Poniedziałek, 11 września

• Kol 1, 24 – 2, 3 • Ps 62(61), 6-7.9 • Łk 6, 6-11

W szabat Jezus wszedł do synagogi i nauczał. A był tam człowiek, który miał uschłą prawą rękę. Uczeni zaś w Piśmie i faryzeusze śledzili Go, czy w szabat uzdrawia, żeby znaleźć powód do oskarżenia Go. On wszakże znał ich myśli i rzekł do człowieka, który miał uschłą rękę: «Podnieś się i stań na środku». Podniósł się i stanął. Wtedy Jezus rzekł do nich: «Pytam was: Czy wolno w szabat dobrze czynić, czy wolno źle czynić? Życie ocalić czy zniszczyć?». I spojrzawszy wokoło po wszystkich, rzekł do człowieka: «Wyciągnij rękę». Uczynił o i jego ręka stała się znów zdrowa. Oni zaś wpadli w szał i naradzali się między sobą, co by uczynić Jezusowi.

Dzisiaj widzimy kolejne z uzdrowień, których Jezus dokonał publicznie, przed innymi. Z każdym uzdrowieniem dawał chorym nową szansę na lepsze i inne życie. Nie byłoby problemu, gdyby Jezus nie zrobił tego w szabat, kiedy zostało to zakazane przez prawo żydowskie. Jezus o tym wiedział. Świadomy tego, że faryzeusze i uczeni w Piśmie śledzą Go na każdym kroku, chciał tym uzdrowieniem człowieka z uschłą ręką nie tylko uwolnić go od choroby, ale też przez to nauczać zgromadzony lud. Problemem faryzeuszy i uczonych w Piśmie było to, że prawo było dla nich ważniejsze od człowieka, a nawet od Boga. Jezus chce ich nawrócić na właściwą drogę i przywrócić Boga i bliźniego na właściwe miejsce. My także możemy ulec pokusie działania wedle Bożych zasad dla samego wypełniania litery prawa i oddzielenia tego od Boga i bliźnich, jednakże sam Jezus wielokrotnie pokazywał, że prawo traci wtedy na znaczeniu i jego przestrzeganie staje się celem samym w sobie. Ważne jest, aby podkreślić, że nasza wiara nie jest pustym wypełnianiem prawa, ale jest ona relacją z żywą osobą. Jest relacją z Bogiem. Prawo służy nam pomocą do pogłębiania tej relacji i wzrastania w miłości do Boga i drugiego człowieka.

S.H.

WSZYSTKIE ROZWAŻANIA DOSTĘPNE W KSIĄŻCE "Żyć Ewangelią" DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!