Środa, 19 lipca

• Wj 3, 1-6.9-12 • Ps 103(102), 1b-2.3-4.6-7 • Mt 11, 25-27

W owym czasie Jezus przemówił tymi słowami: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie. Wszystko przekazał Mi Ojciec mój. Nikt też nie zna Syna, tylko Ojciec, ani Ojca nikt nie zna, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić».

W swoim wewnętrznym życiu często nie mamy czasu, lub – wypełnieni mnóstwem spraw – możliwości na głębszą refleksję i rozmowę z Bogiem. Jezus dziś pokazuje nam, że to spotkanie z Ojcem to nie jakaś wielka mądrość, filozofia i wiedza, ale to prostota, przez którą Bóg pragnie wejść i poszerzyć naszą przestrzeń powstania Jego samego w naszej codzienności. Wewnętrzne usposobienie i gotowość na tę obecność, otwiera nas na doświadczanie Boga w codzienności. Wtedy zaczynamy odkrywać: to nie „gdzieś tam, daleko, wysoko”, ale nasz kochany Ojciec, który troszczy się o nasze sprawy, uczestnicząc w nich. Tylko od nas zależy, jaką postawę przyjmiemy wobec Boga. Czy będę się chronił przed Nim, wmawiając sobie, że nic Go nie obchodzę? Czy zaproszę Go do swojej codzienności i będę mógł cieszyć się Jego obecnością w każdym doświadczeniu, bólu, cierpieniu i głębokiej radości?

H.C.

WSZYSTKIE ROZWAŻANIA DOSTĘPNE W KSIĄŻCE "Żyć Ewangelią" DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!