Kaznodzieja na początku homilii przytoczył definicję słowa „nadzieja”, jaką możemy znaleźć w Katechizmie Kościoła Katolickiego: „Nadzieja jest cnotą teologalną, dzięki której pragniemy jako naszego szczęścia Królestwa niebieskiego i życia wiecznego, pokładając ufność w obietnicach Chrystusa i opierając się nie na naszych siłach, ale na pomocy łaski Ducha Świętego”.

Jak zauważył ks. Bielas, słowo „nadzieja” pojawia się w „Dzienniczku” Siostry Faustyny stosunkowo rzadko i zwykle w tekstach skierowanych bezpośrednio do Boga: „W Tobie moja jedyna nadzieja” /Dz. 76/ - O wiele bliższe jest Faustynie słowo „ufność”, którego używa znacznie częściej i które wydaje się niekiedy oznaczać pewien „bardziej zaawansowany” rodzaj nadziei rodzący się po przejściach wielu prób: Często żyłam nadzieją przeciw nadziei i posunęłam swoją nadzieję do zupełnego zaufania Bogu. Niech się stanie ze mną to, co postanowił od wieków. /Dz. 386/ - mówił i dodawał: - Święta Faustyna wzywa przede wszystkim do ufności w miłosierdzie Boże. Wyjaśnia, że Bóg jest godzien naszego zaufania, że jest On samą miłością. Przekonuje, że nie ma takiej sytuacji, w której to miłosierdzie byłoby dla nas niedostępne – że zbawienie, a nawet wielka świętość, są w zasięgu każdego człowieka bez wyjątku, nawet gdyby był największym grzesznikiem, ponieważ tak wielka jest moc miłosierdzia. Zważywszy na to, że mówi to święta która jak mało kto poznała kim i jaki jest Bóg jej zapewnienia nabierają wyjątkowej wiarygodności.

Rektor Sanktuarium Bożego Miłosierdzia mówił o kolejnych etapach życia Siostry Faustyny: wstąpieniu do zgromadzenia, postulacie i nowicjacie. - Niezwykłe łaski nie wbijają Siostry Faustyny w pychę czy próżne upodobanie w sobie. Przyjmuje je z pokorną wdzięcznością dla Pana i Jego Matki, której wstawiennictwu je przypisuje – podkreślił.

Jak mówił ks. Bielas, Łagiewniki to miejsce związane z nadzieją. - Tak wielu przybywa tutaj, aby szukać nadziei, przemieniać swoje życie, prosić o potrzebne łaski… Przybywają na modlitwę przed obliczem Jezusa Miłosiernego, powierzają je wstawiennictwu św. Faustyny… „Nadzieja płynie z Łagiewnik” pod taki tytułem wydaliśmy książkę z kazaniami z czasu pandemii. Przez 3 i pół miesiąca przybywali tu kapłani i głoszonym słowem umacniali tych, którzy byli zamknięci w swoich domach z powodu koronawirusa… „Miłosierdzie nadzieją dla świata” – te słowa towarzyszyły przygotowaniom do 20-lecia zawierzenia świata Bożemu Miłosierdziu, które przeżywaliśmy w zeszłym roku… Trzynaście „Dzwonów Nadziei” poświęconych w Łagiewnikach trafiło do wielu miejsc na świecie – na wszystkie kontynenty, aby nieść nadzieję. Dokładnie rok temu byłem w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Winnicy na Ukrainie, aby przekazać Dzwon Nadziei… Z wielką ufnością powtarzamy tutaj słowa z Aktu zawierzenia świata Bożemu Miłosierdziu, którego dokonał na tym miejscu św. Jan Paweł II 17 sierpnia 2002 roku: „Pozwól wszystkim mieszkańcom ziemi doświadczyć Twojego miłosierdzia, aby w Tobie Trójjedyny Boże, zawsze odnajdywali źródło nadziei”. Dzwony są poświęcane właśnie tutaj, w Łagiewnikach, bo „Miłosierdzie jest nadzieją dla świata”. I właśnie stąd płynie to orędzie miłosierdzia i nadziei – zaznaczył kapłan.

A kończąc homilię ks. Bielas zaapelował: - Bądźmy ludźmi nadziei. Nieśmy tę nadzieję naszym bliźnim.