ELŻBIETA GROCHAL: - Księże Infułacie, zauważyłam, że jesienią, w listopadzie, życie nasze koncentruje się bardziej wokół rodziny. Powodem tego jest, być może, czas szczególnej pamięci o naszych zmarłych, a może jesienna pora, która jakoby odziera życie z tzw. bajerów - jak powiedzieliby dziś młodzi - i sprowadza do samej jego esencji...

KS. INF. IRENEUSZ SKUBIŚ: - Uroczystość Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny to dni bardzo wymowne i bardzo znaczące dla nas wszystkich. Mówiliśmy już o ich znaczeniu, o znaczeniu uroczystości Wszystkich Świętych. Dziś chciałbym podkreślić inny ich aspekt, nawiązać do tego, co nazywa się często zakorzenieniem. Ludzie przybywają do grobów swoich bliskich, na cmentarze. I przy tej okazji następują bardzo znamienne spotkania, najczęściej w domach rodzinnych. Te spotkania osnute są na dziejach rodzin, na wspomnieniach o tych spośród naszych bliskich, którzy już znajdują się po tamtej stronie czasu. Te rodzinne spotkania to niezwykłe bogactwo, jakie możemy ofiarować młodszemu pokoleniu, które ma niepowtarzalną okazję, by dowiedzieć się więcej o swoich przodkach przez wspomnienia ich czynów, często anegdoty związane z ich życiem, powiedzonka itp. Można powiedzieć, że jest to swoista jednowieczorowa saga rodzinna.

Dzień Wszystkich Świętych tworzy dobry klimat dla spotkań i opowiadania o rodzinie. Niekiedy jest to także okazja do poznania się krewnych, bo los często rzuca ludzi w różne krańce naszej ojczyzny, a czasami i świata, i nieraz bliscy krewni niewiele o sobie wiedzą lub nawet nie znają się. Dlatego te spotkania z okazji Wszystkich Świętych i Dnia Zadusznego są bardzo ważne i potrzebne dzisiaj, gdy istnieje tendencja do rodzinnego rozproszenia. Rodzina musi istnieć jako całość.

Rozumie to i docenia Kościół, stawiając na rodzinę i podkreślając wartość życia rodzinnego, którego zalążkiem jest zawsze dobre małżeństwo. Dlatego małżeństwo, rodzina mają swoją plastykę w wieczór Wszystkich Świętych, w ten dzień szczególnego spotkania rodzinnego. Możemy wtedy zrozumieć, że rodzina to coś pięknego, wielkiego, wartościowego, świętego.

Trzeba żyć pamięcią o rodzinie, modlić się za swoich bliskich, którzy już pomarli. Należy też pamiętać, że rodzina powinna sobie nawzajem pomagać również w konkretny, materialny sposób, dostrzegając biedniejszych swoich członków. Nie można zamykać się i mówić: nic mnie to nie obchodzi. To nasi najbliżsi. Więzy krwi są bardzo ważne, nie wolno ich odrzucać. Dbajmy o to, żeby w każdej rodzinie były tzw. dobre duchy, które powodują, że rodzina się scala: wykorzystują różne okazje, by organizować rodzinne spotkania, pamiętają o dalszych krewnych, powiadamiają o Mszach św. zamawianych za członków rodziny itp. W ten sposób wszyscy są sobie potrzebni i bliscy.

Dzień Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny każą nam pamiętać szczególnie o naszych zmarłych, modlić się za nich, uzyskiwać odpusty, ofiarowywać Msze św., zamawiać tzw. modlitwy wypominkowe. To piękne, że rodzina jest tak naturalnie otwarta na siebie. Ta otwartość w mniejszym kręgu powoduje, że ludzie otwierają się na większe środowiska, tworząc wspólnoty duchowe na wzór rodziny.

Muszę tu powiedzieć, że w redakcji Niedzieli łączymy się w tych pierwszych dniach listopada szczególnie z wszystkimi, którzy tworzyli duchową rodzinę naszego tygodnika: byli jego redaktorami lub po prostu przyjaciółmi - czytelnikami, współpracownikami w redagowaniu pisma, w jego kolportowaniu itp. W Dzień Zaduszny odprawiona była w ich intencji Msza św., polecamy ich też Panu Bogu w każdej redakcyjnej Mszy św. Niedziela bowiem również czerpie siłę i kierunek ze swych korzeni - nie tylko tych ewangelicznych, najgłębszych, ale także z przemyśleń i inicjatyw konkretnych, oddanych Bogu, Kościołowi i ludziom osób.