Reklama

25. rocznica sakry abp. Władysława Ziółka

Z ludu wzięty

U początku roku Pańskiego 2011 Kościół łódzki przeżywa uroczystość 25. rocznicy nominacji obecnego metropolity łódzkiego abp. Władysława Ziółka na biskupa ordynariusza diecezji łódzkiej. Po przejściu na emeryturę bp. Józefa Rozwadowskiego Jan Paweł II mianował biskupem diecezjalnym Władysława Ziółka, który od sześciu lat pełnił posługę biskupa pomocniczego diecezji łódzkiej. Bulla nominacyjna wydana została przez Ojca Świętego 24 stycznia 1986 r., zaś uroczysty ingres do łódzkiej katedry miał miejsce 22 lutego

Jubilat pochodzi z parafii Wolbórz. Przyszedł na świat 22 czerwca 1935 r. Rodzice arcybiskupa byli pobożnymi i szanowanymi w okolicy ludźmi, dbającymi o religijne wychowanie dzieci. Po maturze Władysław Ziółek wstąpił do łódzkiego Wyższego Seminarium Duchownego. Po łódzkich studiach filozoficzno-teologicznych, ze względu na wybitne zalety ducha i charakteru, młody diakon został wysłany przez bp. Michała Klepacza na specjalistyczne studia do Rzymu. 13 lipca 1958 r. otrzymał święcenia kapłańskie z rąk abp. Józefa Gawliny. Studia prawnicze uwieńczone w 1965 r. doktoratem na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim doskonale przygotowały przyszłego biskupa do późniejszych zadań. Zostały one pogłębione trzyletnią praktyką w Rocie Rzymskiej oraz dwuletnimi studiami w Wyższej Szkole Literatury Łacińskiej. Staranna i pogłębiona formacja zaowocowała także w działalności pisarskiej przyszłego arcybiskupa, zogniskowanej przede wszystkim na sprawach życia Kościoła i archidiecezji. Po powrocie do Łodzi ks. Ziółek pracował w Kurii diecezjalnej. Był najpierw jej notariuszem, a potem kanclerzem, pracował też w Sądzie Biskupim jako obrońca węzła małżeńskiego. Przez wiele lat pełnił funkcję rektora kościoła Sióstr Bernardynek na Rudzie.

„Oto jest kapłan wielki...”

12 marca 1980 r. Ojciec Święty Jan Paweł II mianował ks. prał. Władysława Ziółka biskupem pomocniczym diecezji łódzkiej oraz biskupem tytularnym Risinio. 4 maja ks. Ziółek przyjął sakrę biskupią z rąk bp. Józefa Rozwadowskiego, ordynariusza diecezji łódzkiej. Współkonsekratorami byli biskupi pomocniczy łódzcy: bp Jan Wawrzyniec Kulik i bp Bohdan Bejze. W 1981 r. bp Ziółek został włączony do Komisji Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Rodzin oraz do Komisji EP ds. Powołań Kapłańskich. Od 1984 do 1997 r. był członkiem Komisji Episkopatu Polski „Iustitia et Pax”. Również w 1984 r. został członkiem Komisji EP ds. Kodeksu Prawa Kanonicznego. 24 stycznia 1986 r. Jan Paweł II mianował bp. Władysława Ziółka ordynariuszem diecezji łódzkiej. 25 stycznia nowy ordynariusz objął kanoniczne rządy w diecezji. 22 lutego nastąpił uroczysty ingres do katedry łódzkiej z udziałem Prymasa Polski kard. Józefa Glempa. 13 czerwca 1987 r. przyjął wizytę Ojca Świętego Jana Pawła II w Łodzi, która stała się najważniejszym wydarzeniem w dziejach Łodzi i archidiecezji. W 1987 r. otrzymał nominację na członka Komisji EP ds. Środków Społecznego Przekazu. 20 grudnia 1989 r. otrzymał nominację na przewodniczącego Komisji Episkopatu Polski ds. Sztuki Kościelnej. 25 marca 1992 r. Łódź została stolicą archidiecezji podległej bezpośrednio Stolicy Apostolskiej, a jej biskup wyniesiony do godności arcybiskupa. W 1997 r. abp Ziółek został mianowany delegatem Konferencji Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia w Polsce. W 1999 r. został wybrany na przewodniczącego Zespołu Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia w Polsce. W 2002 r. miała miejsce nominacja na członka Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia. Udział w tych wszystkich gremiach, poza spełnianiem zwykłych obowiązków biskupich, wyznacza krąg zainteresowań i prac Księdza Arcybiskupa dla Kościoła w Polsce, a także Kościoła powszechnego. 25 marca 2004 r. została ustanowiona metropolia łódzka, a jej Pasterzowi został nadany tytuł metropolity łódzkiego. 29 czerwca tegoż roku Ksiądz Arcybiskup otrzymał z rąk Jana Pawła II paliusz metropolity.

Reklama

Czas siania i zbierania

25 lat posługi biskupa diecezjalnego to cała epoka w Kościele łódzkim. W ciągu tego czasu Kościół łódzki, pod kierownictwem swego Pasterza, zmagał się z wieloma trudnościami, ale też rozwijał się i umacniał. Ordynariusz łódzki miał świadomość złożoności działań Kościoła w świecie współczesnym oraz trudności w Kościele łódzkim: brak świątyń, patologie społeczne, zakłócenia w odbywaniu regularnych praktyk religijnych. Dlatego ze wszystkich sił wspomaga każdą cenną inicjatywę, ożywiającą duchowe i społeczne życie w diecezji. Inspiruje, pomaga i uczestniczy w rozmaitych formach duszpasterstwa, zmierzających do integracji różnych środowisk. Usprawnia struktury organizacyjne duszpasterstwa diecezjalnego (przegrupowanie i zwiększenie liczby dekanatów), powołuje do życia nowe wydziały i referaty odpowiadające potrzebom duszpasterskim diecezji. Najważniejszym wydarzeniem w posłudze Pasterza diecezji była niewątpliwie wizyta Ojca Świętego Jana Pawła II, która zostawiła trwały ślad i umocniła oblicze Kościoła łódzkiego. Na pamiątkę tej wizyty do dziś w Łodzi odbywa się wielka Procesja Eucharystyczna. Staraniem abp. Władysława Ziółka Kościół łódzki coraz głębiej i bardziej świadomie przeżywa dziedzictwo licznych świętych, błogosławionych i sług Bożych związanych z ziemią łódzką: o. Maksymiliana Kolbego, s. Urszuli Ledóchowskiej, Stanisławy Leszczyńskiej, o. Rafała Kalinowskiego, o. Anzelma Macieja Gądka, Wandy Malczewskiej. Staraniem Arcybiskupa Metropolity i łódzkiej Rady Miejskiej patronką Łodzi jest św. Faustyna Kowalska - Apostołka Miłosierdzia Bożego.
W 1991 r. w Łodzi odbyły się obrady Konferencji Episkopatu Polski, a w 2000 r. główne obchody milenijne. 25 września 2005 r. miała miejsce uroczystość koronacji wizerunku Matki Bożej Łaskiej, natomiast 4 kwietnia 2005 r. ponad 100 tys. łodzian uczciło pamięć Ojca Świętego Jana Pawła II w „białym marszu”, który przeszedł ul. Piotrkowską od placu Wolności do archikatedry. 12 września 2009 r. w parafii Najświętszego Serca Jezusowego w Piotrkowie Trybunalskim rozpoczęło się Nawiedzenie Obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej w archidiecezji łódzkiej. Peregrynacja w Kościele łódzkim trwała przez cały rok i zakończyła się 11 września 2010 r. w łódzkiej archikatedrze. Nawiedzenie objęło wszystkie parafie, kościoły klasztorne i rektoralne oraz kaplice zakonne, gdzie gromadzą się wierni.
Obecnie abp metropolita łódzki Władysław Ziółek stoi na czele jednej z największych diecezji w Polsce, nie tyle pod względem powierzchni, bo liczy tylko 5,2 tys. km2, ale pod względem ludności. Zamieszkuje ją bowiem 1 mln 54 tys. ludzi, z których 94,8 proc. to katolicy.
Kulminacją uroczystości jubileuszowych jest niedziela 20 lutego br. Tego dnia o godz. 12.30 w bazylice archikatedralnej gromadzi się Kościół łódzki, aby wyrazić dobremu Bogu wdzięczność za 25 lat posługi swojego Pasterza. Uroczystej koncelebrze przewodniczy Dostojny Jubilat, zaś Słowo Boże głosi abp Henryk Muszyński z Gniezna, senior prymas Polski.
Jubileusz Pasterza łódzkiej metropolii jest nie tylko jego osobistym świętem, ale także świętem wszystkich diecezjan, zwłaszcza tych, którzy wędrują przez życie wraz ze swoim Pasterzem. W imieniu ich wszystkich pragniemy z okazji jubileuszu wyrazić radość i słowa wdzięczności oraz złożyć najlepsze życzenia Bożej opieki, zdrowia, siły i mocy Ducha, by Ksiądz Arcybiskup mógł być z powierzoną sobie owczarnią Chrystusową i prowadzić ją oraz umacniać swoją posługą jeszcze przez długie lata. Ad multos annos.

Autor jest redaktorem „Niedzieli łódzkiej”.

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Włochy: epidemia, która trwa ponad 40 lat…

2020-03-26 13:02

[ TEMATY ]

epidemia

koronawirus

PAP

Świat zamierał z przerażenia, gdy słyszał, że w ciągu jednej doby z powodu COVID-19 zmarło ponad 600 osób. Gdy każdego dnia, od ponad 40 lat we Włoszech zabija się kilkaset dzieci w łonach matek, wszyscy śpią spokojnie…

Od ponad miesiąca świat z niepokojem patrzy na Włochy dotknięte epidemią COVID-19.Okazuje się jednak, że mimo tak kryzysowej sytuacji, w której naturalnie zmienia się sposób myślenia o wartości ludzkiego życia a kolejne zgony wprowadzają niepokój o życie własne i najbliższych, Włosi wciąć nie podejmują refleksji o trawiącej ich od dziesięcioleci epidemii… Można by rzec, że do jednej plagi dodają drugą, wykonywaną „na życzenie”…

Aborcja - pilny przypadek...


Obowiązujące obecnie we włoskich szpitalach restrykcje, mające na celu ograniczenie kontaktów i udostępnianie miejsc najbardziej dziś potrzebującym, nie dotyczą jednak „przypadków pilnych”. Do takich, obok poważnych obrażeń, problemów sercowych, konieczności wykonania przeszczepu oraz innych sytuacji klinicznych związanych z bezpośrednim zagrożeniem życia, zalicza się także wykonywanie aborcji. A zatem, odraczane są zabiegi pacjentów z dolegliwościami ortopedycznymi, okulistycznymi, nawet pacjentów onkologicznych, jeśli zabieg można przełożyć bez ryzyka dla chorego. Ale kiedy chodzi o zabijanie dziecka w łonie matki, to jest to już „przypadek pilny”.

Jak słusznie podkreśla autorka jednego z włoskich portali, pośpiech wywodzi się w tym przypadku nie z niebezpieczeństwa o życie, ale raczej z woli śmierci, tzn. woli uniknięcia narodzin dziecka za wszelką cenę i na wszystkie sposoby. Okropny wyrok śmierci wobec niewinnego bez obrony…

Walka o miejsca i personel w walce z COVID-19 w tej sytuacji już nie obowiązuje… Czyli na jednym łóżku umiera kolejna osoba na koronawirusa, której nikt nie udziela pomocy, bo trzeba zająć się zabójstwem kolejnego człowieka… Chorzy nie są leczeni, ale zabijanie maleńkich dzieci nadal się dokonuje! W wyniku aborcji 500 dzieci dziennie, czyli 22 dzieci na godzinę traci we Włoszech życie.

Prezes Stowarzyszenia “Ora et Labora in Difesa della Vita” podkreśla, że wiele szpitali znajduje się pod ogromną presją, przede wszystkim w Lombardii w innych regionach północy, gdzie skoncentrowana jest największa liczba zakażeń COVID-19. Poszukiwane są nowe źródła finansowania a wystarczyłoby, aby pieniądze przeznaczone na aborcje (każdy region płaci za każdą aborcję nawet do 5 tys. euro!) skierować na obecne ogromne potrzeby związane z zarządzaniem kryzysowym. Podobnie także cały personel zatrudniony do przeprowadzania tych zbrodni, które wołają o pomstę do Boga i do przyszłych pokoleń, mógłby służyć jako pomoc w powstrzymaniu epidemii.

Domowa aborcja na życzenie?

„Na pomoc” w tej sytuacji spieszą panie ze Stowarzyszenia AMICA (Associazione Medici Italiani Contraccezione e Aborto), powstałego w 2015 r. w celu zapewnienie wszystkim kobietom dostępu i wolności wyboru w zakresie różnych możliwych technik aborcji. Związani z tą organizacją ginekolodzy Anna Pompili i Mirella Parachini w liście zamieszczonym na portalu „Quotidiano Sanità” zauważyły, że to bardzo nieekonomiczne w obecnej sytuacji, aby dokonywać aborcji w szpitalach, zamiast zlecać aborcję farmakologiczną. Autorki listu są oburzone niemożliwością bądź zablokowaniem możliwości dostępu do procedury aborcji farmakologicznej w Lodi w Lombardii, gdzie praktykowane jest prawie wyłącznie chirurgiczne przerywanie ciąży. Domowa aborcja farmakologiczna jest przecież bezpieczna, wymaga mniejszej liczby kontroli, co jest zaletą nie tylko z ekonomicznego punktu widzenia, ale także z punktu widzenia możliwości zarażenia się COVID-19 czy innymi.

Wzywają zatem do rozsądku: nieuzasadniona hospitalizacja zdrowych ludzi to marnotrawstwo zasobów gospodarczych, zajęcie łóżek odbieranych tym, którzy naprawdę tego potrzebują. Ta wybitna troska o życie i bezpieczeństwo człowieka wyrażana przez osoby, które dążą do ułatwienia procedur zabójstwa człowieka razi chyba każdego…

Panie ubolewają, że ta „trudna i złożona sytuacja” [tzn. poczęte dziecko – przyp. MZ] wciąż jeszcze napotyka się z antynaukowymi uprzedzeniami, ideologią, która czyni ludzi tak ślepymi i nierozsądnymi, prowadząc do wyborów mających na celu pokazanie, że we Włoszech kobiety muszą się dobrze zastanowić przed aborcją.

Alerty bezpieczeństwa, wyjątkowe środki ostrożności, ogłaszanie stanów epidemiologicznych, wzywanie do zachowania kwarantanny, szacowanie strat gospodarczych… Świat a wraz z nim także nasze „małe światy” w przeciągu kilku dni wirus postawił na głowie… Odebrał życie ludziom, których śmierć jest dramatem dla wielu rodzin, zaskoczonych nagłą utratą bliskiej, kochanej osoby.

Gdy każdego dnia setki dzieci pozbawia się życia „zgodnie z prawem” i politycznie poprawną wolnością, każdy idzie spać spokojnie, nie myśląc o tym, że wciąż dokonuje się plaga niszczenia ludzkości i cywilizacji, która w zatrważającym tempie pozostawia ślady okrutnej śmierci na obliczu naszego świata… W obliczu koronawirusa władze państw działają błyskawicznie. Kiedy politycy równie sprawnie wezmą się za ratowanie abortowanych dzieci?

CZYTAJ DALEJ

Kapłański dar serca

2020-04-04 23:31

[ TEMATY ]

pomoc

Bożena Sztajner/Niedziela

Wiemy, że w swoich lokalnych wspólnotach niesiecie duchową i materialną pomoc chorym, szpitalom, placówkom medycznym i opiekuńczym, że na miarę swoich możliwości organizujecie pomoc seniorom na terenie swoich parafii.

U progu Wielkiego Tygodnia, jako Wasi biskupi, chcemy Was poprosić o wspólną, dobrowolną jałmużnę kapłańską na rzecz Wojewódzkiego Szpitala im. Najświętszej Maryi Panny w Częstochowie.

Caritas naszej archidiecezji, w łączności z ogólnopolską fundacją SMS z Nieba, prowadzi zbiórkę środków na respiratory i łóżka dla chorych leczonych w tej placówce, szczególnie tych dotkniętych koronawirusem. Wierzymy, że wspólny, konkretny dar od nas, duchowieństwa archidiecezji częstochowskiej, dla szpitala noszącego imię Matki Bożej będzie znakiem naszej solidarności i wrażliwości oraz ważnym świadectwem dla naszych diecezjan i parafian.

Sami, chętnie włączając się w tę zbiórkę, prosimy i Was o konkretne wpłaty na ten cel, na konto lub w kasie Caritas Archidiecezji Częstochowskiej. Prosimy Księży Dziekanów i Księży odpowiedzialnych za inne wspólnoty kapłańskie o przekazanie tej prośby do wszystkich księży, a tam, gdzie będzie to jakimś ułatwieniem, o przeprowadzenie tej zbiórki. Prosimy, żeby ten dar serca przekazać najpóźniej do Wielkiego Piątku. Już dziś, dziękujemy Wam wszystkim za ten gest kapłańskiej miłości do Boga i ludzi.

Z wdzięcznością i modlitwą za każdego z Was

(-) +Wacław DEPO

Arcybiskup Metropolita Częstochowski

(-) + Andrzej PRZYBYLSKI

Biskup Pomocniczy Archidiecezji Częstochowskiej

Dokonaj wpłaty na stronie Zobacz

Przelej dowolną kwotę na Konto bankowe PLN:

09 1020 1664 0000 3802 0145 0634

Przelew z tytułem: “Zbiórka na respiratory”

Caritas Archidiecezji Częstochowskiej

ul. ks. Stanisława Staszica 5, 42-200 Częstochowa

CZYTAJ DALEJ
E-wydanie
Czytaj Niedzielę z domu

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję