Piątek, 6 października. Św. Brunona, prezbitera, wsp. dow.

• Ba 1, 15-22 • Ps 79, 1-2.3-4.5 i 8.9 • Łk 10, 13-16

Jezus powiedział: «Biada tobie, Korozain! Biada tobie, Betsaido! Bo gdyby w Tyrze i Sydonie działy się cuda, które u was się dokonały, już dawno by się nawróciły, siedząc we włosiennicy i w popiele. Toteż Tyrowi i Sydonowi lżej będzie na sądzie niżeli wam. A ty, Kafarnaum, czy aż do nieba masz być wyniesione? Aż do Otchłani zejdziesz. Kto was słucha, Mnie słucha, a kto wami gardzi, Mną gardzi; lecz kto Mną gardzi, gardzi Tym, który Mnie posłał».

Jezus zdaje się grozić miastom, w których głosił. Nie jest to przekleństwo, ale oskarżenie przez Niego wypowiadane. Wiemy, że miasto Kafarnaum było jednym z największych, w których gromadzili się chrześcijanie. Jezus grozi także temu miastu z powodu arogancji panującej wśród chrześcijan. Bóg tyle łask udzielił tym miejscom, a oni się nie nawrócili ani nie zmienili. Druga część tego przemówienia Jezusa podkreśla, że Bóg wysyłał proroków do tych miast, aby zanieść swoje Słowo. A ludzie nie słuchali. Wiemy, że Jezus również posyłał swoich uczniów, ale ludzie ich nie słuchali. Spójrzmy teraz na swoje życie. Zauważmy dotyk Boga, wpływ na nasze życie, Jego łaski i proroków do nas posłanych. Czy zauważam, jak ciężko Bóg pracuje wokół mnie? Czy zauważam Jego znaki? Kogo Bóg posyła mi na pomoc? Jakie znaki daje Bóg, aby pokazać, jak bardzo mnie kocha i w czym pragnie, abym się zmienił?

D.L.

ROZWAŻANIA NA ROK 2024 JUŻ DOSTĘPNE W KSIĄŻCE "ŻYĆ EWANGELIĄ". DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!