Środa, 31 maja. Nawiedzenie Najświętszej Maryi Panny, święto

• So 3, 14-17 (lub Rz 12, 9-16b) • Iz 12, 2-3.4bcde.5-6 • Łk 1, 39-56

Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w pokoleniu Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a D uch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona okrzyk i powiedziała: «Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? Oto skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie. Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana». Wtedy Maryja rzekła: «Wielbi dusza moja Pana, i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy. Bo wejrzał na uniżenie swojej służebnicy. Oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą wszystkie pokolenia. Gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny. święte jest Jego imię, A Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie nad tymi, co się Go boją. Okazał moc swego ramienia, rozproszył pyszniących się zamysłami serc swoich. Strącił władców z tronu, a wywyższył pokornych. Głodnych nasycił dobrami, a bogatych z niczym odprawił. Ujął się za swoim sługą, Izraelem, pomny na swe miłosierdzie. Jak przyobiecał naszym ojcom, Abrahamowi i jego potomstwu na wieki». Maryja pozostała u niej około trzech miesięcy; potem wróciła do domu.

Maryja, po usłyszeniu słów anioła Bożego, wybiera się z pośpiechem w góry – zapewne chciała podzielić się radością wybranej przez Boga na matkę Jego Syna, ale też pragnęła być przy swojej brzemiennej krewnej, Elżbiecie, by jej wesprzeć i służyć przy narodzinach jej syna. Już od początku spotkania, obie prowadzą natchniony przez Ducha Świętego dialog, w którym wielbią Boga za wybranie, w którym Bóg spełnia obietnice i proroctwa dla narodu wybranego. Elżbieta swoimi słowami zaświadcza wobec Maryi, iż wie o tym, że zostanie Ona matką Syna Bożego: A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? I dalej: Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana. Z kolei Maryja uwielbia Boga za to wybranie i wywyższenie słowami, którymi teraz Kościół codziennie się modli: Magnificat. Jest to hymn uwielbienia za wielkie dzieła Boga w życiu Maryi i całego narodu. Dziś śpiewamy hymn uwielbienia za Jego dzieła dokonywane nieustannie w życiu Kościoła, którego Maryja jest matką. Ona uczy nas dostrzegać i wielbić Boga w naszej codzienności – Jego działanie, Jego opiekę, Jego troskę. Czy w czasie codziennych nieszporów mam w sercu uwielbienie dla Boga, dziękując Mu za wzór Maryi?

H.C.

WSZYSTKIE ROZWAŻANIA DOSTĘPNE W KSIĄŻCE "Żyć Ewangelią" DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!