Niedziela, 9 lipca. XIV niedziela zwykła

• Za 9, 9-10 • Ps 145, 1-2.8-9.10-11.13cd-14 • Rz 8, 9.11-13 • Mt 11, 25-30

W owym czasie Jezus przemówił tymi słowami: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie. Wszystko przekazał Mi Ojciec mój. Nikt też nie zna Syna, tylko Ojciec, ani Ojca nikt nie zna, tylko Syn, i ten, komu Syn zechce objawić. Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. Weźmijcie moje jarzmo na siebie i uczcie się ode Mnie, bo jestem łagodny i pokorny sercem, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem jarzmo moje jest słodkie, a moje brzemię lekkie».

Wysławiam Cię, Ojcze, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tymi słowami Jezusa, rozpoczyna się dzisiejsza Ewangelia. Warto się zastanowić, co oznaczają te słowa. Przede wszystkim wyrażają one podziw dla Boga Ojca i dziękczynienie za to, że prawdę o zbawieniu, o drodze życia prowadzącej do zjednoczenia z Bogiem po naszej śmierci lub mówiąc inaczej, po nowych narodzinach dla nieba, objawił ludziom prostym, tj. otwartym na przyjęcie prawdy objawionej przez Boga nawet wtedy, gdy ludzki rozum tego ogarnąć nie może. Objawił je ludziom, którzy po prostu żyją zwyczajnie, nie szukając naukowego uzasadnienia na każdą myśl, na każde słowo. Ludzie mądrzy mądrością tego świata lub roztropni wszystko chcą po ludzku kalkulować, czy się to opłaca. Tym ludziom myślącym po ludzku, bardzo trudno jest zrozumieć Boską ekonomię zbawienia. Dalej Jezus mówi, że nikt nie zna Ojca, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić. Zatem warto, abyśmy zdali sobie sprawę z tej łaski, której dostąpiliśmy od Chrystusa. Sam fakt, że jesteśmy członkami Kościoła Chrystusowego świadczy o tym, że i nam zechciał objawić swojego Ojca. – Ojca, który jest prawdziwym, jedynym i wszechmocnym Bogiem, a nawet więcej: możemy czuć się Jego dziećmi. Oprócz tego Bóg powołał nas do tego, abyśmy tę prawdę o Nim przekazywali również innym, wszędzie tam, gdzie trzeba dać świadectwo o Bogu słowem lub czynem. Wiadomo, że to powołanie nie tylko jest łaską, ale wiąże się też z trudami, kłopotami i problemami. Przecież sam Jezus powiedział, że uczeń nie jest lepszy od swojego mistrza, a jak wiemy nie zawsze z radością przyjmowano Jezusa. Czasem chciano Go podchwycić na słowie, czasem chciano ukamienować, a w końcu ukrzyżowano. Święty Paweł, Apostoł Narodów, również wyraźnie mówił o trudach znoszonych dla Ewangelii. Zatem nie dziwmy się, kiedy nasza praca wiąże się też z ofiarą czy cierpieniem. Jeśli trudzimy się dla Ewangelii, świadczy to o wybraniu właściwej drogi. Jezus też proponuje nam słowami dzisiejszej Ewangelii: Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. Zatem każdy z nas może skorzystać z tej propozycji i pójść do Jezusa z tym wszystkim, co jest dla nas trudne; z naszymi problemami, kłopotami, wątpliwościami, cierpieniami. Możemy pójść też z naszym zmęczeniem, a może nawet z poczuciem, że zadanie, którego się podjęliśmy, w konkretnych warunkach przerasta nasze możliwości, nasze siły. Bazując na słowach samego Chrystusa, możemy być pewni, że nie tylko On nas wysłucha, ale przede wszystkim nas pokrzepi. Możemy byś pewni, że Jezus doda sił, aby nieść ciężary dnia codziennego i aby owoce naszej pracy były widoczne. Przecież sam Jezus Chrystus, który tak bardzo nas umiłował, że samego siebie wydał za nas, pozwalając sobie przebić serce, czuwa nad tym, aby praca nasza nie była daremna w Panu, jak też o tym mówił św. Paweł.

A.S.

WSZYSTKIE ROZWAŻANIA DOSTĘPNE W KSIĄŻCE "Żyć Ewangelią" DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!