Sobota, 29 lipca. Świętych Marty, Marii i Łazarza, wsp. obow.

• 1 J 4, 7-16 • Ps 34, 2-3.4-5.6-7.8-9.10-11 • J 11, 19-27

Wielu Żydów przybyło do Marty i M arii, aby je pocieszyć po bracie. Kiedy zaś Marta dowiedziała się, że Jezus nadchodzi, wyszła Mu na spotkanie. Maria zaś siedziała w domu. Marta rzekła do Jezusa: «Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł. Lecz i teraz wiem, że Bóg da Ci wszystko, o cokolwiek byś prosił Boga». Rzekł do niej Jezus: «Brat twój zmartwychwstanie ». Rzekła Marta do Niego: «Wiem, że zmartwychwstanie w czasie zmartwychwstania w dniu ostatecznym». Rzekł do niej Jezus: «Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, choćby i umarł, żyć będzie. Każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki. Wierzysz w to?» Odpowiedziała Mu: «Tak, Panie! Ja wciąż wierzę, żeś Ty jest Mesjasz, Syn Boży, który miał przyjść na świat».

Od kilku lat, z woli papieża Franciszka, w tym dniu wspominamy całą trójkę rodzeństwa: Martę, Marię i Łazarza. Ma to wskazać na fakt, że świętość możemy także osiągnąć przez pełne troski i miłości relacje pomiędzy rodzeństwem. Każdy z nich był inny. Znamy Martę i Marię z innej sceny, gdzie Marta krzątała się wokół różnych posług, a Maria siedziała u stóp Jezusa i słuchała. Tak różnorodni, a jednak potrafili za sobą tęsknić, razem się sobą cieszyć. Pewnie niewiastom nie było łatwo po stracie brata. Same, bez męża i innej rodziny, pozostały na poniewierkę, bez większej perspektywy na przyszłość. Dzisiaj Jezus ukazuje się nam jako ten, który jest zbawieniem, który zbawia i chce naszego zbawienia. Jest gotowy interweniować, ale często robi to po jakimś czasie, czasami „za pięć dwunasta”. Warto dzisiaj zapytać siebie, jak jest z moją wytrwałością w wierze. Czy potrafię, w obliczu trudności, życiowych wyzwań, kryzysów, strat, dalej ufać i wierzyć, że Jezus przyjdzie z pociechą?

J.S.

WSZYSTKIE ROZWAŻANIA DOSTĘPNE W KSIĄŻCE "Żyć Ewangelią" DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!