Niedziela, 17 września. XXIV niedziela zwykła

• Syr 27, 30 – 28, 7 • Rz 14, 7-9 • Mt 18, 21-35

Piotr zbliżył się do Jezusa i zapytał: «Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat wykroczy przeciwko mnie? Czy aż siedem razy?» Jezus mu odrzekł: «Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy. Dlatego podobne jest królestwo niebieskie do króla, który chciał się rozliczyć ze swymi sługami. Gdy zaczął się rozliczać, przyprowadzono mu jednego, który mu był winien dziesięć tysięcy talentów. Ponieważ nie miał z czego ich oddać, pan kazał sprzedać go razem z żoną, dziećmi i całym jego mieniem, aby tak dług odzyskać. Wtedy sługa upadł przed nim i prosił go: „Panie, miej cierpliwość nade mną, a wszystko ci oddam”. Pan ulitował się nad tym sługą, uwolnił go i dług mu darował. Lecz gdy sługa ów wyszedł, spotkał jednego ze współsług, który mu był winien sto denarów. Chwycił go i zaczął dusić, mówiąc: „Oddaj, coś winien”. Jego współsługa upadł przed nim i prosił go: „Miej cierpliwość nade mną, a oddam tobie”. On jednak nie chciał, lecz poszedł i wtrącił go do więzienia, dopóki nie odda długu. Współsłudzy jego widząc, co się działo, bardzo się zasmucili. Poszli i opowiedzieli swemu panu wszystko, co zaszło. Wtedy pan jego wezwał go przed siebie i rzekł mu: „Sługo niegodziwy! Darowałem ci cały ten dług, ponieważ mnie prosiłeś. Czyż więc i ty nie powinieneś był ulitować się nad swoim współsługą, jak ja ulitowałem się nad tobą?” I uniesiony gniewem pan jego kazał wydać go katom, dopóki mu całego długu nie odda. Podobnie uczyni wam Ojciec mój niebieski, jeżeli każdy z was nie przebaczy z serca swemu bratu».

Dzisiejsza historia opisana w Ewangelii uświadamia nam niezmierzoną miłość Boga, który jest zawsze gotowy do przebaczenia. Ale chociaż Boże przebaczenie jest nieograniczone, jedyne ograniczenie Bożej bezinteresowności miłosierdzia pochodzi z nas samych, z naszej niezdolności do przebaczania innym. Przebaczenie nie jest operacją matematyczną (do siedemdziesięciu siedmiu razy). Bóg jest tym, który oferuje nam przebaczenie, Jego oferta jest dożywotnia. Ważne jest także w dzisiejszej Ewangelii, że w obu przypadkach słudzy proszą o przebaczenie. Dużo trudniej jest przebaczyć, kiedy nas o to nie proszą. Warto pamiętać, że kiedy przebaczamy, robimy przysługę najpierw nam samym, a potem osobom, które nas zraniły. Jak naśladuję Boga w Jego przebaczaniu? Co chciałbym, aby mi przebaczono?

D.S.

WSZYSTKIE ROZWAŻANIA DOSTĘPNE W KSIĄŻCE "Żyć Ewangelią" DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!