Środa, 18 października. Św. Łukasza Ewangelisty, święto

• 2 Tm 4, 9-17a • Ps 145, 10-13.17-18 • Łk 10, 1-9

Spośród swoich uczniów wyznaczył Pan jeszcze innych, siedemdziesięciu dwóch, i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. Powiedział też do nich: «Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie, oto was posyłam jak owce między wilki. Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie. Gdy do jakiego domu wejdziecie, najpierw mówcie: „Pokój temu domowi!” Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was. W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co mają: bo zasługuje robotnik na swoją zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu. Jeśli do jakiego miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: „Przybliżyło się do was królestwo Boże”».

W liturgicznie święto św. Łukasza Kościół proponuje nam fragment autorstwa tego właśnie ewangelisty. Choć osobiście prawdopodobnie nie spotkał Jezusa, jednak do niego też można odnieść słowa posłania skierowane do „siedemdziesięciu dwóch” i to On stał się jednym z „robotników” pracujących na niwie Pańskiej. Kim jest więc dzisiejszy patron? Według tradycji Łukasz pochodził z Antiochii Syryjskiej. Nie był Żydem. Z zawodu był lekarzem. Był wykształcony i obeznany z ówczesną literaturą. Posługiwał się pięknym językiem greckim i miał talent pisarski. Około roku 40, czyli siedem lat po śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa, stał się chrześcijaninem, zapewne w swoim rodzinnym mieście. Mniej więcej dziesięć lat później spotkał na swej drodze św. Pawła. Przyłączył się do niego jako uczeń, towarzysz podróży misyjnych i lekarz. Św. Łukasz pozostawił po sobie dwa bezcenne dzieła. Są nimi Ewangelia i Dzieje Apostolskie. Miał okazję spotykać naocznych świadków wydarzeń, które opisał w Ewangelii. Ubogacił przekaz ewangeliczny o wiele szczegółów, których nie znajdziemy w Ewangeliach Mateusza, Marka i Jana, szczególnie dotyczących dzieciństwa Zbawiciela. Jako jedyny przekazał scenę zwiastowania, narodzenia Jana Chrzciciela i Jezusa, nawiedzenie św. Elżbiety, pokłon pasterzy, ofiarowanie Jezusa i znalezienie Go w świątyni. Dzieje Apostolskie, które są opisem działalności pierwotnego Kościoła po wniebowstąpieniu Pańskim, są też wynikiem jego osobistych doświadczeń. Był naocznym świadkiem i uczestnikiem wielu zdarzeń opisanych w Dziejach, szczególnie związanych z działalnością apostolską i podróżami św. Pawła. Jako chrześcijanin, ochrzczony i bierzmowany, również i ja jestem posłany, aby być świadkiem Chrystusa w świecie, w którym żyję. Mówi się, że współczesny człowiek najchętniej czyta Biblię nie tę zapisaną na kartach, ale tę, którą może wyczytać w życiu chrześcijanina. Oby Ewangelia i Dzieje Apostolskie były dla innych dostępne i czytelne w moim postępowaniu.

J.G.

ROZWAŻANIA NA ROK 2024 JUŻ DOSTĘPNE W KSIĄŻCE "ŻYĆ EWANGELIĄ". DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!