinie. Wiem, że tytuł tej refleksji jest może szokujący, ale nasunął mi się w trakcie śledzenia medialnej wrzawy wokół kazania Księdza Arcybiskupa wygłoszonego w Boże Ciało. Wśród wielu wątków, zarzutów, nikt albo prawie nikt nie podjął ważnego tematu, mocno w tym kazaniu zaakcentowanego - zagrożeń rodziny. Jak Ksiądz Arcybiskup myśli: dlaczego?

Abp Józef Michalik: - Mam nadzieję, że zagrożenia, o których mówimy, znajdą jakiś rezonans. Jestem człowiekiem, który już sporo przeżył, i przyznam, że nie mam złudzeń, kto i co niszczy rodzinę, ale mówić o zagrożeniach trzeba. Obowiązkiem pasterskim jest zwrócenie uwagi na typowy dla tej formacji apel Federacji, ogłoszony z inspiracji Wandy Nowickiej. Dlaczego prasa nie podjęła tego tematu - nie wiem.

- Nie rozumiem...

- Gerard Defoi kiedyś powiedział: „Miłość zredukowana do przejściowej namiętności, cała płciowość zredukowana do banalnego zaspokojenia, rodzina zredukowana do przejściowego stanu - to człowiek umniejszony do granic klęski w społeczeństwie, które się boi”. Walka z rodziną jest dziś na skalę światową prowadzona w sposób przerażająco zmasowany, a jednocześnie mocno zakamuflowany. Nikt nie mówi o tym, że walczy z rodziną, bo byłoby to socjotechniczne samobójstwo. Nie! Wszyscy rzekomo troszczą się o rodzinę, o jej szczęście, tyle że wbrew naturze, wbrew logice i doświadczeniu wieków, a są to siły, które to rzekome szczęście kreują w sposób szkodzący rodzinie. Jest to akcja długofalowa i ci, którzy ją prowadzą, mają dużo cierpliwości. Mają też nadzieję, że swój cel osiągną. Dlatego nie podejmują polemiki, nie komentują pojawiających się tu i ówdzie głosów mówiących o zagrożeniu. Im więcej takich głosów, tym większy robi się zamęt wokół tematów zastępczych. Ostatnio takim tematem był unijny „pierwiastek”. Przyznam, że nieźle się tym bawiłem. Przypomniała mi się sytuacja z czasów jeszcze komunistycznych lub tuż po nich, kiedy dotkliwie brakowało towarów, środków na wypłaty i wtedy wymyślono takie słowo wytrych - „indeksacja”. Opowiadał pewien ksiądz, że przyjechał kiedyś do domu odwiedzić rodziców i zastał swojego ojca, który zdenerwowany pomstował na tych, którzy nie chcą indeksacji jako panaceum na całe to nieszczęście, w którym żyliśmy. Ksiądz przetrzymał całą lawinę słów ojca i zapytał: - Tato, a co to jest ta indeksacja? Ojciec się zmieszał i zaczęli rozmawiać jak syn z ojcem o życiu, o rodzinie. Warto może i dziś zapytać, także redaktorów wyśmiewających i krytykujących te zmagania o polską tożsamość: - Co to jest ten „pierwiastek” polski na unijnym forum?

- Wróćmy do rodziny.

- Tak, rodzina jest zagrożona z powodu zasadniczego nieporozumienia, jakim jest błędna interpretacja ludzkiego powołania do istnienia w ogóle. Współcześni wrogowie rodziny chcą wmówić społeczeństwu, że to człowiek jest dystrybutorem istnienia. Przyjmując takie założenie, zaczynamy dążyć ku bardzo niebezpiecznej - powiedziałbym - wprost tragicznej sytuacji zagrożenia istnienia ludzkości.
Zacznijmy od prawdy katechizmowej - Bóg stworzył naturę ludzką łączącą dwa światy - złożoną z duszy i ciała. Każda osoba jest stworzona na obraz Boży, przewyższa cały świat widzialny i ma przeznaczenie wiekuiste. Prawda o pochodzeniu człowieka od Boga Stwórcy oznacza, że nie tylko pojedynczy człowiek, ale także cała ludzkość jest stworzona przez Boga. Inaczej mówiąc, rodzina ludzka związana jest wspólnym pochodzeniem od Boga Stwórcy.
Przyjęcie takiej prawdy, z dodaniem wdzięczności za to, że Bóg darem stworzenia podzielił się z człowiekiem, ustala właściwą perspektywę mówienia o człowieku i rodzinie złożonej z ojca i matki.
Rodzina jest zatem święta, bo w niej, w akcie powołania do życia ludzkiego istnienia, uczestniczy Bóg, nawet jeśli - co może się zdarzyć - ten ludzki akt poczęcia jest grzeszny, nawet jeśli jakaś rodzina nie jest miejscem najdoskonalszym. Zniszczenie świętości prowadzi do degradacji człowieka, a w konsekwencji - rodziny. Zniszczenie świadomości potrzeby dążenia do świętości rodziny stwarza chorą sytuację, której jesteśmy świadkami.

- To znaczy?

- Prowadzi do uprzedmiotowienia człowieka. Dziecko żyjące pod sercem matki nie jest własnością tylko jej i jej męża, ojca dziecka, ale jest darem i powiedzmy to jasno - jest własnością Boga.
Umierający stary człowiek nie jest własnością społeczeństwa ani rzeczą, z którą może ono zrobić, co zechce, ale należy on do Boga.
Wreszcie istota ludzka nie została pomyślana jako zabawka dla ludzi silniejszych, mających władzę, w których głowach roją się chore pomysły i którzy chcą bawić się dzieckiem jako dwie kobiety czy dwóch mężczyzn. To droga do katastrofy. Lawina może być trudna do zatrzymania. Kilka miesięcy temu pojawiła się wiadomość o dziecku, które ma dwie mamy i jednego ojca. Czy może to sobie wyobrazić człowiek o prawidłowo ukształtowanym sumieniu?

- Ale skąd ta agresja wobec rodziny?

- Rodzina jest podstawowym i najważniejszym miejscem formacji. Tu człowiek poznaje i przyjmuje swoją pierwszą, najważniejszą hierarchię zachowań, do których będzie wracał w całym życiu jak do punktu odniesienia. Uformowane w dobrej rodzinie sumienie będzie na zawsze wrażliwe i samodzielne, odpowiedzialne, trudne do definitywnego zmanipulowania. I tego boją się konstruktorzy nowej „moralności”.
Przestańmy może teoretyzować. W „Rzeczpospolitej” (z 23 kwietnia 2007 r.) ukazał się artykuł Barbary Fedyszak-Radziejowskiej pt. „Dzieje kłamstwa katyńskiego”. Autorka ujawniła tam pewną ważną prawdę. Sondaż OBOP-u przeprowadzony na temat Katynia wśród młodzieży przed rokiem 1989, a więc w czasie trwania kłamstwa katyńskiego, ujawnił, że 62% respondentów wiele słyszało o zbrodni katyńskiej, a 78% tychże wiedziało, że zbrodni tej dokonali Rosjanie. To samo badanie przeprowadzone po roku 1989, a więc w czasie, gdy już o tym wolno było mówić i pisać, ujawniło rzecz niepokojącą. Tylko 29% respondentów słyszało o zbrodni katyńskiej i tylko 52% młodych ludzi miało świadomość, że zrobili to Rosjanie. Autorka konkluduje: „Sondaż pokazuje, że sprawa Katynia dowodzi siły republikańskiego społeczeństwa, które okazało się bardziej skuteczne od systemowej propagandy. Okazało się, że rodzinny przekaz może zastąpić szkołę i struktury państwowe, jeśli, oczywiście, rodzina jest czymś więcej niż tylko gospodarstwem domowym, jak ostatnio sugerują podręczniki socjologii”.
Sądzę, że można to zostawić bez komentarza. Już wiemy, co oznaczają słowa o społeczeństwie, które się boi. Wrogowie prawdy boją się rodziny, która ogranicza im możliwości manipulacji. Pamiętajmy też, że zmęczony pracą zawodową i życiem człowiek odradza się, odzyskuje siłę, leczy się z napięć w zdrowej, stabilnej rodzinie.

- Co zatem należy czynić?

- Zacząć słuchać Pana Boga, zaufać Bogu i Kościołowi, a nie fałszywym prorokom. Wszystkie głosy i rady trzeba mierzyć zgodnością z Ewangelią. Są dobre, na ile są zgodne z wolą Boga - Stwórcy natury ludzkiej. Może jeszcze jeden cytat. Słowa napisane przez autorkę w sytuacji kryzysu własnej rodziny, w dniach, kiedy na dodatek umierał jej ojciec: „Dom każdy przesycony jest miarą duchowości człowieka, który go stworzył. Widziałam różne domy. Widziałam takie, które były tylko adresami, i takie, które promieniowały, gadały, śmiały się. Dom to bardzo krucha, delikatna rzecz. Z duchem domu trzeba rozmawiać, aby i on gadał, trzeba piosenki mu śpiewać, aby i on chciał śpiewać, śmiać się do niego, aby i on był uśmiechnięty. Trzeba o niego zabiegać i troszczyć się jak o drugiego człowieka” (Zofia Kucówna, „Zatrzymać czas”).
To bardzo trudne, ale możliwe. Chciałbym jako dopełnienie tej refleksji zaproponować Czytelnikom taką własną rozmowę z rodzinnym domem, korzystając z biblijnych tekstów, jak chociażby historii miłości Abrahama i Sary. Wzruszająca jest delikatność Abrahama wobec cierpienia Sary z powodu jej niemożności bycia matką. Inna księga, która warta jest rodzinnego „dialogu”, to Księga Tobiasza. Jakże piękna jest modlitwa Tobiasza do Boga o zapanowanie nad namiętnościami, o to, by ludzki akt miłości, jak go zamierzył Bóg, nie stał się inwazyjnym niszczeniem życia przez nieuporządkowaną namiętność. A jakże pouczająca jest droga Tobiasza - syna po lek dla ojca. Aniołem jest miłość dziecka do rodziców, która zaprowadzi zawsze na dobre drogi. Nigdy się nie zdewaluuje.

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Wyjątkowy koncert - „Abba Ojcze – Pielgrzymi śpiewają ulubione piosenki Jana Pawła II”

2020-08-04 12:08

[ TEMATY ]

koncert

14 sierpnia o godz. 21:00 TVP1 zaprasza na wyjątkowe widowisko muzyczne poświęcone Papieżowi Janowi Pawłowi II. Na scenie pod batutą Piotra Rubika wystąpi plejada polskich gwiazd, m.in.: zespół Pectus, Katarzyna Cerekwicka i Halina Mlynkova.

Koncert poprowadzą Rafał Brzozowski i Piotr Rubik.

ZAPRASZAMY NA WYJĄTKOWE WYDARZENIE

W piątek, 14 sierpnia na jasnogórskich błoniach spotka się grono radośnie modlących się wiernych. Będzie to finał czasem kilkunastodniowego wysiłku, jakim jest pielgrzymka na Jasną Górę. Dla zmęczonych pielgrzymów nagrodą będzie wyjątkowy koncert, podczas którego razem z artystami, wspaniałą orkiestrą i znakomitym dyrygentem wspólnie zaśpiewają pieśni i piosenki.

POBIERZ ŚPIEWNIK

Na jasnogórskich błoniach usłyszymy „Barkę”, „Abba Ojcze”, ale też piosenki, które powstały na kanwie polskich i zagranicznych przebojów. Nie zabraknie przebojów z repertuaru Piotra Rubika np. „Niech mówią że…”
„Abba Ojcze – pielgrzymi śpiewają ulubione piosenki Jana Pawła II”

14 sierpnia 2020 r (piątek) - wigilia uroczystości Wniebowzięcia NMP
godz. 21.00 Błonia Jasnogórskie

WYSTĘPUJĄCY:
Kierownictwo muzyczne: Piotr Rubik
Soliści:
Rafał Brzozowski
Katarzyna Cerekwicka
Sargis Davtyan
Darek Malejonek
Halina Mlynkova
Aleksandra Nykiel
Filip Lato
Pectus
Anna Wyszkoni
Łukasz Zagrobelny

Emisja: TVP 1 na żywo
WSTĘP WOLNY

Organizator: TVP, Klasztor Jasnogórski, „Fundacja NIEDZIELA. Instytut Mediów”

Patronat honorowy: Abp Wacław Depo – Metropolita Częstochowski
Patronat medialny: Tygodnik Katolicki "Niedziela"  

 

Koncert „Abba Ojcze – Pielgrzymi śpiewają ulubione piosenki Jana Pawła II” 14 sierpnia o godz. 21:00 TVP1.

Abp Wacław Depo zaprsza wszystkich do udziału i jak zapewnie miejsca wystarczy na pewno dla wszystkich.

ZOBACZ

 To nie będzie zwykły koncert, to będzie spotkanie modlitewne, które rozpocznie Apel Jasnogórski - podkreśla Mariusz Książek z Fundacji Niedziela. Instytut Mediów, współorganizator wydarzenia.

Mamy nadzieję, że to będzie początek pięknej tradycji, która wpisze się na stałe w czas pielgrzymowania na Jasną Górę.

ZOBACZ WYPOWIEDZ

CZYTAJ DALEJ

Abp Szal: szanujmy nasze rodziny i módlmy się, by nie uległy zniszczeniu

2020-08-13 20:17

[ TEMATY ]

rodzina

Przemyśl

abp Adam Szal

Marian Sztajner/Niedziela

Abp Adam Szal

Metropolita przemyski abp Adam Szal podczas czwartkowej mszy św. w Kalwarii Pacławskiej k. Przemyśla nawoływał, aby zwrócić wielką uwagę na rodziny, szanować je i modlić się, aby nie uległy zniszczeniu. Wcześniej odczytał dekret podnoszący tamtejszy kościół do rangi bazyliki mniejszej.

W Kalwarii Pacławskiej od wtorku trwa Wielki Odpust Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. Jego punktem kulminacyjnym była czwartkowa msza święta pod przewodnictwem metropolity przemyskiego abp. Adama Szala, w czasie której został ogłoszony dekret podnoszący kalwaryjski kościół, gdzie znajduje się Sanktuarium Męki Pańskiej i Matki Bożej, do godności bazyliki mniejszej.

Arcybiskup w czasie homilii, zwracając się do wiernych zachęcał, aby pozwolili karmić się eucharystią. „Bez eucharystii my chrześcijanie nie możemy żyć, nie ma niedzieli bez eucharystii, eucharystia gwarantuje nam związek z Panem Bogiem i daje nam siłę do dźwigania krzyża, który przybiera w naszym życiu różną postać(…). Eucharystia daje nam siłę do radykalizmu chrześcijańskiego, który jest tak bardzo potrzebny we współczesnym świecie” - przekonywał hierarcha.

Przypominając słowa kardynała Roberta Saraha z 2018 roku abp Szal mówił, że „trzeba wielką uwagę zwrócić na rodziny”.

„Na rodziny, które są tak niszczone, które są nieraz prowadzone do rozpadu. Szanujmy nasze rodziny i módlmy się o to, aby rodziny nie uległy zniszczeniu” - apelował.

Jego zdaniem właśnie takiej wizji chrześcijaństwa ma pomóc czwartkowa uroczystość, w tym ogłoszenie kościoła w Kalwarii Pacławskiej bazyliką mniejszą.

„To rzeczywiście nobilitacja tego miejsca. Nobilitacja miejsca, w którym Pan Bóg działa. Działa poprzez tajemnicę krzyża, tajemnicę eucharystii, która tu jest tak szczodrobliwie rozdzielana, poprzez tajemnicę Matki Bożej, która tutaj jest tak czczona” – mówił abp. Szal.

Zaznaczył, że w kontekście chrześcijańskim bazylika to dom samego Boga w Trójcy Świętej Jedynego, a w Kalwarii Pacławskiej to także dom Jego Matki.

Podkreśli też, że obecne nadanie tytułu bazyliki mniejszej „jest owocem wiary ludu pielgrzymującego razem z Maryją do Pana Boga, w kierunku tych trzech filarów: krzyża, eucharystii i Matki Bożej”.

Kalwaryjski kościół został podniesiony do godności bazyliki mniejszej decyzją Watykanu.

„Tytuł honorowy bazyliki mniejszej (basilica minor) jest nadawany przez papieża świątyniom wyróżniającym się wartością zabytkową, liturgiczną, pielgrzymkową i duszpasterską” – wyjaśnił PAP o. Jan Maria Szewek, rzecznik prasowy Krakowskiej Prowincji Franciszkanów, którzy od początku istnienia Kalwarii Pacławskiej się nią opiekują.

Po zakończeniu mszy św. odsłonięto tablicę upamiętniającą wydarzenie.

Kalwaria Pacławska to jedno z najbardziej znanych miejsc kultu w Polsce, często nazywana Jerozolimą Wschodu - ze względu na szczególny kult Męki Pańskiej, a z kolei z uwagi na obecność cudownego obrazu Matki Bożej i umiłowanie Maryi przez wiernych, nosi też miano Jasnej Góry Podkarpacia. Jest jednym z najbardziej znanych miejsc pielgrzymkowych w Polsce. Kult Matki Bożej Kalwaryjskiej datuje się już od XVIII stulecia.

Franciszkański kompleks klasztorny w Kalwarii Pacławskiej powstał na wzgórzu Karpat Wschodnich w XVII w. z pobudek religijnych wojewody podolskiego, kasztelana lwowskiego Andrzeja Maksymiliana Fredry z Pleszowic herbu Bończa. Legenda głosi, że podczas jednego z polowań puścił się w pogoń za szczególnie dorodnym okazem jelenia. Niespodziewanie zwierzę zatrzymało się, a wśród jego rogów pojawił się jaśniejący krzyż. Fredro postanowił upamiętnić to miejsce, wznosząc na wzgórzu kościół i klasztor, do którego sprowadził franciszkanów.

W XVII w. do Kalwarii z Kamieńca Podolskiego trafił cudowny obraz Matki Bożej, przed którym niegdyś modlili się królowie: Jan Kazimierz i Jan III Sobieski oraz polscy hetmani i książęta, a ponad 50 lat temu - kard. Karol Wojtyła. W księgach klasztornych i sanktuaryjnych odnotowano ponad 50 cudów.

Wokół klasztoru, wśród łąk i lasów rozsianych jest ponad 40 kaplic, w większości wchodzących w skład Drogi Krzyżowej, Dróżek Pana Jezusa, Dróżek Matki Bożej, Dróżek Pogrzebu i Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. (PAP)

autor: Agnieszka Pipała

api/ mhr/

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję