Reklama

25. rocznica sakry abp. Władysława Ziółka

Z ludu wzięty

Ks. Mariusz Wojturski
Niedziela Ogólnopolska 8/2011, str. 16-17

U początku roku Pańskiego 2011 Kościół łódzki przeżywa uroczystość 25. rocznicy nominacji obecnego metropolity łódzkiego abp. Władysława Ziółka na biskupa ordynariusza diecezji łódzkiej. Po przejściu na emeryturę bp. Józefa Rozwadowskiego Jan Paweł II mianował biskupem diecezjalnym Władysława Ziółka, który od sześciu lat pełnił posługę biskupa pomocniczego diecezji łódzkiej. Bulla nominacyjna wydana została przez Ojca Świętego 24 stycznia 1986 r., zaś uroczysty ingres do łódzkiej katedry miał miejsce 22 lutego

Jubilat pochodzi z parafii Wolbórz. Przyszedł na świat 22 czerwca 1935 r. Rodzice arcybiskupa byli pobożnymi i szanowanymi w okolicy ludźmi, dbającymi o religijne wychowanie dzieci. Po maturze Władysław Ziółek wstąpił do łódzkiego Wyższego Seminarium Duchownego. Po łódzkich studiach filozoficzno-teologicznych, ze względu na wybitne zalety ducha i charakteru, młody diakon został wysłany przez bp. Michała Klepacza na specjalistyczne studia do Rzymu. 13 lipca 1958 r. otrzymał święcenia kapłańskie z rąk abp. Józefa Gawliny. Studia prawnicze uwieńczone w 1965 r. doktoratem na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim doskonale przygotowały przyszłego biskupa do późniejszych zadań. Zostały one pogłębione trzyletnią praktyką w Rocie Rzymskiej oraz dwuletnimi studiami w Wyższej Szkole Literatury Łacińskiej. Staranna i pogłębiona formacja zaowocowała także w działalności pisarskiej przyszłego arcybiskupa, zogniskowanej przede wszystkim na sprawach życia Kościoła i archidiecezji. Po powrocie do Łodzi ks. Ziółek pracował w Kurii diecezjalnej. Był najpierw jej notariuszem, a potem kanclerzem, pracował też w Sądzie Biskupim jako obrońca węzła małżeńskiego. Przez wiele lat pełnił funkcję rektora kościoła Sióstr Bernardynek na Rudzie.

„Oto jest kapłan wielki...”

12 marca 1980 r. Ojciec Święty Jan Paweł II mianował ks. prał. Władysława Ziółka biskupem pomocniczym diecezji łódzkiej oraz biskupem tytularnym Risinio. 4 maja ks. Ziółek przyjął sakrę biskupią z rąk bp. Józefa Rozwadowskiego, ordynariusza diecezji łódzkiej. Współkonsekratorami byli biskupi pomocniczy łódzcy: bp Jan Wawrzyniec Kulik i bp Bohdan Bejze. W 1981 r. bp Ziółek został włączony do Komisji Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Rodzin oraz do Komisji EP ds. Powołań Kapłańskich. Od 1984 do 1997 r. był członkiem Komisji Episkopatu Polski „Iustitia et Pax”. Również w 1984 r. został członkiem Komisji EP ds. Kodeksu Prawa Kanonicznego. 24 stycznia 1986 r. Jan Paweł II mianował bp. Władysława Ziółka ordynariuszem diecezji łódzkiej. 25 stycznia nowy ordynariusz objął kanoniczne rządy w diecezji. 22 lutego nastąpił uroczysty ingres do katedry łódzkiej z udziałem Prymasa Polski kard. Józefa Glempa. 13 czerwca 1987 r. przyjął wizytę Ojca Świętego Jana Pawła II w Łodzi, która stała się najważniejszym wydarzeniem w dziejach Łodzi i archidiecezji. W 1987 r. otrzymał nominację na członka Komisji EP ds. Środków Społecznego Przekazu. 20 grudnia 1989 r. otrzymał nominację na przewodniczącego Komisji Episkopatu Polski ds. Sztuki Kościelnej. 25 marca 1992 r. Łódź została stolicą archidiecezji podległej bezpośrednio Stolicy Apostolskiej, a jej biskup wyniesiony do godności arcybiskupa. W 1997 r. abp Ziółek został mianowany delegatem Konferencji Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia w Polsce. W 1999 r. został wybrany na przewodniczącego Zespołu Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia w Polsce. W 2002 r. miała miejsce nominacja na członka Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia. Udział w tych wszystkich gremiach, poza spełnianiem zwykłych obowiązków biskupich, wyznacza krąg zainteresowań i prac Księdza Arcybiskupa dla Kościoła w Polsce, a także Kościoła powszechnego. 25 marca 2004 r. została ustanowiona metropolia łódzka, a jej Pasterzowi został nadany tytuł metropolity łódzkiego. 29 czerwca tegoż roku Ksiądz Arcybiskup otrzymał z rąk Jana Pawła II paliusz metropolity.

Reklama

Czas siania i zbierania

25 lat posługi biskupa diecezjalnego to cała epoka w Kościele łódzkim. W ciągu tego czasu Kościół łódzki, pod kierownictwem swego Pasterza, zmagał się z wieloma trudnościami, ale też rozwijał się i umacniał. Ordynariusz łódzki miał świadomość złożoności działań Kościoła w świecie współczesnym oraz trudności w Kościele łódzkim: brak świątyń, patologie społeczne, zakłócenia w odbywaniu regularnych praktyk religijnych. Dlatego ze wszystkich sił wspomaga każdą cenną inicjatywę, ożywiającą duchowe i społeczne życie w diecezji. Inspiruje, pomaga i uczestniczy w rozmaitych formach duszpasterstwa, zmierzających do integracji różnych środowisk. Usprawnia struktury organizacyjne duszpasterstwa diecezjalnego (przegrupowanie i zwiększenie liczby dekanatów), powołuje do życia nowe wydziały i referaty odpowiadające potrzebom duszpasterskim diecezji. Najważniejszym wydarzeniem w posłudze Pasterza diecezji była niewątpliwie wizyta Ojca Świętego Jana Pawła II, która zostawiła trwały ślad i umocniła oblicze Kościoła łódzkiego. Na pamiątkę tej wizyty do dziś w Łodzi odbywa się wielka Procesja Eucharystyczna. Staraniem abp. Władysława Ziółka Kościół łódzki coraz głębiej i bardziej świadomie przeżywa dziedzictwo licznych świętych, błogosławionych i sług Bożych związanych z ziemią łódzką: o. Maksymiliana Kolbego, s. Urszuli Ledóchowskiej, Stanisławy Leszczyńskiej, o. Rafała Kalinowskiego, o. Anzelma Macieja Gądka, Wandy Malczewskiej. Staraniem Arcybiskupa Metropolity i łódzkiej Rady Miejskiej patronką Łodzi jest św. Faustyna Kowalska - Apostołka Miłosierdzia Bożego.
W 1991 r. w Łodzi odbyły się obrady Konferencji Episkopatu Polski, a w 2000 r. główne obchody milenijne. 25 września 2005 r. miała miejsce uroczystość koronacji wizerunku Matki Bożej Łaskiej, natomiast 4 kwietnia 2005 r. ponad 100 tys. łodzian uczciło pamięć Ojca Świętego Jana Pawła II w „białym marszu”, który przeszedł ul. Piotrkowską od placu Wolności do archikatedry. 12 września 2009 r. w parafii Najświętszego Serca Jezusowego w Piotrkowie Trybunalskim rozpoczęło się Nawiedzenie Obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej w archidiecezji łódzkiej. Peregrynacja w Kościele łódzkim trwała przez cały rok i zakończyła się 11 września 2010 r. w łódzkiej archikatedrze. Nawiedzenie objęło wszystkie parafie, kościoły klasztorne i rektoralne oraz kaplice zakonne, gdzie gromadzą się wierni.
Obecnie abp metropolita łódzki Władysław Ziółek stoi na czele jednej z największych diecezji w Polsce, nie tyle pod względem powierzchni, bo liczy tylko 5,2 tys. km2, ale pod względem ludności. Zamieszkuje ją bowiem 1 mln 54 tys. ludzi, z których 94,8 proc. to katolicy.
Kulminacją uroczystości jubileuszowych jest niedziela 20 lutego br. Tego dnia o godz. 12.30 w bazylice archikatedralnej gromadzi się Kościół łódzki, aby wyrazić dobremu Bogu wdzięczność za 25 lat posługi swojego Pasterza. Uroczystej koncelebrze przewodniczy Dostojny Jubilat, zaś Słowo Boże głosi abp Henryk Muszyński z Gniezna, senior prymas Polski.
Jubileusz Pasterza łódzkiej metropolii jest nie tylko jego osobistym świętem, ale także świętem wszystkich diecezjan, zwłaszcza tych, którzy wędrują przez życie wraz ze swoim Pasterzem. W imieniu ich wszystkich pragniemy z okazji jubileuszu wyrazić radość i słowa wdzięczności oraz złożyć najlepsze życzenia Bożej opieki, zdrowia, siły i mocy Ducha, by Ksiądz Arcybiskup mógł być z powierzoną sobie owczarnią Chrystusową i prowadzić ją oraz umacniać swoją posługą jeszcze przez długie lata. Ad multos annos.

Autor jest redaktorem „Niedzieli łódzkiej”.

Jan Paweł II na ławie oskarżonych

2019-05-12 09:55

pb, mp / Kraków (KAI)

Wyemitowany wczoraj film Tomasza Sekielskiego zawiera dość uproszczone poglądy nt. roli jaką odegrał Jan Paweł II w sferze zwalczania przestępstw wykorzystywania seksualnego małoletnich przez duchownych. Zarzuca mu się, że bagatelizował te czyny i nie wykazał dostatecznych starań, aby je wyeliminować. Tymczasem fakty zdają się mówić co innego, co przytaczamy w poniższej analizie. Pontyfikat Jana Pawła II był przełomowym, jeśli chodzi o zwalczanie przestępstw pedofilskich w Kościele i rozpoczął on nową linię, kontynuowaną skutecznie do dziś przez jego następców.

Zdzisław Sowiński

Na płaszczyźnie zasad, potępienie tego rodzaju przestępstw było w Kościele zawsze, czego dowodem jest m. in. pierwsza instrukcja Świętego Oficjum (przekształconego z czasem w Kongregację Nauki Wiary) z 1922 r. „Crimen sollicitationis”, uzupełniona czterdzieści lat później i wydana z klauzulą poufności. Zobowiązywała ona osoby zaangażowane w proces do zachowania go w tajemnicy, której naruszenie pociągało za sobą automatyczne zaciągnięcie ekskomuniki (nie spadała ona jednak na ofiarę ani na zeznających świadków). Chciano w ten sposób chronić dobre imię zarówno samych ofiar, jak i oskarżonych, którzy nie zawsze okazywali się winnymi zarzucanych im czynów. Chodziło o to, by strony i świadkowie mogli składać swoje zeznania bez obaw, że szczegóły delikatnej natury wyciekną na zewnątrz. Instrukcja nie zawierała zakazu donoszenia o przestępstwie władzom cywilnym. W praktyce jednak powoływano się na nią, aby tego nie czynić, a zobowiązanie do tajemnicy odnośnie szczegółów procesu, interpretowano dość powszechnie jako zakaz nakładany na ofiary, aby na zewnątrz nie mogły ujawnić faktu, że doświadczyły przemocy seksualnej ze strony duchownych.

Działania Jana Pawła II

W obliczu pojawiających się w latach 90-tych doniesień o przestępstwach seksualnych wobec małoletnich w łonie niektórych Kościołów lokalnych, w 1994 r. Jan Paweł II wydał Indult dla Kościoła w Stanach Zjednoczonych, a w 1996 r. dla Kościoła w Irlandii mający na celu ochronę dzieci i młodzieży przed wykorzystaniem seksualnym.

Jednocześnie papież postanowił zastąpić instrukcję „Crimen sollicitationis”, znowelizowanymi rozwiązaniami. W 2001 r. zastąpił ją list apostolski Jana Pawła II „Sacramentorum sanctitatis tutela” (O ochronie świętości sakramentów), potwierdzający, że wykorzystywanie seksualne małoletnich należy do katalogu najcięższych przestępstw znanych prawu kościelnemu, których rozpatrywanie, łącznie z nakładaniem sankcji karnych, leży w wyłącznej gestii Kongregacji Nauki Wiary. Kierował nią wówczas kard. Joseph Ratzinger, późniejszy papież Benedykt XVI, który w obliczu coraz liczniej pojawiających się na przełomie 2001/2002 r. oskarżeń pod adresem duchownych intensywnie zabrał się do rozwiązywania nabrzmiewającego problemu. On sam zresztą był inicjatorem decyzji Jana Pawła II.

Jeszcze w 2001 roku Kongregacja wydała normy wykonawcze („De delictis gravioribus”) do listu Jana Pawła II. Rok później Stolica Apostolska zatwierdziła wypracowane przez biskupów Stanów Zjednoczonych „Konieczne normy postępowania diecezji bądź eparchii w sprawie zarzutów seksualnego wykorzystywania małoletnich przez księży i diakonów”. Stanowiły, że „po otrzymaniu informacji o zarzutach wobec księdza lub diakona przeprowadzone zostanie wstępne dochodzenie”, a gdy „zostaną zgromadzone wystarczające dowody, poinformowana zostanie o tym Kongregacja Nauki Wiary”. Biskup „zwolni oskarżonego z posługi lub też z urzędu kościelnego czy też sprawowanej funkcji, wprowadzi zakaz mieszkania w danym miejscu i publicznego udziału w sprawowaniu Eucharystii, aż do czasu ogłoszenia wyniku procesu”.

A jeśli potwierdzi się choćby „pojedynczy akt seksualnego wykorzystania przez księdza lub diakona”, osoba ta „zostanie na stałe zwolniona z posługi kościelnej, nie wyłączając wykluczenia ze stanu duchownego”. Jeśli natomiast „kara wykluczenia ze stanu duchownego nie zostanie zastosowana, na przykład z powodu podeszłego wieku lub choroby, sprawca czynu powinien żyć w modlitwie i pokucie. Nie będzie mógł odprawiać publicznie Mszy świętej i udzielać sakramentów. Otrzyma polecenie, by nie nosić stroju duchownego i nie przedstawiać się jako kapłan”. Diecezje zostały zobowiązane do stosowania się „do wszystkich przepisów prawa cywilnego w sprawie informowania władz cywilnych o zarzutach” i pełnej współpracy z nimi podczas dochodzenia.

Normy te, w formie tzw. wytycznych, były stopniowo wdrażane przez krajowe konferencje biskupie

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Bp Dec: trzeba mężnie i pokornie głosić Ewangelię

2019-05-20 15:36

ako / Świdnica (KAI)

Przed nami dalszy zasiew słowa za wzorem pierwszych ewangelizatorów. Trzeba mężnie i pokornie głosić Ewangelię. O pokorze jest dzisiaj mowa w psalmie. “Nie nam daj chwałę, lecz Twemu imieniu” (Ps 115). My dzisiaj głosimy te same prawdy w innym kontekście historycznym i aplikujemy do konkretnych warunków życia - mówił bp Ignacy Dec.

Ks. Daniel Marcinkiewicz

Kapłani z trzech diecezji: wrocławskiej, legnickiej i świdnickiej, w poniedziałek 20 maja, w kaplicy seminaryjnej Metropolitalnego Wyższego Seminarium Duchowne we Wrocławiu sprawowali dziękczynną Mszę św. z okazji 30. rocznicy święceń kapłańskich. Eucharystii przewodniczył i homilię wygłosił bp Ignacy Dec, który był długoletnim wychowawcą, wykładowcą i rektorem perłowych jubilatów.

- Dzisiejszy dzień jest okazją do tego, by uświadomić sobie, jak wiele otrzymaliśmy od Pana Boga, zarówno w czasie seminaryjnym i potem na żniwie pańskim. Dziękujmy Bogu za tę drogę, którą przeszliśmy. Przyszłość powinna być dalej kształtowana słowem Bożym - wskazał biskup świdnicki.

Homileta przywołał wspomnienia związane ze święceniami kapłańskimi, 20 maja 1989 roku. - To była wigilia Uroczystości Trójcy Świętej, święceń udzielał kard. Henryk Gulbinowicz, było was 29. To było zakończenie formacji seminaryjnej i początek posługi kapłańskiej. Potem wasze drogi się rozwidliły - przypomniał biskup.

Bp Ignacy Dec latach 1982-1995 pełnił różne funkcje wychowawcze w Metropolitalnym Wyższym Seminarium Duchownym we Wrocławiu: 1982-1984 jako prefekt; 1984-1988 jako wicerektor, a w latach 1988-1995 był rektorem tegoż seminarium. Był również rektorem Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu w latach 1992–2004.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem