Reklama

Święta i uroczystości

EWANGELIA WIERSZEM OPOWIEDZIANA

Pokorna Służebnica Pańska

[ TEMATY ]

Zwiastowanie Pańskie

Dante Gabriel Rossetti, „Zwiastowanie”

Dante Gabriel Rossetti, „Zwiastowanie”

Uroczystość Zwiastowania Pańskiego

W naszej pielgrzymce wiary
przybywamy dzisiaj
w Uroczystość Zwiastowania Pańskiego
do miejsca szczególnego,
gdzie - jak czytamy w ołtarzowej inskrypcji -
«Słowo Ciałem się stało» /J 1,14/.

W Betlejem Słowo Boże
ujrzało ludzkimi oczyma
otaczający je świat,
w Nazarecie zaś zaistniało
pod sercem swojej Matki - Maryi,
Pokornej Służebnicy Pańskiej.

Ona jest ową «Panną»
- sławioną w starych księgach -
która «poczyna i rodzi Syna»
o wdzięcznym imieniu «Emmanuel»,
które tłumaczy zbawcze dzieła Boga,
będącego zawsze «z nami» /Iz 7,14/.

Reklama

O ten znak z nieba
boi się prosić król Achaz,
którego młoda małżonka Abbijja
oczekuje narodzin dziecka,
w prostej linii potomka Dawida
o imieniu Ezechiasz /por. Iz 7,11-12/.

Był on królem mądrym i sprawiedliwym,
odnowił kult Boga Jahwe w Jerozolimie
niszcząc przybytki obcych bogów.
«Czynił to, co słuszne w oczach Pana,
zupełnie jak jego przodek Dawid,
w Bogu Izraela pokładając nadzieję» /por. 2Krl 18,3-4/.

Zapisał się on w historii Izraela
złotymi zgłoskami stając się w ten sposób
typem oczekiwanego przez Lud Boży
Mesjasza, Pomazańca Bożego,
który «będzie umiał odrzucać zło
i wybierać dobro» dla swego ludu /Iz 7,16/.

Jest Nim nasz Pan Jezus Chrystus,
poczęty pod sercem Dziewicy Matki
w dniu Zwiastowania Pańskiego
- o czym czytamy w dzisiejszej Ewangelii -
w słowach objawienia Bożego
wypowiedzianych przez Archanioła Gabriela /Łk 1,30-31/.

Reklama

Znane nam wszystkim słowa pozdrowienia anielskiego:
«Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z tobą,
błogosławiona jesteś między niewiastami» /Łk 1,28/,
wyróżniają Maryją pośród niewiast tego świata
jako szczególnie wybraną i przygotowaną
przez samego Boga na Matkę Zbawiciela.

Pokora Maryi wprowadza ją w stan zawstydzenia
wobec słów Posłańca Bożego:
«zmieszała się na te słowa i rozważała,
co by miało znaczyć to pozdrowienie» /Łk 1,29/,
ponieważ sama będąc jeszcze małą dziewczynką
nie do końca rozumie swoje powołanie.

Archanioł Gabriel uspokoi Jej niepokój słowami:
«Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga» /Łk 1,30/.
To już drugi raz anioł mówi o obdarowaniu Maryi
przez samego Boga szczególnym darem «pełni łask» /Łk 1,28/,
które są Jej dane nie dla Niej samej,
lecz dla duchowego dobra całego ludzkiego rodzaju.

Mówi do Niej Archanioł Gabriel:
«Oto poczniesz i porodzisz Syna,
któremu nadasz imię Jezus» /Łk 1,31/,
które -podobnie jak imię Emmanuel -
tłumaczy się w zbawczych dziełach Boga,
ponieważ hb. «Jehoszua» znaczy: «Jahwe jest zbawieniem».

Archanioł w następnych słowach swego orędzia
wypowie proroctwo, dotyczące misji Syna Bożego:
«Będzie On wielki i zostanie nazwany Synem Najwyższego,
a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida.
Będzie panował nad domem Jakuba na wieki,
a Jego panowaniu nie będzie końca» /Łk 1,32-33/.

Zapowiedź ta nie może dotyczyć
życia i posługi ziemskiego człowieka,
gdyż swoim przesłaniem wielokrotnie przekracza
ludzkie zdolności i możliwości działania
w perspektywie dotyczącej tego życia,
jak też życia wiecznego.

Zdaje sobie sprawę z tego przesłania Maryja, pytając anioła:
«Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?» /Łk 1,34/,
lecz ten Jej odpowie jasno i bezpośrednio:
«Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego
osłoni Cię, dlatego też , co się narodzi z Ciebie,
będzie nazwane Świętym, Synem Bożym» /Łk 1,35/.

Nie może być inaczej, gdyż «dla Boga
nie ma nic niemożliwego» /Łk 1,28/,
o czym przekona się Maryja,
gdy usłyszy wiadomość o swej krewnej Elżbiecie:
«poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu
ta, którą miano za niepłodną» /Łk 1,36/.

Nie pozostaje Maryi nic innego,
jak zgodzić się ze słowami Posłańca Bożego.
Wyzna Mu w szczerości swego młodzieńczego serca:
«Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie
według słowa twego» /Łk 1,38/,
dając tym samy przykład nam na odpowiedź Bogu.

Niech więc w czasie naszego życia
nie zabraknie chwil na modlitwę przed Bogiem,
abyśmy - jak Maryja - w głębi naszego serca
mogli usłyszeć Zwiastowanie Pańskie
i z Bożą łaską, byśmy je zrozumieli
i wypełnili nasze życie pięknem i dobrem.

Powiedzmy za Chrystusem -
«Arcykapłanem naszego wyznania» /Hbr 3,1/,
- jak słyszymy dziś w drugim czytaniu:
«Ofiary, ani daru nie chciałeś, aleś Mi utworzył ciało;
całopalenia i ofiary za grzechy nie podobały się Tobie.
Wtedy rzekłem: „Oto idę. W zwoju księgi napisano o Mnie,
abym spełniał wolę Twoją, Boże!» /Hbr 10,5-7; por. Ps 40,7n/.

2014-03-24 12:20

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Czego uczy nas Zwiastowanie?

Niedziela Ogólnopolska 12/2020, str. 17

[ TEMATY ]

Maryja

Zwiastowanie Pańskie

Melozzo da Forlì, Zwiastowanie Pańskie

W Zwiastowaniu spotyka się wola Boża i ludzka. W odpowiedzi, której Maryja udziela Bożemu „chcę”, oglądamy prawdziwą wielkość człowieka.

Czy Zwiastowanie Pańskie to święto Maryi? Już sama nazwa tej uroczystości próbuje uporządkować nasze myślenie i wskazać, kto tu jest najważniejszy. Jak zawsze i jak wszędzie – głównym tematem jest Jezus. Na pierwszym planie znajduje się nie to, co „Maryi”, ale to, co „Pańskie”. Zbawiciel stoi w centrum. Maryja jest tylko służebnicą, która otwiera Mu bramę do życia świata.

Nie, Ona nie jest „tylko”. Paweł VI podkreśla, że „uroczystość ta jest świętem równocześnie Chrystusa i Najświętszej Dziewicy”, bo rola Maryi jest nie do przecenienia. Starożytna liturgia Kościoła podkreśla, że istnieją dwa fiat, które tego dnia zmieniły ludzkie dzieje. Pierwsze wypowiada Syn Boży, który mówi: „Oto idę (...) – abym spełniał wolę Twoją” (por. Hbr 10, 7) – to Jego zgoda na Wcielenie. Drugie fiat to zgoda Maryi.

W ten sposób w Zwiastowaniu spotyka się wola Boża i ludzka. W odpowiedzi, której Maryja udziela Bożemu „chcę”, oglądamy prawdziwą wielkość człowieka. Galilejska Dziewica łamie schemat grzechu, wydawałoby się, że już wpisanego w strukturę świata, i mówi: „Pragnę służyć memu Panu”.

Nasze „tak” na Boże „czy”

Jest jeszcze trzecie fiat, o którym opowiada święto Zwiastowania. To jest nie tylko scena z 2. rozdziału Ewangelii wg św. Łukasza – ta historia jest wpisana w życie każdego z nas. Podobnie jak było w życiu Maryi, Bóg pyta nas: „czy pozwolisz Mi stać się człowiekiem?”, a nasze „tak” ma w nas zdefiniować wszystko. Jezus przychodzi, by pytać o naszą zgodę: „Czy pozwolisz, by stało się, to, czego chce Bóg? Czy Mi w tym pomożesz?”.

Od fiat Maryi zaczęła się nowa era, w której Bóg jest wśród nas. Teraz święta historia świata posuwa się do przodu kolejnymi, powtarzanymi za tamtym pierwszym, zwiastowaniami, w których każdy z nas, jak wtedy Maryja, odpowiada Bogu pełnym ufności „tak”.

Wolność – klucz do bramy

Maryja i my jesteśmy „sługami przy bramie”. Bramą zamkniętą lub otwartą dla zbawczego działania Boga jest wolność człowieka.

Dlatego fiat jest najważniejszym z chrześcijańskich słów. Ma w sobie coś z Boskiego fiat, które stwarzało świat: „Niechaj się stanie światłość.

I stała się...” (Rdz 1, 3), i coś z Bogo-Człowieczego „tak” – zgody z Ogrójca na wypicie kielicha Męki. Człowiek powtarza to najświętsze słowo i zaczyna mieć udział w tworzeniu historii zbawienia...

Pamiętajmy, że zakończenie Zwiastowania mogło być inne. Bóg mógł usłyszeć ludzkie „nie”. Prawdopodobieństwo, że tak się stanie, było ogromne, bo na wadze leżało tyle samo argumentów „za”, co i „przeciw”. Przeważyć miała jedna rzecz: miłość – ale można ją było położyć na każdej z szal: ukochanie siebie albo ukochanie Boga.

Wiemy, dlaczego Maryja wypowiedziała fiat...

Uwierzyć, pokochać, zaufać

Zwiastowanie Maryi jest pierwowzorem naszych spotkań z Bogiem. Gdyby przełożyć je na uniwersalny język serca, powiedzielibyśmy krótko, że Bóg przychodzi do człowieka, że mówi: „kocham Cię”, i wyciąga dłoń.

Jak zareagujemy? Najpierw musimy uwierzyć, że Bóg naprawdę nas kocha. Co dalej? Różnie możemy odpowiedzieć. Zawołać: „Wspaniale, że mnie miłujesz. W takim razie pomóż mi”. Albo rzec: „Dziękuję, że mnie kochasz. Skoro mnie kochasz, na pewno masz dla mnie jakiś podarek”. Albo odwrócić się do Boga plecami: „Nie potrzebuję Twej miłości. Sam sobie radzę”.

Nigdzie tu nie widzimy odpowiedzi Maryi!

Na miłość powinno się odpowiedzieć miłością. Zwiastowanie uczy, że trzeba zawołać jak Ona: „kocham Cię”. I przyjąć wyciągniętą dłoń Boga.

Wtedy miłość stanie się też zaufaniem i w naszych sercach zamieszkają trzy największe cnoty: wiara, nadzieja i miłość. Staniemy się jak Maryja narzędziem w Bożych planach.

CZYTAJ DALEJ

"Tragiczna skala śmierci” w Wieliej Brytanii z powodu wzrostu aborcji

2020-09-20 08:35

[ TEMATY ]

aborcja

Wielka Brytania

Brytyjscy biskupi odnotowują „tragiczną skalę śmierci” z powodu wzrostu liczby aborcji. Dane zdrowotne pokazują, że w pierwszych sześciu miesiącach 2020 roku przeprowadzono 109.836 aborcji

Biskupi katoliccy powiedzieli, że są rozczarowani liczbami pokazującymi aborcje w Anglii i Walii na najwyższym odnotowanym poziomie.

Statystyki opublikowane 10 września przez Departament Zdrowia ujawniły, że w pierwszych sześciu miesiącach 2020 roku wykonano 109 836 aborcji.

Liczby te reprezentują wzrost o prawie 4300 w tym samym okresie z 2019 r., w którym odnotowano 200.608 aborcji, najwięcej odnotowano w Anglii i Walii.

W oświadczeniu z 11 września Konferencja Episkopatu Anglii i Walii powiedziała: „Odnotowujemy tragiczną skalę śmierci tak wielu nienarodzonych dzieci z głębokim smutkiem i żalem”.

„To bardzo rozczarowujące, że tak wiele matek odczuło, że nie mogą donosić ciąży, i nie możemy się doczekać czasu, kiedy kobiety otrzymają autentyczne wsparcie, którego potrzebują, aby mieć dzieci bez względu na ich sytuację” - dodaje oświadczenie.

Right to Life, grupa lobbystów pro-life, stwierdziła w oświadczeniu z 10 września, że wzrost ten zbiegł się z tymczasowym środkiem

umożliwiającym tak zwane aborcje medyczne Zrób-to-sam w prywatnych domach podczas lockdown-u.

Polityka ta wprowadzona w marcu była krytykowana przez biskupów. Od tego czasu rząd ogłosił, że rozważa utrzymanie planu aborcji w domu po zniesieniu innych tymczasowych środków przeciwko pandemii.

Wcześniej we wrześniu statystyki aborcyjne opublikowane przez Public Health Scotland pokazały, że liczba aborcji przeprowadzonych w Szkocji w 2019 roku była drugą najwyższą w historii.

Liczby pokazały ponad 13 500 aborcji, najwięcej od 2008 roku.

https://www.ucanews.com/news/british-bishops-note-tragic-loss-of-life as-abortions-increase/89522

CZYTAJ DALEJ

Włochy: sanktuarium w Manoppello żegna swego kustosza

2020-09-20 17:37

[ TEMATY ]

Manoppello

Włochy

chusta z Manoppello

Ks. Zbigniew Chromy

Każdy kapłan ma stawać się głosem Chrystusa

Każdy kapłan ma stawać się głosem Chrystusa

W sanktuarium Świętego Oblicza we włoskim Manoppello odbyło się dziś pożegnanie długoletniego kustosza, kapucyna o. Carmine Cucinellego. Po 16 latach pracy jako kustosz i przełożony miejscowej wspólnoty zakonnej przechodzi on do nowej pracy w mieście Giulianova nad Adriatykiem.

„Volto Santo”, chusta przechowywana w Manoppello, jest tkaniną z bisioru – morskiego jedwabiu, najcenniejszego materiału starożytności, ma rozmiary 17 x 24 centymetrów. Prawdopodobnie jest chustą, która leżała na głowie Jezusa złożonego w grobie. Ewangelia wg św. Jana (J 20,7) mówi, że chustę „leżącą nie razem z płótnami, lecz oddzielnie zwiniętą na jednym miejscu” znaleźli uczniowie, którzy weszli do pustego grobu po Zmartwychwstaniu Jezusa. Nie wiadomo, w jaki sposób wizerunek utrwalił się na chuście, gdyż morski jedwab nie przyjmuje żadnych substancji barwiących. Utrzymuje się, że jest to obraz z gatunku „ikon nie malowanych ludzką ręką”.

Według legendy król Abgar z Edessy, żyjący w czasach Jezusa, nawiązał kontakt z apostołami i poprosił ich o wierny wizerunek Jezusa. Otrzymał go w postaci przesłanej mu chusty. Z Edessy, dzisiejszej Ufra w południowo-wschodniej Turcji, relikwia trafiła do Konstantynopola, a stamtąd do Rzymu, co zostało udokumentowane w 708 r. Przez całe stulecia relikwie Weroniki były regularnie wystawiane i czczone w bazylice św. Piotra. W średniowieczu uchodziły za największą atrakcję dla pielgrzymów w watykańskiej bazylice. W 1300 r. relikwia była wystawiona podczas pierwszego jubileuszu w historii Kościoła, jako jeden z mirabilia urbis (cudów miasta).

Z bazyliki św. Piotra zniknęła w 1527 r. podczas plądrowania Rzymu (sacco di Roma) lub podczas przebudowy bazyliki. Kolejna legenda mówi, że „Volto Santo” trafiło do Manoppello za sprawą „cudownej interwencji Niebios”: chustę Weroniki miał tu przynieść z Rzymu anioł. Najstarszy dokument potwierdzający obecność w tym mieście bezcennej Chusty pochodzi z 1645 roku. Ojciec kapucyn, Donato da Bomba, opisuje w nim dzieje Volto Santo na przestrzeni ponad stu lat. Na skutek kradzieży i złego przechowywania Chusta uległa w tym czasie poważnym zniszczeniom. Od całkowitego zniszczenia uratował welon doktor Donato Antonio De Fabritiis, który ostatecznie zdecydował się oddać relikwię kapucynom. W klasztorze „o. Clemente da Castelvecchio wyrównał jego postrzępione brzegi, a br. Remigio da Rapino rozpiął płótno na ramach z drewna orzechowego i umieścił je pomiędzy dwiema szybami”.

Pierwszy prawdziwą tożsamość tego wizerunku odkrył ponad 40 lat temu o. Domenico da Cese. Od tej pory „Volto Santo” zaczął poznawać cały świat. Od czasu, gdy o. Cucinelli przybył tam w 2004 roku, liczba pielgrzymów zdecydowanie się zwiększyła. To na jego zaproszenie do Manoppello przyjechał Paul Badde, żeby przygotować pierwsze wydanie swojej książki o Świętym Obliczu.

1 września 2006 roku o. Carmine witał papieża Benedykta XVI w progach sanktuarium. To była pierwsza modlitwa papieża po ponad 400 latach przed Świętym Całunem z Jerozolimy (Santissimo Sudario di Gerusalemme), jak był nazywany w Watykanie. Tydzień później sanktuarium w Manoppello otrzymało dekretem papieskim tytuł bazyliki mniejszej.

Dzieki pracy o. Cucinellego Święte Oblicze poznali ludzie w wielu miejscach poza Włochami. 16 stycznia 2020 roku spektakularna procesja w Rzymie wprowadziła kopię Świętego Wizerunku ponownie do Watykanu. O. Carmine ponownie przywrócił w Manoppello święto „Omnis Terra” (ostatnie było obchodzone w 1703 roku), jako trzecie święto związane ze Świętym Wizerunkiem w ciągu roku, razem z błogosławieństwem „Urbi et Orbi” udzielonym tą świętą relikwią.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję