Czwartek, 2 lutego 2023. Ofiarowanie Pańskie, święto. Dzień Życia Konsekrowanego

• Ml 3, 1-4 • Ps 24, 7-10 • Hbr 2, 14-18 • Łk 2, 22-32

Gdy upłynęły dni oczyszczenia Maryi według Prawa Mojżeszowego, rodzice przynieśli Jezusa do Jerozolimy, aby Go przedstawić Panu. Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: «Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu». Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego. A żył w Jerozolimie człowiek, imieniem Symeon. Był to człowiek sprawiedliwy i pobożny, wyczekiwał pociechy Izraela, a Duch Święty spoczywał na nim. Jemu Duch Święty objawił, że nie ujrzy śmierci, aż nie zobaczy Mesjasza Pańskiego. Za natchnieniem więc Ducha przyszedł do świątyni. A gdy Rodzice wnosili Dzieciątko Jezus, aby postąpić z Nim według zwyczaju Prawa, on wziął Je w objęcia, błogosławił Boga i mówił: «Teraz, o Władco, pozwól odejść słudze Twemu w pokoju, według Twojego słowa. Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie, któreś przygotował wobec wszystkich narodów: światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela».

Dziś w Kościele obchodzony jest Dzień Życia Konsekrowanego. Często mówimy, że osoba konsekrowana to ta, która poświęciła swoje życie Bogu, ofiarowała Mu całe życie. Warto jednak zauważyć przy dzisiejszej uroczystości, że to Bóg pierwszy ofiarował nam siebie. Maryja z Józefem, przynosząc do jerozolimskiej świątyni Jezusa, pokazują istotę działania Boga – jest nią nieustanne dawanie się ludziom. Bóg oddaje się w nasze ręce nie dlatego, że jesteśmy tacy wspaniali, inteligentni, sprytni. On pragnie być z nami, bo jesteśmy Jego cudem stworzenia. Nie możemy w żaden sposób zasłużyć na Jego miłość, która jest bezwarunkowa. Czy przyjmuję Jezusa? Czy staram się być dla Boga godnym mieszkaniem?

K.S.

WSZYSTKIE ROZWAŻANIA DOSTĘPNE W KSIĄŻCE "Żyć Ewangelią" DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!